Από τις αρχές Απριλίου η επίσημη Πιονγιάνγκ παραβλέπει όλα τα αιτήματα της Σεούλ να τους παρασχεθεί βοήθεια.

Η σιδηροδρομική επικοινωνία με το βιομηχανικό συγκρότημα έχει διακοπεί από μέρους της Πιονγιάνγκ από το Φεβρουάριο. Τον Απρίλιο έκλεισε η κυκλοφορία στους αυτοκινητόδρομους. Έγινε δυνατή η απομάκρυνση του προσωπικού της Νότιας Κορέας σχεδόν 123 εταιριών, που δραστηριοποιούνται στην Καεσόγκ. Εκτός 209 ατόμων. Η Πρόεδρος της Νότιας Κορέας Παρκ Γκουέν Χι ζήτησε να επιτραπεί στην Καεσόγκ επιχειρηματιών, για να επιθεωρήσουν την κατάσταση των ανθρώπων που έμειναν εκεί και να εξακριβώσουν τι συνέβη στον εξοπλισμό των εργοστασίων. Η επίσημη Πιονγιάνγκ παρέβλεψε αυτό το αίτημα. Και δεκάδες δημοσιογράφοι ολόκληρη ημέρα επαγρυπνούσαν κοντά στην πύλη του φυλακίου ελέγχου που οδηγεί στην Πατζού. Όμως με μεγάλους περιορισμούς, εφόσον το φυλάκιο βρίσκεται άμσα στην αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη.

Αυτή η βάθους δύο χιλιομέτρων νεκρή ζώνη εκτείνεται κατά μήκος της διαχωριστικής γραμμής που χωρίζει την Κορεατική Χερσόνησο από το 1945. Και εγκαθιδρύθηκε το 1953 για να σηματοδοτήσει την θέση στην οποία αποσύρθηκαν οι στρατοί της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Κορέας και της Νότιας Κορέας κατά την κατάπαυση του πυρός. Τυπικά οι δύο χώρες μέχρι σήμερα βρίσκονται σε κατάσταση πολέμου. Είναι αξιοσημείωτο παντού μέσα στη ζώνη και στην περίμετρό της, εκτός από τα συνήθη συρματοπλέγματα, στα περιφράγματα χρησιμοποιείται η λεγόμενη σπείρα Μπρούνο, η χρήση της οποίας απαγορεύεται σε καιρό πολέμου από τη Σύμβαση της Γενεύης. Το αγκαθωτό συρματόπλεγμα στην αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη πρέπει να σημειωθεί ότι δεν προστατεύει μόνο από τους γείτονες στο βορρά, αλλά και από τους τουρίστες. Συγκεκριμένα τους επιτρέπουν να περάσουν σε ειδικά τμήματα της ζώνης, λόγω του ότι μέχρι σήμερα στα δάση της περιοχής έχουν διατηρηθεί εκατοντάδες χιλιάδες νάρκες, τις οποίες οι Βορειοκορεάτες έριχναν από ελικόπτερα κατά τη διάρκεια των μαχών. Για τις νάρκες, που έχουν τοποθετηθεί από τους Νοτιοκορεάτες, αφηγούνται κατά την κατάβαση σε μια από τις 4 σήραγγες, που περνούν κάτω από την αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη. Οι Βορειοκορεάτες άρχισαν να τα κατασκευάζουν σχεδόν αμέσως μετά την εμφάνιση της αποστρατιωτικοποιημένης ζώνης, όμως άνοιξαν και μπλοκαρίστηκαν πολύ αργότερα. Η τελευταία – το 1990. Μετά την ανακάλυψη της σήραγγας οι Νότιοι την έκλεισαν με πέτρες και κυριολεκτικά τη γέμισαν με νάρκες – για την πρόληψη νέων εισβολών. Σήμερα για τους τουρίστες είναι ανοικτή μια σήραγγα, που είχε βρεθεί το 1978. Αυτή η σήραγγα έπρεπε να εξασφαλίσει σχεδόν αστραπιαία – μέσα σε μια ώρα – μεταφορά δεκάδων χιλιάδων στρατιωτών της Βόρειας Κορέας προς τη Σεούλ.

Η αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη σήμερα δεν είναι μόνο και όχι τόσο μέρος ιστορικής μνήμης. Για τους ξένους είναι τουριστικό αξιοθέατο με πολυάριθμα περίπτερα με σουβενίρ και ειδικούς χώρους για φωτογράφηση. Για τους πολίτες της Νότιας Κορέας είναι ένα από τα κύρια διαφημιστικά σύμβολα. Καθημερινά εκεί μεταφέρουν για εκδρομή μαθητές του δημοτικού και οι στρατιώτες τους εξιστορούν το ένδοξο πολεμικό παρελθόν και το όχι λιγότερο ένδοξο μέλλον – με τη μορφή μιας ενωμένης χώρας. Και το ότι αυτό θα συμβεί οπωσδήποτε, στην αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη το λένε σε κάθε βήμα. Μεταξύ άλλων και μέσω της αφίσας στο κτίριο, από όπου μπορεί κανείς να κοιτάξει από υψηλά το έδαφος της Βόρειας Κορέας. Και δεν είναι τυχαίο το ότι ένα από τα κύρια σημεία της επίσκεψης της αποστρατιωτικοποιημένης ζώνης είναι ο σταθμός Ντορασάν – το βορειότερο σιδηροδρομικό σημείο της Νότιας Κορέας. Μέχρι πρόσφατα εκεί λειτουργούσε συγκοινωνιακή γραμμή με τη Βόρεια Κορέα. Ακριβώς μέσω αυτού του τμήματος στη Καεσόγκ μεταφέρονταν τρόφιμα και εξάγονταν προϊόντα. Στο μέλλον, και αυτό στη Νότια Κορέα το λένε απροκάλυπτα, ακριβώς το Ντορασάν θα καταστεί σημαντικό συνδετικό σημείο κατά την ένωση των δύο χωρών.