Οι οξείες γωνίες και οι ευθείες γραμμές στους πίνακες του Μασιμιλιάνο Ρομπίνο συνδυάζονται αρμονικά με τις μαλακές και στρογγυλεμένες μεταπτώσεις. Ο καλλιτέχνης πλησιάζει το καθαρό καμβά με το χάρακα και το διαβήτη και ξεκινά να δημιουργεί με απλά γεωμετρικά σχήματα έναν ιστό. Με συνοδεία τη μουσική της εποχής μπαρόκ τα σχήματα περιπλέκονται, αποκτούν χρώμα και όγκο. Έτσι γεννιούνται καταπληκτικοί κόσμοι.

«Ξεκινώντας να δουλεύω με τον πίνακα, ούτε εγώ ο ίδιος δεν φαντάζομαι που θα καταλήξω», είπε στη «Φωνή της Ρωσίας» ο Μασιμιλιάνο Ρομπίνο. «Οι απλές γραμμές, όταν εμφανίζονται στον καμβά, από μόνες τους βοηθούν να δημιουργούνται αρμονικοί χώροι, τέλεια σχήματα. Ενώ το χρώμα απλώς εξισορροπεί αυτή την αρμονία».

Στην έκθεση στη γκαλερί AD ARTE της Μόσχας παρουσιάζονται τα έργα που έχει δημιουργήσει ο ζωγράφος τον τελευταίο καιρό. Όπως λέει και ο ίδιος ο Μασιμιλιάνο Ρομπίνο, κατάφερε να αναπτύξει ένα δικό του στυλ, το οποίο το ονομάζει ως «Προεκτατισμό». Στο επίκεντρο του έργου του καλλιτέχνη είναι η θέληση να παρουσιάσει όλη την ποικιλομορφία των φιλοσοφικών εννοιών διαμέσου των καθαρών γεωμετρικών σχημάτων. Σύμφωνα με τον ζωγράφο, η τέχνη του είναι ένας εσωτερισμός γεμάτος από αρμονία και ισορροπία.

Μερικές φορές δημιουργείται η εντύπωση ότι τα έργα του Ρομπίνο είναι κάπως επιθετικά: οι πάρα πολλές οξείες γωνίες στα δημιουργήματά του παρουσιάζονται απειλητικές. Όμως το αίσθημα της εχθρικότητας ισοπεδώνεται με την απαλή χρωματική λύση: ο Ιταλός καλλιτέχνης αρνείται να κάνει χρήση καθαρών χρωμάτων, ενώ οι απαλές αποχρώσεις του γαλανού και του πράσινου προσφέρουν απόλαυση στο μάτι, αφήνοντας χώρο για τη φαντασία του θεατή.

Παρουσιάζοντας τα έργα του, ο Μασιμιλιάνο Ρομπίνο εσκεμμένα δεν τα υπογράφει, οι επιγραφές των έργων δεν φαίνονται στους επισκέπτες των εκθέσεων, το μόνο που γνωρίζουν είναι η γενική ονομασία της έκθεσης. Με αυτό τον τρόπο ο θεατής αποκτά τη δυνατότητα να γίνει ο ίδιος δημιουργός της ιδέας του ενός ή του άλλου πίνακα, δηλαδή στην ουσία γίνεται συν-δημιουργός με τον ζωγράφο.

Στην έκθεση της Μόσχας για πρώτη φορά παρουσιάζονται οι φωτεινές καθρεπτιζόμενες προβολές του Ρομπίνο. Ο καθρέπτης είναι ένα αρχαίο σύμβολο της αιωνιότητας, το οποίο επιτρέπει να ενισχυθεί η φιλοσοφική σημασία των έργων του: το άπειρο και αθανασία, τα οποία θα μπορούσε κανείς μόλις να τα φανταστεί στους πίνακες, εδώ γίνονται αισθητά και απτά.