Κατεβάστε ηχητικό αρχείο - Download

Το Γκάρτσερ Στράσε (Harzer Straße) είναι μέρος της Νόυκιολν (Neukölln), συνοικίας, του Βερολίνου, όπου ζουν περίπου 600 τσιγγάνικες οικογένειες, κυρίως μετανάστες από το κατοικημένο σημείο Φαντανέλε (Fântânele), που βρίσκεται 35 χιλιόμετρα από το Βουκουρέστι. Το Γκάρτσερ Στράσε, όπως αρμόζει στα μέρη, όπου ακούγονται η γλώσσα και τα τραγούδια των Ρομά, ζει μια ιδιόμορφη ζωή, με τις παραδόσεις, τις τελετουργίες και τον τρόπο ζωής των Τσιγγάνων, με τους υπαίθριους γάμους και την ηχηρή έκφραση των αισθημάτων τους. Οι αιτίες της μετανάστευσής τους από τη Ρουμανία στη Γερμανία έγιναν εμφανείς, όπως είπε ο Μπέντζαμιν Μαρξ, κατά την επίσκεψή του στο Φαντανέλε, αρχικό τόπο διαμονής αυτών των οικογενειών.

- Το Φαντανέλε εκ πρώτης όψεως, είναι χωριό με αρκετά αξιοπρεπή εμφάνιση, με χτισμένα και ημιχτισμένα σπίτια, που βρίσκεται ανάμεσα σε πανέμορφες τοποθεσίες. Παρόλα αυτά, είναι αδύνατο να ζήσει κανείς εκεί. Δουλειά δεν υπάρχει. Υπάρχει σχολείο, αλλά η διδασκαλία δεν γίνεται σε όλες τις τάξεις. Για να πάει κανείς σε άλλο σχολείο, χρειάζεται να διανύει κάθε μέρα 30 χιλιόμετρα. Στο χωριό δεν υπάρχουν ούτε και απαραίτητα έργα υποδομής.

Οι διακρίσεις των Ρομά στη Ρουμανία είναι χτυπητό και πολύπλοκο πρόβλημα. Οι Τσιγγάνοι φεύγουν μαζικά στη Γερμανία, πιστεύοντας ότι η χώρα αυτή είναι ιδιόμορφη «τσιγγάνικη παράδεισος», αλλά, δυστυχώς, τα πράγματα δεν έχουν έτσι. Κατά την ενσωμάτωσή τους στη γερμανική κοινωνία παντού υπάρχουν δυσκολίες. Κάποιος προσπαθεί ακόμα και να γυρίσει πίσω στο Φαντανέλε. Εξάλλου, ακόμα και αυτοί που ζουν στο Γκάρτσερ Στράσε για πολύ καιρό, διατηρούν άμεσες και στενές επαφές με το Φαντανέλε - πηγαίνουν εκεί για διακοπές και στέλνουν χρήματα στους συγγενείς που έμειναν εκεί.

Ο Μπέντζαμιν Μαρξ αναφέρθηκε και στις δυσκολίες της ενσωμάτωσης που υπάρχουν ακόμα σε τέτοια μέρη όπως είναι το Γκάρτσερ Στράσε.

- Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς κατάσταση στην οποία οι τσιγγάνικες οικογένειες θα μπορούσαν να συνυπάρχουν με κάποιον άλλο. Δημιουργούν δικές τους ομάδες και κοινότητες. Κάνουν παγαποντιές. Υπόσχονται στους «δικούς τους» σπίτι και διαμονή στη Γερμανία, απαιτώντας για όλα αυτά χρήματα. Ταυτόχρονα όμως είναι πραγματικά αναγκασμένοι να πληρώνουν για το κάθε τους βήμα και βέβαια, δεν θέλουν να το κάνουν αυτό. Έτσι, λοιπόν, από τη μιά πλευρά, υπάρχει ξεχωριστή ροή χρήματος, ενώ από την άλλη, έχουν μεγάλα χρέη μπροστά στο κράτος.

Η οργάνωση, την οποία εκπροσωπεί ο κ. Μαρξ συμμετέχει στην ανέγερση κατοικιών και την παροχή στέγασης στις οικογένειες των Ρομά. Η διοίκηση της συνοικίας Νόυκιολν υποστηρίζει ενεργά αυτό το σχέδιο. Συγκεκριμένα, δίνει τη δυνατότητα στα μέλη των τσιγγάνικων οικογενειών να σπουδάζουν και να εργάζονται. Οι περισσότεροι Τσιγγάνοι από το Γκάρτσερ Στράσε έχουν επάγγελμα στον οικοδομικό τομέα και οι γυναίκες - παρά το φαινομενικό «κλείσιμο» αυτής της μικρής κοινότητας - μαθαίνουν γερμανικά σε δημοτικά φροντιστήρια. Μαζι τους εργάζονται κοινωνικοί λειτουργοί, προκειμένου να διευκολυνθεί η ενσωμάτωσή τους στη γερμανική κοινωνία. Παρόλα αυτά η κατάσταση κάθε άλλο παρά είναι «ρόδινη» και «αισιόδοξη».

Κατά τη γνώμη του Μαρξ, η ΕΕ έκανε πολύ σοβαρό λάθος, «αφήνοντας» τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία να μπουν πολύ νωρίς στην ενωμένη Ευρώπη. Πολύ νωρίς για τις ίδιες τις χώρες αυτές, ώστε να είναι ανώδυνη η ενσωμάτωση των πολιτών τους. Εξακολουθούν να είναι αναπτυσσόμενες χώρες. Μια και η ΕΕ αποφάσισε να κάνει αυτό το βήμα, θα έπρεπε να παραχωρήσει όλους τους θεσμούς και τα εργαλεία βοήθειας σε τέτοιες χώρες ήδη στο πλαίσιο της ΄Ενωσης. Αλλά αυτό δεν έγινε, δυστυχώς και τέτοιες πρωτοβουλίες όπως το Γκάρτσερ Στράσε – δεν μπορούν να λύσουν το πρόβλημα. Ωστόσο, το Γκάρτσερ Στράσε δείχνει ότι η θετική λύση του προβλήματος είναι πολύ ρεαλιστική και δυνατή, αλλά απαιτεί χρόνο και πολύ κόπο.