Κατά το σχεδιασμό των ειδικών επιστημόνων, θα πρόκειται για μια ανεξάρτητη από το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ΔΔΣ) βάση για διεξαγωγή πειραμάτων σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Η αυτονομία του δορυφόρου από το Διαστημικό Σταθμό θα επιτρέψει να διασφαλιστεί η καθαρότητα του πειράματος, καθόσον η καθημερινή ζωή των κοσμοναυτών δεν θα επηρεάσει τα αποτελέσματα των πειραμάτων. Στον ΔΔΣ επικρατεί συνήθως πολύς θόρυβος: λειτουργούν οι συμπιεστές και διάφορες συσκευές καθαρισμού, ώστε να εξασφαλιστεί η φυσιολογική ζωή των ενοίκων του. Ακόμη και οι ίδιοι οι κοσμοναύτες είναι αναγκασμένοι επί ώρες να τρέχουν φορώντας ειδικές μπότες και σέρνοντας τα βαριά τους βήματα στο πάτωμα, προκειμένου να επιβιώσουν σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας. Όλα αυτά μαζί δημιουργούν διαταραχές, «νοθεύουν» την έλλειψη βαρύτητας, αν και για τη διεξαγωγή ορισμένων εργασιών πρέπει να είναι τέλεια, είπε στη «Φωνή της Ρωσίας» ο επικεφαλής της έδρας Γενικής Φυσικής του Κρατικού Πανεπιστημίου του Περμ Γκενάντι Πούτιν:

Προσπαθήστε να πιείτε σαμπάνια ή νερό από ένα ποτήρι μέσα σε αυτοκίνητο. Το αυτοκίνητο τρέμει στις επιταχύνσεις, στρίβει, φρενάρει. Θα βραχείτε με το ποτό σας και δεν θα έχετε καμία ικανοποίηση. Ακριβώς αυτά τα τραντάγματα στο Διεθνή Δαστημικό Σταθμό, εξαιτίας των στροφών και του αναπροσανατολισμού του «διαταράσσει» την έλλειψη βαρύτητας. Ενώ αυτός ο δορυφόρος δεν θα έχει ανθρώπους, συμπιεστές για τον καθαρισμό νερού και αέρα, επομένως η έλλειψη βαρύτητας εκεί θα είναι πολύ γνησιότερη.

Στον «OKA-T» σχεδιάζεται να τοποθετηθούν κλίβανοι για την κατασκευή κρυστάλλων, εξήγησε ο επιστήμονας. Στη Γη, λόγω της βαρύτητας δεν είναι δυνατόν να δημιουργηθούν τέλειοι κρύσταλλοι, ενώ είναι ένα απαραίτητο συστατικό των υπερυπολογιστών και των λέιζερ. Την ποιότητα της έλλειψης βαρύτητας στον δορυφόρο θα παρακολουθεί μια συσκευή, που κατασκευάστηκε στο Περμ, λέει ο καθηγητής Πούτιν:

Θα τοποθετηθεί δίπλα στον κλίβανο, όπου θα συνθέτονται οι κρύσταλλοι. Εάν από τον κλίβανο βγει μετά από ένα μήνα ένας όχι και πολύ καλός κρύσταλλος, τότε θα εξεταστούν οι καταγραφές της συσκευής αυτής, εάν υπήρχαν κραδασμοί ή οποιεσδήποτε διαταραχές της βαρύτητας.

Ο δορυφόρος όχι μόνο γεννά πολλές δυνατότητες για τη διεξαγωγή διαστημικών πειραμάτων, αλλά μειώνει σημαντικά και το κόστος τους. Η ανύψωση κάποιου πράγματος στο περίγειο Διάστημα είναι πολύ ακριβή υπόθεση - 30.000 δολάρια ανά κιλό φορτίου. Μέχρι σήμερα για κάθε ξεχωριστή επιστημονική εργασία κατασκευαζόταν μια διαφορετική συσκευή, η οποία εκτοξευόταν στο Διάστημα και εν συνεχεία ριχνόταν στη θάλασσα. Το κόστος αυτό ήταν υπέρογκο, διαμαρτύρεται ο επιστήμονάς μας:

Η ιδέα είναι η συσκευή θα ανυψωθεί μία φορά, θα αγκιστρωθεί στον ΔΔΣ και μετά για έξι μήνες θα απωθηθεί μακριά από το Σταθμό. Θα πετάει μόνη τη και μετά από έξι μήνες θα προσεγγίσει και πάλι στο Σταθμό, θα επαναφορτιστεί, θα γίνει η περισυλλογή όλων των επιστημονικών δεδομένων της, θα τοποθετηθούν νέες συσκευές και θα σταλεί εκ νέου σε αυτόνομη πτήση. Αυτό είναι πολύ συμφέρον οικονομικά: δεν θα υπάρχει ανάγκη για κάθε πείραμα να δημιουργείται χωριστή συσκευή.