Αυτό σημαίνει ότι δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στα έργα νεαρών αρχιτεκτόνων. Επιπλέον, κατά την πορεία της έκθεσης θα απονεμηθεί το διεθνές βραβείο Archiprix International στους νικητές του διαγωνισμού, στο οποίο παρουσιάζονται οι καλύτερες διπλωματικές εργασίες αρχιτεκτονικών πανεπιστημίων απ’ όλο τον κόσμο. «Τίποτα δεν περιορίζει τη φαντασία των φοιτητών», υποστηρίζει η επιμελήτρια της έκθεσης Ελένα Γκονζάλες μιλώντας στη «Φωνή της Ρωσίας».

- Οι εργασίες αυτές αντιπροσωπεύουν το μέλλον της αστικής αρχιτεκτονικής μέσα από τα μάτια των νεαρών ανθρώπων. Εδώ υπάρχει μία πιο τολμηρή, ανεμπόδιστη προσέγγιση στο σχεδιασμό. Και είναι μάλιστα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα.

Πρώτα απ’ όλα ενδιαφέρει τους επαγγελματίες, διότι είναι ένα βαρύ χαρτοφυλάκιο, το οποίο πρέπει να μελετηθεί προσεκτικά. Και στους απλούς επισκέπτες μάλλον πιο θεαματικό θα φανεί το πρόγραμμα που ονομάζεται «η νέα Μόσχα», το οποίο παρουσιάζει μια νέα στρατηγική ανάπτυξης της ρωσικής πρωτεύουσας. Εδώ θα δούμε και τα κτίρια κοινής ωφέλειας, και τις πολυτελείς εγκαταστάσεις και κατασκευές τυπικού σχεδιασμού. Φαίνεται ξεκάθαρα η προσπάθεια να βρεθεί μια αρχιτεκτονική λύση, στην οποία τα ιστορικά κτίρια και τα μοντέρνα θα αποτελούν ένα ενιαίο σύνολο. «Στόχος μας είναι μια «έξυπνη» πόλη», υποστηρίζει ο γενικός αρχιτέκτονας της Μόσχας Σεργκέι Κουζνετσόφ.

- Για μένα μια έξυπνη πόλη είναι η πόλη η οποία προσφέρει την άνεση. Όχι επειδή έχει μεγάλους αυτοκινητόδρομους και πάνω σε αυτούς μπορούν να κυκλοφορούν πολλά αυτοκίνητα. Η άνεση της ζωής είναι η δυνατότητα να εργάζεται κάποιος σε άνετες συνθήκες, να ζει άνετα, να έχει ένα πράσινο χώρο αναψυχής.

Με την ευκαιρία, η έκθεση «Η Πράσινη Μόσχα» θα παρουσιάσει πως μπορεί να γίνουν τα πάρκα, οι πλατείες και οι παραλίες της Μόσχας. Είτε, για παράδειγμα, το μεγαλειώδες συγκρότημα του Πανρωσικού Εκθεσιακού Κέντρου, το οποίο στο παρελθόν ήταν το ξακουστό ΒΝτΝΧ, με τα μεγαλεπήβολα κιόσκια, σιντριβάνια και πάρκα. «Όλα αυτά είχαν δημιουργηθεί το 1939 ως η «βιτρίνα» των αγροτικών επιτευγμάτων της χώρας», λέει η επιμελήτρια της έκθεσης Ελένα Γκονζάλες:

- Στο χώρο εκείνο είχαν μαζέψει φυτά απ’ όλη τη Σοβιετική Ένωση, εκεί φύτρωναν μπαμπού έξι μέτρων ύψους, υπήρχαν υποτροπικοί φοίνικες, τεράστιοι κήποι με τριαντάφυλλα, υπήρχαν πειραματικά αγροκτήματα, στα οποία καλλιεργούσαν το σιτάρι και το καλαμπόκι. Δηλαδή παρουσιαζόταν το έργο της επιλογής των φυτών. Είναι ένα μοναδικό συγκρότημα, και φυσικά πρέπει να ζήσει.

Ο σχεδιασμός παρόμοιων ζωνών, προσθέτει η Ελένα Γκονζάλες, είναι μια ζωντανή διαδικασία, στην οποία, χάρη στην έκθεση, συμμετέχουν και οι ίδιοι οι κάτοικοι.

- Οι Μοσχοβίτες μπορούν να συμφωνήσουν ή να μην συμφωνήσουν με το πώς βλέπουν το μέλλον της πόλης οι επαγγελματίες εμπειρογνώμονες, Αυτές οι εκθέσεις είναι πολύ σημαντικές όσον αφορά την επικοινωνία μεταξύ των κατοίκων και των ανθρώπων που λαμβάνουν αποφάσεις.

Κατά παράδοση η ΑρχΜοσκβά παρουσιάζει επίσης και τις ξύλινες κατασκευές, σχέδια επίπλων, υλικά κατασκευής και διακόσμησης, καινοτομίες στο φωτισμό, με λίγα λόγια τα πάντα που αποτελούν την αρχιτεκτονική. ΄Η έκθεση είναι ανοικτή μέχρι τις 26 Μαΐου.