Το βήμα αυτό μάλλον δεν είναι απροσδόκητο. Το Ισραήλ - είναι στρατηγικός σύμμαχος των ΗΠΑ και το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα είναι παλιός πονοκέφαλος τόσο της Ουάσινγκτον, όσο και του Τελ Αβίβ. Σε σχέση με αυτό, ο Πρόεδρος του Ινστιτούτου Στρατηγικής Αξιολόγησης της Ρωσίας Αλεξάντρ Κονοβάλοφ, είπε:

- Αυτό είναι αναμενόμενο και κατανοητό, δεδομένου ότι το Ιράν ανήκει στους σοβαρότερους αντιπάλους των ΗΠΑ. Σήμερα μια από τις προτεραιότητες των ΗΠΑ στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής τους είναι να αποτραπεί η απόκτηση πυρηνικών όπλων από το Ιράν. Στις ΗΠΑ πολλοί θεωρούν ότι η απόκτηση των πυρηνικών όπλων από το Ιράν θα δημιουργήσει πιο επικίνδυνη κατάσταση και θα προκαλέσει περισσότερα προβλήματα απ’ ό,τι η στρατιωτική επιχείρηση εξάλειψης των πυρηνικών υποδομών του.

Η εγκριμένη από τη Γερουσία των ΗΠΑ απόφαση,σύμφωνα με την οποία η Ουάσιγκτον θα παρέχει στο Ισραήλ ολόπλευρη βοήθεια σε περίπτωση ένοπλης σύγρουσης με το Ιράν, δεν σημαίνει ότι η κατάσταση στη Μέση Ανατολή έχει εντατικοποιηθεί στο έπακρο. Μάλλον το αντίθετο. Οι εμπειρογνώμονες βλέπουν εδώ ακόμα και κάποιους υπαινιγμούς για την έναρξη της ύφεσης στο ιρανικό ζήτημα. Ο πολιτικός αναλυτής και δημοσιολόγος Ντμίτρι Ντρομπνίτσκι παρατήρησε σχετικά με αυτό τα παρακάτω:

- Η κυβέρνηση Ομπάμα από το 2008 εφαρμόζει επίμονα μια πολιτική, που αποβλέπει στη συγκράτηση του Ισραήλ από ενέργειες, μη συντονισμένες με τις ΗΠΑ και όλη τη διεθνή κοινότητα γενικά. Ο Πρόεδρος Ομπάμα, ο αντιπρόεδρος Τζο Μπάιντεν και τα νέα πρόσωπα μιλούν ότι θα ήταν επιθυμητή η λύση του ιρανικού προβλήματος με διπλωματικό τρόπο. Αλλά τα Σώματα του Κογκρέσου των ΗΠΑ παίρνουν συχνά πιο σκληρές αποφάσεις απ’ ό,τι η εκτελεστική εξουσία.

Ένας από τους συντάκτες του εγγράφου – ο ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Λίντσεϊ Γκράχαμ τόνισε ότι δεν πρέπει να αντιλαμβανόμαστε την απόφαση ως έκκληση για πόλεμο. Η Αμερική δεν θέλει σύγκρουση, αλλά δεν θα ήθελε επίσης να δει το Ιράν πυρηνική δύναμη. Η δυναμική λύση του ιρανικού προβλήματος, όπως είπε ο Αλεξάντρ Κονοβάλοφ, εγκυμωνεί ακόμα και πολλά σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Μάλιστα, όχι μόνο για την περιοχή αυτή, αλλά και για όλο τον κόσμο γενικά.

- Η σύγκρουση στο Ιράν θα ήταν εξαιρετικά ανεπιθύμητη, έστω και γιατί είναι μιά από τις ιδιαίτερα νευραλγικές ως προς τις οικονομικές της συνέπειες περιοχές του κόσμου. Μέσα από τα στενά του Ορμούζ περνούν εκατοντάδες πλοία και δεξαμενόπλοια που μεταφέρουν πετρέλαιο σε όλες τις γωνιές του κόσμου. Στην Ασία, π.χ. το πετρέλαιο στέλνεται πρώτ’ απ’ όλα από τον Περσικό Κόλπο. Η διακοπή αυτών των προμηθειών, ως αποτέλεσμα κάποιων πολεμικών επιχειρήσαεων θα επηρεάσει αμέσως πολύ την παγκόσμια οικονομία.

Τέτοιοι κατακλυσμοί είναι ιδιαίτερα επικίνδυνοι σήμερα, που η παγκόσμια οικονομία διέρχεται παρατεταμένη κρίση. Ελπιδοφόρο είναι το γεγονός ότι, όπως λένε οι εμπειρογνώμονες, το προληπτικό πλήγμα για το Ισραήλ δεν είναι ένας στόχος, αλλά μέσο. Μπορεί να καταφερθεί μόνο τότε, όταν το εβραϊκό κράτος θα είναι πεπεισμένο ότι το Ιράν διαθέτει ήδη πυρηνικά όπλα, είτε βρίσκεται στο κατώφλι της κατασκευής τους. Αλλά στην περίπτωση αυτή, το Τελ Αβίβ θα δρα, χωρίς να κοιτάζει πια την Ουάσιγκτον, ούτε και τη διεθνή κοινότητα. Θα είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Το Ισραήλ είναι μικρή χώρα και η πυρηνική έκρηξη στο έδαφός του θα σημαίνει εθνική καταστροφή ή, ίσως, και διάλυση του κράτους του ακόμα.