Οι Ρουμάνοι βουλευτές κατέγραψαν στη λίστα των «Ρουμάνων πάσης προέλευσης» όλους τους Μολδαβούς, τους Μπουκοβίνους, τους Βεσσαράβιους, τους Ιστριο-Ρουμάνους, τους Αρωμύνους, τους Βλάχους, τους Μεγλενο-Ρουμάνους. Επιπλέον οι Ρουμάνοι κοινοβουλευτικοί εισήγαγαν στο κείμενο του νόμου μια διατύπωση, που επιτρέπει στο επίσημο Βουκουρέστι να αναγνωρίζει ως «Ρουμάνους» κάθε εθνική ομάδα, ανεξαρτήτως της επιθυμίας της ή τον αυτοπροσδιορισμό της.

Με την υιοθέτηση αυτού του νόμου, η Ρουμανία ουσιαστικά «διεκδικεί δικαιώματα» επί των εκατομμυρίων κατοίκων της Δημοκρατίας της Μολδαβίας, καθώς και εκατοντάδες χιλιάδες κατοίκους των περιφερειών Οδησσού, Υπερκαρπαθίας και Τσερνόβιτσι της Ουκρανίας. Από την άποψη του επίσημου Βουκουρεστίου υπό τη δικαιοδοσία αυτού του νόμου εμπίπτουν εθνικές μειονότητες στη Σερβία, τη Βουλγαρία, την Αλβανία, την ΠΓΔΜ και την Ελλάδα.

Είναι εύκολο να καταλάβει κανείς τη λογική του ρουμανικού υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο συνέστησε να μην ληφθούν παρόμοιες αποφάσεις μέσω του Κοινοβουλίου. Πολλές χώρες, που συνορεύουν με τη Ρουμανία, έχουν πικρή εμπειρία, που σχετίζεται με τις προσπάθειες του επίσημου Βουκουρεστίου να εμπλακεί στην εσωτερική πολιτική ζωή χωρών, όπου διαβιούν εθνικές μειονότητες. Είναι προφανές ότι άλλη μια προσπάθεια να διευρυνθεί η πραγματική δικαιοδοσία του Βουκουρεστίου θα γίνει δεκτή με αρνητικό τρόπο σε διπλωματικό επίπεδο.

Πολλοί παρατηρητές εξεπλάγησαν από το γεγονός υπέρ αυτού του αμφιλεγόμενου νόμου ψήφισαν και βουλευτές, που εκπροσωπούν την ουγγρική μειονότητα στη Ρουμανία, ενώ θα πίστευε κανείς ότι αυτοί πρώτοι πρέπει να ταχθούν κατά της «μεγαλορουμανικής» έξαρσης των συναδέλφων τους. Στην πραγματικότητα το επίσημο Βουκουρέστι έθεσε με αυτό το νόμο σε λειτουργία μια εθνοτική ωρολογιακή βόμβα, την οποία και εκμεταλλεύθηκαν οι βουλευτές της ουγγρικής μειονότητας. Στη ρουμανική Τρανσυλβανία, στα εδάφη, που ανήκαν έως το 1918 στην Αυστρο-Ουγγρική Αυτοκρατορία, ζουν 800 χιλιάδες Σέκου, οι οποίοι μιλούν την ουγγρική γλώσσα και θεωρούν τους εαυτούς τους μέρος του ουγγρικού έθνους, παρά το γεγονός ότι το επίσημο Βουκουρέστι αρνείται να αναγνωρίσει ότι είναι Ούγγροι. Τώρα είναι εύκολο να μαντέψει κανείς ότι η Ρουμανία θα γίνει αποδέκτης μιας απολύτως συμμετρικής κίνησης από την πλευρά της Βουδαπέστης, η οποία θα επωφεληθεί από τις αρχές, που οι Ρουμάνοι νομοθέτες εξέθεσαν στην Πράξη αναγνώρισης ως Ρουμάνων όλους τους εκπροσώπους μερικών δεκάδων εθνικών ομάδων ρωμανικής προέλευσης.

Ο χρόνος θα δείξει ποιος θα υποφέρει περισσότερο από τις φιλοδοξίες των Ρουμάνων κοινοβουλευτικών, η ίδια η Ρουμανία ή οι γύρω χώρες. Ωστόσο, είναι ήδη σαφές ότι η περιοχή αυτή θα γίνει και πάλι επίκεντρο εθνο-πολιτικών συγκρούσεων.