Κατεβάστε ηχητικό αρχείο - Download

- Από στρατιωτική άποψη, δεν υπήρχαν αιτίες για την καταστροφή των γεφυρών στο Νόβι Σαντ. Δεν αποκλείω ότι το ΝΑΤΟ σχεδίαζε μια χερσαία επιχείρηση εναντίον της Σερβίας από το έδαφος της Ουγγαρίας. Ίσως για αυτό τον λόγο αποφάσισαν να κόψουν το δρόμο για το Στρατό της Γιουγκοσλαβίας απ’ αυτό το μέρος της χώρας. Όμως ο κύριος σκοπός των βομβαρδισμών του Νόβι Σαντ ήταν να φοβερίσουν και να τρομάξουν τον άμαχο πληθυσμό της Βοϊβόντινα. Η καταστροφή των γεφυρών σε μια από τις βασικές αρτηρίες της Ευρώπης – πάνω από το Δούναβη - δεν είχε κανένα νόημα. Αλλά το ΝΑΤΟ αποφάσισε να καταστρέψει και τις γέφυρες, και το διυλιστήριο στο Νόβι Σαντ. Το κύριο ήταν να καταφέρει όσο το δυνατό μεγαλύτερη ζημιά στο περιβάλλον, να εκφοβίσει τους ανθρώπους και στο μέλλον να καταστρέψει την υγεία τους.

- Γιατί τους χρειάστηκε να καταστρέψουν τη γέφυρα «Ελευθερία»;

-Η γέφυρα αυτή συνδέει την Κεντρική Ευρώπη με τα Βαλκάνια. Δεν ήταν ούτε στρατιωτική, ούτε και στρατηγική εγκατάσταση. Μου φαίνεται ότι οι στρατιωτικοί στις Βρυξέλλες ήθελαν να κάνουν έτσι ώστε να μην μπορέσουμε για μεγάλο χρονικό διάστημα να αποκαταστήσουμε τις γέφυρές μας και ώστε ο οικονομικός αποκλεισμός της Σερβίας να διαρκέσει όσο το δυνατόν περισσότερο. Εκτός απ’ αυτό, ήθελαν ώστε ο λαός της Σερβίας να καταλάβει ότι το ΝΑΤΟ είναι δύναμη με την οποία δεν είναι δυνατό να πολεμήσει και, συνεπώς, πρέπει να υποταχθεί. Για αυτό τον λόγο εκτός από τις γέφυρες κατάστρεφαν τους Θερμοηλεκτρικούς Σταθμούς μας, τις υδραυλικές εγκαταστάσεις κλπ.

Το ΝΑΤΟ χρησιμοποίησε εναντίον μας τεράστιο αριθμό στρατιωτικού εξοπλισμού. Αν τον Μάρτιο μας βομβάρδιζαν 370 αεροσκάφη, τον Απρίλιο και τον Μάιο όμως στις επιδρομές συμμετείχαν 1.200 αεροσκάφη. Σε 78 μόνο ημέρες του πολέμου είχαν πραγματοποιηθεί πάνω από 26.000 αεροπορικές πτήσεις από τις οποίες 19.000 ήταν μαχητικές. Είχαν χρησιμοποιηθεί περίπου 37.000 ρουκέτες και διάφορες βόμβες – δηλαδή 23.000 τόνοι εξαιρετικά επικίνδυνες εκρηκτικές ουσίες.

Το ΝΑΤΟ βομβάρδιζε ιδιαίτερα πολιτικούς στόχους: 2000 επιθέσεις διαπράχθηκαν ενάντια σε 900 μη στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Το γεγονός αυτό ακριβώς εξηγεί τον κύριο στόχο αυτού του πολέμου - να προκληθεί τεράστια ζημιά στον πληθυσμό της Σερβίας και του Μαυροβουνίου. Βομβάρδιζαν εργοστάσια, νοσοκομεία, τρένα με αμάχους, γέφυρες, όπου υπήρχαν παιδιά και εκκλησίες γεμάτες από ανθρώπους.

Τα μεγαλύτερα τραύματα σ΄αυτό τον πόλεμο, τα έπαθαν τα παιδιά και οι νέοι, κάτι που επηρεάσε πολύ την σωματική και ψυχική τους υγεία. Έσπασαν και κατάστρεψαν την υγεία του έθνους μας. Δηλητηριάστηκαν το νερό, η ατμόσφαιρα και τα δάση. Σήμερα αισθανόμαστε όλες τις συνέπειες αυτού του πολέμου.

Την άνοιξη του 1999, είχα την ευκαιρία να βγαίνω άμεσα στον αέρα του Ραδιοσταθμού «Η Φωνή της Ρωσίας» 5 φορές την ημέρα. Στη Ρωσία και στον κόσμο παρακολουθούσαν προσεκτικά τις εξελίξεις στα Βαλκάνια και ήταν απαραίτητο να ενημερώνουμε μόνιμα το ακροατήριό μας για το πώς όλες αυτές τις 78 ημέρες και νύχτες ζούσε και υπερασπιζόταν η μικρή Σερβία, την οποία τιμωρούσαν για το Κοσσυφοπέδιο. Σήμερα όμως η Ευρώπη και οι ΗΠΑ προσπαθούν να μην αναθυμούνται εκείνα τα μακρινά χρόνια και τον ανελέητο «Ελεήμονα άγγελο».