Η αφετηρία της ιστορίας των ειρηνευτικών δυνάμεων του ΟΗΕ θεωρείται το 1948. Τότε το Συμβούλιο Ασφαλείας του νεαρού ακόμη Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών υιοθέτησε απόφαση να ελέγχει την εφαρμογή της συμφωνίας για την εκεχειρία, που είχε συναφθεί μεταξύ των αντιμαχόμενων μερών του πρώτου αραβο-ισραηλινού πολέμου. Στη ζώνη της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή είχε εγκατασταθεί δύναμη στρατιωτικών παρατηρητών του ΟΗΕ. Μέχρι σήμερα οι κυανόκρανοι συμμετείχαν σχεδόν σε 17 ειρηνευτικές επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο.

Ο ΟΗΕ δεν διαθέτει δικά του στρατεύματα. Οι ειρηνευτικές δυνάμεις είναι εθνικές στρατιωτικές ενώσεις, τις οποίες τα κράτη-μέλη του ΟΗΕ παραχωρούν εθελοντικά για τη στήριξη της ειρήνης σε κάποιες συγκεκριμένες περιοχές της Γης. Συγκεκριμένα, στη σύνθεση των ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων από το 2004 υπηρετεί χωριστή μηχανοκίνητη ειρηνευτική ταξιαρχία, η οποία είναι επανδρωμένη με επαγγελματίες στρατιωτικούς και αποτελεί ευέλικτη δύναμη υψηλού επιπέδου, έτοιμη για την εκτέλεση αποστολών ουσιαστικά σε οποιαδήποτε περιοχή της Ευρασιατικής ηπείρου. Και γενικά, διάφορες μονάδες του ρωσικού στρατού, συμπεριλαμβανομένων καταδρομέων και πιλότων της Πολεμικής Αεροπορίας, συμμετείχαν επανειλημμένα σε διεθνείς ειρηνευτικές αποστολές.

Δυστυχώς, ορισμένες ειρηνευτικές επιχειρήσεις δεν πέτυχαν το στόχο τους. Συγκεκριμένα, οι δυνάμεις του ΟΗΕ δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν τη φρικιαστική σφαγή του 1993 στη Ρουάντα και τους μαζικούς φόνους στη βοσνιακή Σρέμπρενιτσα το 1995. Θεωρείται ότι και στις δύο περιπτώσεις οι ειρηνευτές δεν διέθεταν αρκετό προσωπικό και τεχνικούς πόρους για τη διασφάλιση του ελέγχου της κατάστασης.

Δεν είναι όλες οι επιχειρήσεις των δυνάμεων του ΟΗΕ ιδανικές και η επίκριση ορισμένων πτυχών της δράσης των κυανόκρανων είναι δικαιολογημένη, θεωρεί ο πολιτικός αναλυτής Τιμοφέι Μπορντατσόφ. Όμως από πλατιά άποψη η ιδέα της συγκρότησης ειρηνευτικών δυνάμεων του ΟΗΕ έχει δικαιωθεί.

- Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών που πέρασαν οι ειρηνευτές των Ηνωμένων Εθνών έχουν βοηθήσει στη διαφύλαξη τεράστιου αριθμού ανθρώπινων ζωών. Χάρη στη δραστηριότητά τους, στο καθημερινό ρίσκο της ίδιας της ζωής τους ο ΟΗΕ έχει αποκτήσει φήμη ενός δραστήριου διεθνούς θεσμού, οι αποφάσεις και ενέργειες του οποίου επηρεάζουν τη ζωή των ανθρώπων.

Από την άλλη υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα, που σχετίζεται με τις συνθήκες, στις οποίες πραγματοποιούνται οι ειρηνευτικές αποστολές. Κατα κανόνα, οι ειρηνευτές δρουν εκεί, όπου είναι αδύναμη ή γενικά δεν μπορούν να δράσουν οι τοπικές Αρχές. Ως αποτέλεσμα οι ίδιοι οι ειρηνευτές μπορεί να βρεθούν ανυπεράσπιστοι έναντι απειλών από μέρους κάθε λογής ανταρτών, στασιαστών και απλώς αλητών, από τους οποίους προστατεύουν τον άμαχο πληθυσμό. Κατά τη διάρκεια της ειρηνευτικής αποστολής στην Κύπρο, αρχίζοντας από το 1964, έχουν σκοτωθεί 181 ειρηνευτές. Από το 1978 κατά τη διάρκεια της ειρηνευτικής επιχείρησης στο Λίβανο σκοτώθηκαν 296 στρατιωτικοί του ΟΗΕ. Πρόκειται για τις μεγαλύτερες απώλειες στο πλαίσιο συγκεκριμένων αποστολών.