Συνοψίζοντας τα αποτελέσματα του πρώτου έτους της θητείας του αρχηγού του κράτους, οι ειδικοί στρέφουν την προσοχή τους στο γεγονός ότι οι συντονισμένες προσπάθειες της κυβέρνησης έχουν στόχο την εκπλήρωση των προεκλογικών υποσχέσεων του Β.Πούτιν – ο πρόεδρος έχει υπό ειδικό προσωπικό έλεγχο αυτό το ζήτημα, ενώ οι πρωτοβουλίες του στη διεθνή σκηνή ενισχύουν το κύρος και την επιρροή της χώρας.

Η σειρά των προεκλογικών άρθρων του Πούτιν, που μετατράπηκαν σε συγκεκριμένα διατάγματα μετά την ορκωμοσία, καθώς και το Μήνυμά του προς την Ομοσπονδιακή Συνέλευση το Δεκέμβριο του περασμένου έτους, έδωσαν στην πραγματικότητα μια ολοκληρωμένη εικόνα της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής του Κρεμλίνου κατά τα προσεχή έτη. Ο Πούτιν διατύπωσε με σαφήνεια τις προτεραιότητες στη δραστηριότητα της κυβερνητικής εξουσίας. Αυτές είναι η επιδίωξη της Ρωσίας να ενισχύσει τις διαδικασίες ολοκλήρωσης στο μετασοβιετικό χώρο, να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της και την παγκόσμια ασφάλεια σε διάφορες περιοχές του κόσμου, να διατηρήσει τις κοινωνικές εγγυήσεις για τον πληθυσμό, καθώς και να δώσει έμφαση στην προοδευτική οικονομική ανάπτυξη.

Σήμερα η Μόσχα κατέχει ισχυρές θέσεις στη διεθνή σκηνή, εκτιμά ο εμπειρογνώμονας Αλεξέι Mούχιν:

Είναι πρόεδρος στην Ομάδα των Είκοσι. Προτείνει και προτίθεται να προτείνει και στο μέλλον διάφορες εκδοχές προγραμμάτων παγκόσμιας ανάπτυξης, που θα λαμβάνει χώρα υπό πιο δίκαιους νόμους και κανόνες, σε σχέση με το παρελθόν. Οι πιο διαφανείς και δίκαιοι όροι που προτείνονται από τη Ρωσία, την καθιστούν άθελά της ηγέτη των χωρών, οι οποίοι αισθάνονται την πίεση από την ΕΕ και τις ΗΠΑ.

Αυτή η άτυπη ηγετική θέση κάθε άλλο παρά σημαίνει ότι η Ρωσία ακολουθεί μία συγκρουσιακή πολιτική ως προς τη Δύση και ορισμένες άλλες περιοχές, με τις οποίες ήδη έχει αντιθέσεις. Όπως είναι φυσικό οι σχέσεις της Μόσχας με μια σειρά από δυτικές πρωτεύουσες δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ανέφελες. Τα εκκρεμή ζητήματα της ευρωπαϊκής αντιπυραυλικής άμυνας, οι παραδοσιακές δηλώσεις ότι η Μόσχα δεν παρέχει δημοκρατικές ελευθερίες, καθώς και η υιοθέτηση από τις ΗΠΑ της λεγόμενης Πράξης Μαγκνίτσκι είναι απίθανο να συμβάλουν στην αλληλοκατανόηση. Η καταρχήν θέση της Μόσχας ως προς το απαράδεκτο των έξωθεν επεμβάσεων στην ενδοσυριακή κρίση επίσης δημιουργεί ένα είδος ανταγωνισμού με τη Δύση.

Όσον αφορά την οικονομική και ως εκ τούτου της κοινωνικής σταθερότητας στο εσωτερικό της χώρας, ως συστατικού μέρους της παγκόσμιας κοινότητας, κατέστη δυνατό να διατηρηθεί. Αυτή είναι η γνώμη, που εξέφρασε στη «Φωνή της Ρωσίας», ο Ρώσος εμπειρογνώμονας Πάβελ Σβιάτενκοφ:

Οι τελευταίες συνέπειες της κρίσης του 2009 ξεπεράστηκαν. Η οικονομική κατάσταση παρέμεινε καλή και σταθερή. Το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι η ίδια η ρωσική οικονομία, με την υπερτροφία της ως προς τις εξαγωγές πρώτων υλών θα προκαλέσει κρίσεις. Ωστόσο, από δημοσιονομική και οικονομική άποψη, η χρονιά ήταν ικανοποιητική.

Ο αρχηγός του κράτους εξέδωσε 218 εντολές στον τομέα της κοινωνικής και δημογραφικής πολιτικής, της οικονομίας, του επανεξοπλισμού του στρατού και άλλων κατευθύνσεων της κρατικής πολιτικής. Μάλιστα 67 από αυτές προορίζονται για τα επόμενα πολλά χρόνια. Επομένως μπορούμε να συνοψίσουμε στην πραγματικότητα μόνο τα πρώτα αποτελέσματα της τρέχουσας προεδρικής θητείας του Βλαντίμιρ Πούτιν.