Όλα ξεκίνησαν όταν ο Ντέντε ήταν παιδί. Μεγάλωνε υγιής και χαρούμενος, ήταν η ψυχή της παρέας. Κάποτε, όταν ήταν 10 ετών, έπεσε στο δάσος και έγδαρε άσχημα τα γόνατά του. Ωστόσο κανείς δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία σε αυτό. Και ποιο από τα αγοράκια δεν είχε μώλωπες;

Όμως οι πληγές του δεν επουλώνονταν για μεγάλο χρονικό διάστημα κι όταν πήγαιναν να κλείσουν στη θέση τους άρχισαν να σχηματίζονται κονδυλώματα. Κάθε μήνα γίνονταν όλο και περισσότερα και άρχισαν να καλύπτουν ολόκληρο το σώμα του παιδιού. Ο Κοσβαρά ήταν από μια φτωχή οικογένεια, οι γονείς τους δεν είχαν χρήματα για γιατρούς.

Όπως συμβαίνει συχνά, όταν όλα είναι εντάξει μαζί μας, έχουμε πολλούς φίλους, αλλά όταν κάτι μας συμβεί, εξαφανίζονται. Στον Ντέντε δεν έμειναν φίλοι. Τον απαρνήθηκαν και άρχισαν να τον χλευάζουν, όπως συνέβαινε και με όλο το χωριό. Κάθε χρόνο η κατάσταση του Ντέντε χειροτέρευε. Δενδροειδείς εκφύσεις κάλυψαν πλήρως τα πόδια του, έκαναν τα χέρια του να μοιάζουν με κλαδιά, σιγά-σιγά αναπτυσσόταν αυτός ο «φλοιός» και στο πρόσωπό του. Η μετακίνησή του έγινε αφόρητα επώδυνη. Κάθε βήμα προκαλούσε στον Ντέντε απίστευτα δεινά. Στο παρελθόν, όταν οι εκφύσεις αυτές ήταν λιγότερες, μπορούσε να θρέψει τον εαυτό του ψαρεύοντας ψάρια, αλλά με την πρόοδο της νόσου δεν είχε άλλη επιλογή από το να πεθάνει ουσιαστικά λιμοκτονών. Και τότε στο χωριό του ήρθε ένα περιοδεύον τσίρκο και ο Ντέντε αποφάσισε να φύγει μαζί με τους καλλιτέχνες του. Ένα τέτοιο «έκθεμα» γι’ αυτούς, όπως ο Κοσβαρά, υποσχόταν τεράστια κέρδη. Το μόνο που απαιτούνταν από αυτόν ήταν να κάθεται με μια επιγραφή «Ο άνθρωπος-δέντρο», προσελκύοντας το κοινό.

Εκεί ακριβώς ήταν που ο Κοσβαρά τράβηξε την προσοχή ενός κινηματογραφικού συνεργείου. Γύρισαν γι’ αυτόν ένα τηλεοπτικό ρεπορτάζ σχετικά και όλος ο κόσμος έμαθε τη «θλιβερή ιστορία του ανθρώπου-δέντρο». Είδε αυτή την ιστορία και ο πρόεδρος της Ινδονησίας Σουσίλο Μπαμπάνγκα Γιουντχογιόνου και διέταξε να θεραπευτεί ο Ντέντε Κοσβαρά.

Οι καλύτεροι γιατροί της χώρας έσπευσαν να τον βοηθήσουν. Έγιναν επίπονες και άκρως επικίνδυνες εγχειρήσεις για να αφαιρεθούν από το σώμα του Ντέντε οι δενδροειδείς εκφύσεις με τη βοήθεια λέιζερ. Συνολικά αποκόπηκαν 5 κιλά τέτοιων νεοπλασιών. Ο Ντέντε για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια απέκτησε την ελπίδα για μια φυσιολογική ζωή, όμως η ασθένεια δεν υποχώρησε. Μετά από ορισμένο χρόνο το σώμα του άρχισε και πάλι να μετατρέπεται σε «δέντρο».

Για τις πιθανές αιτίες της νόσου μίλησε στη «Φωνή της Ρωσίας» η δερματολόγος Nίνα Τιούρινα:

Προφανώς εδώ λόγος γίνεται για τη νόσο Λεβαντόφκσι-Λιουτς ή την ακροχονδρονώδη επιδερμοδυσπλασία. Πρόκειται για μια σπανιότατη γενετική διαταραχή, που είναι κληρονομική. Χαρακτηρίζεται από μια εξαιρετικά εκτεταμένη κατανομή θηλωμάτων στο ανθρώπινο σώμα. Νομίζω ότι στην περίπτωση του Ντέντε Κοσβαρά η νόσος αναπτύχθηκε έντονα λόγω ανεπάρκειας του ανοσοποιητικού. Δυστυχώς μέχρι αυτή τη στιγμή η ασθένεια Λεβαντόφσκι-Λιουτς θεωρείται ανίατη.

Προς το παρόν ο Ντέντε χρειάζεται να αφαιρεί κάθε χρόνο τις εκφύσεις, που εμφανίζονται. Φυσικά είναι δύσκολο να ονομάσεις κάτι τέτοιο κανονική ζωή, αλλά ο Κοσβαρά πιστεύει ότι μια μέρα οι άνθρωποι θα μάθουν να θεραπεύουν τη νόσο του.