Οι ειδικοί επιστήμονες χρειάστηκε να εργαστούν σε δύσκολες συνθήκες: εμπόδιζε την τήρηση των αρχείων το μεγάλο ύψος χιονιού. Ωστόσο και τα ίδια τα ζώα δεν μετακινούνταν άνετα μέσα στους όγκους του χιονιού. Γι’ αυτό και τα ίχνη τους συγκεντρώθηκαν σε μεμονωμένες περιοχές, γεγονός, που μείωσε την πιθανότητα να καταγραφεί το ίδιο ζώο σε διαφορετικές διαδρομές. Οι λεοπαρδάλεις καταμετρήθηκαν με την κλασική μέθοδο, η οποία χρησιμοποιείται από τη δεκαετία του 1990 και είναι πολύ αποτελεσματική, εξήγησε στη «Φωνή της Ρωσίας» η αναπληρωτής διευθυντής για επιστημονικά θέματα του Εθνικού Πάρκου «Γη της Λεοπάρδαλης» Γελένα Σαλμάνοβα:

Η μόνη διαφορά είναι ότι χρησιμοποιήσαμε έναν μεγάλο αριθμό καταγραφέων, γεγονός, που επέτρεψε να γίνει η απογραφή σε σύντομο χρονικό διάστημα, μόλις τέσσερις ημέρες. Εάν στο παρελθόν ήταν μια περιορισμένη ομάδα επιστημόνων από 5-6 άτομα και ξόδευαν περίπου 20 ημέρες για την απογραφή, τώρα χρησιμοποιήσαμε μεγάλο αριθμό ειδικών σε ελάχιστο χρονικό διάστημα.

Το αποτέλεσμα αποδείχθηκε εντυπωσιακό. Οι επιστήμονες μιλούν για αρκετές αποκαλύψεις, με πρώτη το γεγονός ότι ο πληθυσμός των ζώων αυξήθηκε σημαντικά από την τελευταία καταμέτρηση (50 αντί για 30). Η δεύτερη, ότι η λεοπάρδαλη μετακινήθηκε προς τα βόρεια. Ένα αρσενικό και ένα θηλυκό με το γατάκι τους εντοπίστηκαν στο καταφύγιο «Πολτάφσκι». Προηγουμένως το βόρειο όριο του βιότοπου δεν έφθανε έως αυτά τα σημεία. Κατ’ αυτόν τον τρόπο η λεοπάρδαλη «απάντησε» στο γεγονός ότι έγινε δυνατό να αποκατασταθεί μια αξιόπιστη προστασία του εδάφους του καταφυγίου, εκτιμούν οι ειδικοί. Η τρίτη αποκάλυψη ήταν ότι η λεοπάρδαλη κατέκτησε ασυνήθιστους γι’ αυτήν βιότοπους. Μια από τις νεαρές λεοπαρδάλεις επέλεξε τις εκβολές ενός μεγάλου ποταμού, όπου πρακτικά δεν υπάρχει δάσος. Αιτία αυτής της παραβίασης της παράδοσης είναι οι πολλοί λαγοί, καθώς και τα ελάφια, που μετακινήθηκαν εδώ λόγω του μεγάλου ύψους, που έφθασε το χιόνι. Η οικογένεια των λεοπαρδάλεων πέρασε εδώ έναν ήσυχο και χορτάτο χειμώνα. Και τέλος, η τέταρτη αποκάλυψη: ο διάστικτος θηρευτής εντοπίστηκε στο νοτιότερο σημείο της Ρωσίας, στα σύνορα με τη Βόρεια Κορέα. Παρόμοια περιστατικά δεν είχαν παρατηρηθεί από τον περασμένο αιώνα. Είναι πολύ πιθανό ότι το ζώο διασχίζει τα σύνορα τριών χωρών και εξετάζει τα δάση της ΛΔ Κίνας, της Βόρειας Κορέας και της Ρωσίας. Στα τέλη της περασμένης χρονιάς ήρθαν στην περιφέρεια του Πριμόριε Κινέζοι επιστήμονες, ώστε να αφομοιώσουν την εμπειρία των Ρώσων στην απογραφή της λεοπάρδαλης, εξηγεί η Γελένα Σαλμάνοβα:

Η θεωρία τους είναι γνωστή, γιατί υπάρχουν δημοσιεύσεις. Αλλά στην πράξη ποτέ δεν έχουν χρησιμοποιήσει αυτή τη μέθοδο. Δεν γνωρίζουν πώς να καταμετρούν τις λεοπαρδάλεις στο χιόνι. Ήρθαν με τα μάτια τους και είδαν, επισκέφθηκαν τους χώρους, που ήθελαν και τώρα σχεδιάζουν να πραγματοποιήσουν παρόμοια απογραφή από την κινεζική πλευρά. Είναι καλό, που θα πρόκειται για την ίδια μέθοδο, γιατί θα είμαστε σε θέση να συγκρίνουμε τα αποτελέσματα.

Όταν οι απογραφείς καταμετρούσαν τα ίχνη της λεοπάρδαλης, κατόρθωσαν να φωτογραφίσουν ένα εντυπωσιακό ζώο, μια λεοπάρδαλη με λευκά γάντια. Σύμφωνα με τη θέση των στιγμάτων της, κατάλαβαν ότι αυτός ο θηρευτής ήδη είχε αποτυπωθεί σε φωτοπαγίδες την άνοιξη του 2012. Οι φωτογραφίες που έγιναν φέτος αποδεικνύουν ότι το πανέμορφο διάστικτο ζώο συμπεριφέρεται στο Εθνικό Πάρκο σαν στο σπίτι του, σημειώνουν οι ερευνητές. Η αλήθεια είναι ότι παρ’ όλ’ αυτά συνεχίζουν να ανησυχούν για την τύχη του, όπως και τη μοίρα των υπόλοιπων λεοπαρδάλεων. Η απογραφή έδειξε ότι ζουν στο ίδιο έδαφος 23 τίγρεις του Αμούρ, 2 φορές περισσότερες από ό,τι πριν από πέντε χρόνια. Η τίγρης είναι ανταγωνιστής της λεοπάρδαλης και αναμφίβολα ένα μεγαλύτερο και ισχυρότερο θηρίο. Οι επιστήμονες έχουν επισημάνει βάσει των ιχνών δύο περιστατικά κατά τα οποία μία τίγρης κυνηγούσε μια λεοπάρδαλη και μόνο η ικανότητά του να ανεβαίνει γρήγορα στα δέντρα έσωσε το διάστικτο αιλουροειδές από το ριγωτό. Σύμφωνα με τους ειδικούς, απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή στο πρόβλημα της επιρροής των αγελών της τίγρης του Αμούρ στον πληθυσμό της λεοπάρδαλης της Άπω Ανατολής.