Το ειδησεογραφικό πρακτορείο Xinhua μετέδωσε τη δήλωση της Ακαδημίας επιστημών της Κίνας, σύμφωνα με την οποία είχανε πραγματοποιηθεί εκτοξεύσεις μετεωρολογικών πυραύλων. Είναι ένα γνωστό εργαλείο επιστημονικών ερευνών, το οποίο χρησιμοποιείται εδώ και πολύ καιρό σε πολλές χώρες. Σχετικά φθηνοί και απλοί βαλλιστικοί πύραυλοι, οι οποίοι δεν είναι αρκετά ισχυροί για να μπουν σε τροχιά, όμως οι οποίοι μπορούν να φτάνουν τα ανώτερα ατμοσφαιρικά στρώματα και ακόμη να βγουν και στο διάστημα, φέρουν πάνω τους επιστημονικά όργανα. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν για μελέτες της ατμόσφαιρας, της διαστημικής ακτινοβολίας και για άλλους σκοπούς.

Η Κίνα παράγει και πραγματοποιεί τακτικά εκτοξεύσεις μετεωρολογικών πυραύλων, ο πρώτος από τους οποίους ήταν ο πύραυλος Τ-7 (πρώτη πτήση το 1965). Το κατασκευαζόμενο κύριο κινεζικό κοσμοδρόμιο Βεντσάν στο νησί Χαϊνάν άρχισε την ιστορία τους ως βάση εκτόξευσης μετεωρολογικών πυραύλων τη δεκαετία του 1980.

Σύμφωνα με τα κινεζικά στοιχεία, στις 13 Μαΐου είχε εκτοξευθεί ο νέος πύραυλος Γκουνπέν-7, κατασκευασμένος από τον πυραυλικό διαστημικό όμιλο CASIC. Σύμφωνα με το αστροφυσικό κέντρο του πανεπιστημίου του Χάρβαρντ (ΗΠΑ), ο πύραυλος έφτασε το ύψος των 10000 χλμ πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, γεγονός το οποίο αποτελεί την υψηλότερη υποτροχιακή πτήση από το 1976. Για τους κινεζικούς πυραύλους που είχαν εκτοξευθεί προηγουμένως είναι γνωστό ότι έφταναν το υψόμετρο των 200-300 χλμ.

Για τη νέα εκτόξευση, σύμφωνα με τα αμερικανικά στοιχεία, είχε χρησιμοποιηθεί ένας «ισχυρός πύραυλος» ο οποίος υποθετικά θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως φορέας αντιδορυφορικών όπλων. Ωστόσο, βάσει των αμερικανικών εκτιμήσεων, δεν υπήρξε καμία ένδειξη στρατιωτικών δοκιμών. Θα μπορούσε να είναι μια επιστημονική εκτόξευση, προοριζόμενη για τη μελέτη της μαγνητόσφαιρας της Γης, όπως και είχαν δηλώσει οι Κινέζοι.

Και οι Κινέζοι, και οι Αμερικανοί δείχνουν ότι ο τόπος εκτόξευσης του πυραύλου ήταν το κοσμοδρόμιο Σιτσάν στην επαρχία Σιτσουάν, το οποίο ήταν επίσης και η βάση εκτόξευσης για τις δοκιμές των κινεζικών αντιδορυφορικών όπλων, οι οποίες είχαν διεξαχθεί τα προηγούμενα χρόνια. Ο όμιλος CASIC είναι ο κύριος κινεζικός παραγωγός βαλλιστικών πυραύλων στερεών καυσίμων και υπεύθυνος για το πρόγραμμα της δημιουργίας και δοκιμών των αντιδορυφορικών όπλων. Είναι γνωστό ότι υπάρχουν δύο τύποι πυραύλων-φορέων που κατασκευάζονται σήμερα και τους οποίους ο CASIC τους προωθεί στην αγορά: ο ΚΤ-1 (με βάση τον πύραυλο μέσου βεληνεκούς DF-21) και ΚΤ-2 (με βάση το διηπειρωτικό πύραυλο DF-31A). Σύμφωνα με τις αμερικανικές δημοσιεύσεις, και τα δύο συστήματα χρησιμοποιούνται επίσης και στο πρόγραμμα δημιουργίας κινεζικών αντιδορυφορικών όπλων.

Συνεπώς, το διεξαγμένο επιστημονικό πείραμα, παρόλο που δεν είναι μια δοκιμή καταστροφής δορυφόρων, όμως θα μπορούσε εν μέρει να αποσκοπεί στην ανάπτυξη των τεχνολογιών και συστημάτων, δημιουργημένων στα πλαίσια των στρατιωτικών προγραμμάτων. Είναι πολύ πιθανό ότι οι ΗΠΑ θα αποδεχθούν το πείραμα ως μία ακόμη απόδειξη της κινεζικής προόδου στον τομέα της δημιουργίας συστημάτων, προοριζόμενων για πόλεμο στο διάστημα.