Εάν ανασυρθεί το θραύσμα του μετεωρίτη βάρους μισού τόνου από τον πυθμένα της λίμνης Τσεμπαρκούλ, μπορεί να σημειωθεί μια τοπική φυσική καταστροφή. Το θέμα είναι ότι η λίμνη αυτή είναι η μόνη πηγή πόσιμου νερού για τους κατοίκους της ομώνυμης πόλης. Τώρα οι τοπικές Αρχές και οι επιστήμονες αναζητούν τρόπους για το πώς να γίνει αυτό χωρίς να πληγεί ταυτοχρόνως και το σύστημα ύδρευσης της πόλης.

Ο βυθός στο σημείο της πτώσης του ουράνιου θραύσματος είναι καλυμμένος από στρώμα λάσπης πολλών μέτρων και σ’ αυτό έχει κυριολεκτικά κολλήσει ο μετεωρίτης. Η τεχνική που αντλεί το ιζηματογενές έδαφος δεν θα βοηθήσει. Εάν αναδευθεί το νερό, αυτό σημαίνει πως η χώρα θα μείνει χωρίς πόσιμο νερό.

Οι ειδικοί έχουν προτείνει δύο πιθανές τεχνολογικές διαδικασίες. Είναι δυνατό να ανοιχθούν στο θραύσμα μικρές τρύπες, να τοποθετηθούν γάντζοι και προσεκτικά να ανασυρθεί ο μετεωρίτης με συρματόσχοινα.

Να όμως που ένας επιστήμονας από την Τσεχία πρότεινε στα Ουράλια μια μοναδική τεχνολογία υποβρύχιας αλίευσης του μετεωρίτη. Το ριζοσπαστικό και ασφαλή αυτό τρόπο επινόησε ο Γκιούντερ Κλιέτσκα, ένας Τσέχος γεωφυσικός, βιολόγος και αστροβιολόγος. Εργάστηκε για 14 χρόνια στην Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία NASA, συμμετείχε στην εκτόξευση

της ακάτου εξερεύνησης του Άρη Curiosity και τώρα πρότεινε έναν τρόπο ανέλκυσης του μετεωρίτη. Για το σκοπό αυτό θεωρεί ο επιστήμονας πρέπει να τον παγώσουν, για την ακρίβεια όλη τη λάσπη γύρω από το μετεωρίτη. Αυτό δεν είναι δύσκολο να γίνει, καθώς τώρα η θερμοκρασία στον πυθμένα της λίμνης είναι μόλις 3 βαθμοί Κελσίου, λέει ο Τσέχος γεωφυσικός Γκιούντερ Κλιέτσκα:

Η αρχή εδώ έχει ως εξής. Πάνω από τον μετεωρίτη υπάρχουν 10 μέτρα νερού. Συν άλλα τρία μέτρα λάσπης, στην οποία έχει κυριολεκτικά βυθιστεί, όταν έπεσε στο βυθό. Πρωτίστως πάνω από τον μετεωρίτη είναι απαραίτητο να αφαιρεθεί το στρώμα της ιλύς, ώστε να τοποθετηθεί σε αυτόν ένας αισθητήρας.

Ο αισθητήρας είναι απαραίτητος για να υπολογιστεί το βάρος και το μέγεθος του «ξένου» επισκέπτη από το Διάστημα. Εν συνεχεία στον μετεωρίτη θα πλησιάσουν σωλήνες, οι οποίοι θα τροφοδοτούν με υγρό άζωτο. Ο χώρος γύρω τους παγώνει και σχηματίζει έτσι ένα είδος τεράστιου τούβλου από λάσπη. Μπορεί να ανελκυστεί χωρίς βλάβη για το αστικό σύστημα ύδρευσης υποστηρίζει ο Γκιούντερ Κλιέτσκα:

Στον πυθμένα πρέπει να τοποθετηθεί μια φουσκωτή βάρκα, στην οποία μπορεί να ακουμπήσει ο μετεωρίτης. Απομένει να διοχετευτεί αέρας υπό πίεση στο φουσκωτό, ώστε να σηκώσει το μετεωρίτη στην επιφάνεια.

Έτσι λοιπόν η εκσκαφή της λάσπης και κατ’ αυτόν τον τρόπο ο διασκορπισμός της σε ολόκληρη τη λίμνη μολύνοντας ολόκληρο το σύστημα διανομής νερού δεν θα χρειαστεί. Ο Τσέχος επιστήμονας είναι βέβαιος ότι ο μετεωρίτης θα μπορούσε να μεταφέρει στη Γη οργανισμούς από το Διάστημα. Και δεν χρειάζεται να τους διοχετεύσουμε στο σύστημα ύδρευσης της πόλης.

Οι Ρώσοι επιστήμονες ήδη με ακρίβεια έχουν προσδιορίσει τον τόπο, που τώρα βρίσκεται ο μετεωρίτης. Με τη βοήθεια μαγνητομέτρου έχουν καταρτίσει τον μαγνητικό χάρτη της λίμνης και εντόπισαν ανώμαλες ενδείξεις στα 50 μέτρα από το άνοιγμα του πάγου στην επιφάνεια της λίμνης, που δημιουργήθηκε μετά την πτώση του ξένου επισκέπτη. Οι εργασίες για την ανέλκυση του μετεωρίτη σχεδιάζεται να αρχίσει τις αμέσως επόμενες ημέρες.