Σήμερα ο Ντράγκαν Μπίσενιτς είναι πρέσβης της Σερβίας στην Αίγυπτο. Ξεφυλλίζοντας το «Βαλκανικό ημερολόγιό» μου, ανακάλυψα μία ενδιαφέρουσα συζήτηση με τον Ντράγκαν Μπίσενιτς τρία χρόνια πριν. Τότε είχα πάει στο Βελιγράδι, για να προσπαθήσω και πάλι να καταλάβω, τι ήταν αυτό που πραγματικά ώθησε τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ να ξεκινήσουν τον βομβαρδισμό της Σερβίας την άνοιξη του 1999. Αφού μέχρι σήμερα υπάρχει η εκδοχή, ότι ο Μπιλ Κλίντον ήθελε πάση θυσία να παραμείνει στον Λευκό Οίκο μετά την υπόθεση με τη Μόνικα Λεβίνσκι. Και ο Ντράγκαν Μπίσενιτς ήταν από τους λίγους δημοσιογράφους, που είχε καταφέρει να συναντηθεί με τη Μόνικα τις πρώτες μέρες της νατοϊκής επίθεσης κατά της Γιουγκοσλαβίας.

- Πώς ακριβώς εσύ από τους Σέρβους δημοσιογράφους βρέθηκες στο Βερολίνο στα τέλη Μαρτίου του 1999;

- Η αεροπορία του ΝΑΤΟ ήδη επί δύο ημέρες βομβάρδιζε τη Γιουγκοσλαβία. Στις 26 Μαρτίου του 1999 με αποστολή της εφημερίδας μου έφτασα στο Βερολίνο. Ήταν σημαντικό να μιλήσω με αυτούς, οι οποίοι έλαβαν την εγκληματική απόφαση να ξεκινήσουν τον πόλεμο κατά της χώρας μου. Εκείνες τις μέρες στο Βερολίνο διεξαγόταν η συνάντηση των επικεφαλής των κυβερνήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ταυτόχρονα οι Γερμανοί είχαν διοργανώσει την παρουσίαση του σκανδαλοθηρικού βιβλίου της Μόνικα Λεβίνσκι, εξαιτίας του οποίου ο πρόεδρος Κλίντον παραλίγο να παραιτηθεί. Κι εγώ ήρθα συγκεκριμένα στη Γερμανία, ώστε να λάβω μέρος και στις δύο εκδηλώσεις. Καταλάβαινα, ότι μία συνέντευξη με τη Μόνικα Λεβίνσκι θα ήταν απίθανο να πραγματοποιηθεί. Εκείνη την εποχή την κυνηγούσαν κυριολεκτικά τα κορυφαία ειδησεογραφικά πρακτορεία και τηλεοπτικά κανάλια. Κάθε συνέντευξη μαζί της αμέσως προκαλούσε αίσθηση και έφερνε σημαντικά έσοδα. Η Μόνικα και οι προστάτες της αποφάσισαν να ασχοληθούν με μία κανονική επιχείρηση. Ήξεραν, ότι με την υπόθεση Κλίντον και τις «αποκαλύψεις» της ασκούμενης υπαλλήλου από τον Λευκό Οίκο θα μπορούσαν να κερδίσουν πολλά χρήματα.

Το ταξίδι της Μόνικα στη Γερμανία πληρώθηκε από χορηγούς. Φυσικά, αυτοί δεν ήθελαν η Λεβίνσκι να συνομιλεί έτσι απλά με δημοσιογράφους, και ειδικά από τη Σερβία. Όμως, μέσω των Γερμανών φίλων μου, μου επέτρεψαν να πάω να μου υπογράψει το βιβλίο της. Είχα 4 αντίτυπα και πλησίασα τον συγγραφέα του βιβλίου για τη Μόνικα, τον κύριο Άντριου Μόρτον. Συστήθηκα, είπα ότι είμαι δημοσιογράφος από τη Σερβία. Δίπλα βρισκόταν η Μόνικα Λεβίνσκι. Απευθύνθηκα στην ίδια ζητώντας την να μου απαντήσει σε ορισμένες σύντομες ερωτήσεις. Η πρώτη ερώτηση ήταν: «Πώς χαρακτηρίζετε τον τελευταίο τυχοδιωκτισμό του προέδρου Κλίντον; Τον καταδικάζετε;»

Η Μόνικα γέλασε και απάντησε, ότι δεν θέλει να το σχολιάσει καθόλου. Τότε ζήτησα, τουλάχιστον να μου κάνει νεύμα με το κεφάλι – ναι ή όχι. Η ίδια έκανε νεύμα, και κατάλαβα ότι η Μόνικα καταδίκασε τον Κλίντον για το ότι εξαπέλυσε τον αεροπορικό πόλεμο κατά της Γιουγκοσλαβίας. Μετά την κάλεσα στο Βελιγράδι, αλλά εκείνη αρνήθηκε. Ήδη από τότε η Μόνικα ήταν η βασική ηρωίδα των διαδηλώσεων στη Γιουγκοσλαβία. Στους δρόμους υπήρχαν πολλά πλακάτ, στα οποία είχαν γράψει «Η Μόνικα φταίει για όλα». Όμως, εγώ τότε ακόμα δεν το γνώριζα.

- Με ποιον άλλον κατάφερες να συνομιλήσεις εκείνες τις μέρες στο Βερολίνο;

- Κυριολεκτικά την ίδια μέρα είχα μία ακόμα σημαντική συνάντηση. Στη σύνοδο κορυφής της ΕΕ βρέθηκα τυχαία δίπλα στον πρωθυπουργό της Βρετανίας Τόνι Μπλερ και τον επικεφαλής του βρετανικού ΥΠΕΞ Ρόμπιν Κουκ. Η ασφάλειά τους δε με πρόσεξε. Αποφάσισα να εκμεταλευτώ αυτήν την ευκαιρία και αμέσως ρώτησα και τον έναν και τον άλλον: «Πότε θα σταματήσετε να βομβαρδίζετε τη Γιουγκοσλαβία;» Ο Κουκ αμέσως απάντησε, ότι μόλις ο Μιλόσεβιτς εκπληρώσει τις απαιτήσεις τους, οι βομβαρδισμοί θα σταματήσουν. Ο Μπλερ είπε κυριολεκτικά το εξής: «Ο Μιλόσεβιτς ξέρει τον αριθμό του τηλεφώνου μου. Μπορεί να μου τηλεφωνήσει και να πει, ότι συμφωνεί με το τελεσίγραφο. Την ίδια μέρα θα σταματήσουμε την επιχείρησή μας».

0Υ.Γ. Τις προάλλες βρήκα ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο, συγγραφέας του οποίου είναι ο βρετανός δημοσιογράφος Άλιστερ Κάμπελ. Υπήρξε σύμβουλος του Τόνι Μπλερ και ήταν υπεύθυνος για τη συνεργασία με τα ΜΜΕ στη Βρετανία. Ο Κάμπελ παραδέχτηκε, ότι ο Ουέσλι Κλαρκ, με τον οποίον συνομιλούσε συχνά κατά τη διάρκεια της επίθεσης κατά της Γιουγκοσλαβίας, έλεγε ότι είναι έτοιμος να χρησιμοποιήσει κατά των Σέρβων το πιο σύγχρονο όπλο – ένα τέτοιο βλήμα αφήνει πίσω του κρατήρα μεγέθους τεσσάρων ποδοσφαιρικών γηπέδων. Στη Βρετανία εκείνες τις μέρες αυξάνονταν οι διαμαρτυρίες κατά του γιουγκοσλαβικού πολέμου, ενώ ο Κάμπελ με κάθε τρόπο προσπαθούσε να «κοιμήσει» την κοινή γνώμη των Βρετανών.