Ομάδα επιστημόνων από το πανεπιστήμιο της Βιουρτσμπούργκ της Γερμανίας εφεύρεσαν ένα νέο λέιζερ, το πολαριτονικό. Στην ανάπτυξή του συμμετείχε ο Βλαντίμιρ Κουλακόφσκι από το Ινστιτούτο Φυσικής των στερεών σωμάτων.

Το βελτιωμένο λέιζερ δεν λειτουργεί με τα ηλεκτρόνια αλλά με τα πολαριτόνια. Είναι σύνθετα σωματίδια, η ενέργεια των οποίων αποτελείται εν μέρει από την ηλεκτρομαγνητική και εν μέρει από την ενέργεια του δικού του διεγερμένου περιβάλλοντος. Σε ένα συμβατικό λέιζερ τα περισσότερα ηλεκτρόνια βρίσκονται σε κατάσταση υψηλής ενέργειας, διότι αλλιώς δεν θα ξεκινήσει η ακτινοβολία. Το νέο λέιζερ μπορεί να λειτουργεί και χωρίς αυτήν την προϋπόθεση.

Ένα άλλο πλεονέκτημα του λέιζερ πολαριτονίων είναι η πιο γρήγορη ενεργοποίηση και απενεργοποίηση. Τα σήματα που δίνονται από παρόμοιες συσκευές μέσω γραμμής με οπτικές ίνες, μπορούν να στέλνονται πιο συχνά, είτε με σημαντικά χαμηλότερο ενεργειακό κόστος.

Ακόμα ένα πλεονέκτημα της νέας γενιάς λέιζερ είναι ότι προσθέτουν επιπλέον δυνατότητες στην τεχνολογία της ακτινογραφίας. Ταυτόχρονα, είναι ασφαλέστερα από την άποψη της ραδιενέργειας.

Τα λέιζερ πολαριτονίων μπορούν να λειτουργούν σε πολλά υποσχόμενες συχνότητες τεραχέρτζ, οι οποίες γίνονται όλο και πιο δημοφιλείς στον κόσμο. Στην Ιαπωνία οι τεραχέρτζ συχνότητες χρησιμοποιούνται για την ασύρματη μετάδοση δεδομένων.

Παρουσιάζει ενδιαφέρον το γεγονός ότι ταυτόχρονα με τη ρώσο-γερμανική επιστημονική ομάδα με την ανάπτυξη των νέων λέιζερ ασχολήθηκε μια ομάδα επιστημόνων από το πανεπιστήμιο του Μίτσιγκαν των ΗΠΑ. Επικεφαλής της ομάδας ήταν ο Ινδός καθηγητής Παλάμπ Μπχατάρια. Και οι δύο εργασίες κατέληξαν στα ίδια αποτελέσματα ανεξάρτητα η μία από την άλλη.