Για την προσφορά αυτών των πυραύλων στην αξιοποίηση του Διαστήματος και για την περαιτέρω τύχη τους διηγήθηκαν στο ΡΣ «Η Φωνή της Ρωσίας» ο αρχισυντάκτης του περιοδικού «Νέα της Κοσμοναυτικής» Ιγκόρ Μαρίνιν.

Αρχικά ο πύραυλος R-7 κατασκευαζόταν ως βαλλιστικός και προοριζόταν να μεταφέρει την θερμοπυρηνική κεφαλή σε οποιοδήποτε σημείο του κόσμου αλλά οι τεχνικές του ικανότητες αποδείχτηκαν πολύ ευρύτερες από τις απαιτήσεις για τα πυραυλικά όπλα. Το γεγονός αυτό έκανε τον πύραυλο «7» να γίνει ατμομηχανή του σοβιετικού διαστημικού προγράμματος,- είπε ο εμπειρογνώμονας Ιγκόρ Μαρίνιν.

- Οι πύραυλοι-φορείς της οικογένειας R-7 έπαιξαν τεράστιο θετικό ρόλο στην εθνική κοσμοναυτική. Η ουσία του ζητήματος συνίσταται στο ότι το σύστημα παρτίδας (Rocket System) όταν οι κινητήρες του πρώτου και του δεύτερου ορόφου τίθενται σε κίνηση στο έδαφος, ήταν τόσο προηγμένο εκείνη την εποχή, που μας επέτρεψε να ξεπεράσουμε τους Αμερικανούς και όλους, όσους ασχολούνταν με την τεχνολογία πυραύλων. Ας θυμηθούμε το ότι ο πρώτος μας δορυφόρος, που είχε εκτοξευτεί στις 4 Οκτωβρίου του 1957, ζύγιζε 83 κιλά σε αντίθεση με τον αμερικανικό που εκτοξεύτηκε έξι μήνες αργότερα και ζύγιζε μόνο περίπου 8 κιλά. Ο πύραυλός μας ήταν κατά 10 φορές πιο ισχυρός χάρη σ΄αυτή την μοναδική στο είδος της τεχνική λύση. Εκτός απ’αυτό, αποδείχτηκε πιο στραθερός από τον αμερικανικό εκείνης της εποχής.

Μάλλον δεν θα είναι υπερβολή αν πούμε ότι η κατασκευή του R-7 ήταν κυριολεκτικά μεγαλοφυής λύση του πατέρα της ρωσικής κοσμοναυτικής Σεργκέι Κορολιόφ. Σε όλη την ιστορία των σχεδόν 2000 εκτοξεύσεων αυτών των πυραύλων μόνο μερικές δεκάδες αποδείχτηκαν αποτυχημένες. Το γεγονός αυτο επιβεβαιώνει το αυτό άνευ προηγουμένου επίπεδο της αξιοπιστίας του «7».

Επειδή η εμφάνιση νέων πυραύλων-φορέων βρίσκεται ακόμα αρκετά μακριά, ο εκσυγχρονισμένος πύραυλος «7» θα εξακολουθεί να είναι για μεγάλο χρονικό διάστημα ακόμα το κύριο διαμέτρημα της ρωσικής και της ξένης κοσμοναυτικής,- τόνισε ο Ιγκόρ Μαρίνιν.

- Τίποτα δεν θα διαδεχτεί αυτή την οικογένεια μέσα στα πλησιέστερα 50 χρόνια. Θα πετούν διάφορες εκδόσεις του R-7. Απόδειξη για αυτό είναι η κατασκευή πριν από τρία χρόνια του συγκροτήματος εκτόξευσης τέτοιων πυραύλων στη γαλική Γουιάνα με παραγγελία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος, απ’ όπου εκτοξεύουμε τους πυραύλους μας στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος. Οι Ευρωπαίποι ποντάρησαν στον πύραυλό μας. Κάτι άλλο. Τελευταία άρχισε η κατασκευή συγκροτήματος εκτόξευσης πυραύλων R-7 στο νέο μας κοσμοδρόμιο «Βοστόκ» στην περιοχή Αμούρ.

Τώρα διεξάγονται με επιτυχία οι πτητικές δοκιμές του νέου τυποποιημένου μοντέλου R-7 – του πυραύλου-φορέα «Soyuz-21». Ο πύραυλος αυτός θα αντικαταστήσει στο εγγύς μέλλον το «Soyuz-U» και θα τοποθετεί μεταγωγικά διαστημόπλοια σε τροχιά με σκοπό την μεταφορά φορτίων στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Συνεχίζονται επίσης και οι δοκιμές του πιο ισχυρού πυραυλου-φορέα «Soyuz-21B», με νέο κινητήρα του τρίτου ορόφου. Ο πύραυλος αυτός είναι μεγαλύτερης - κατά 1 σχεδόν τόνο- χωρητικότητας και, κατά πάσα πιθανότητα, θα πιστοποιηθεί για τις επανδρωμένες πτήσεις μέσα σε πέντε χρόνια, όταν αποκτήσει το απαιτούμενο επίπεδο αξιοπιστίας.