Για τη σημασία της έκθεσης, τους ανταγωνιστές και τις πιθανότητες της Ρωσίας να κερδίσει μίλησε σε συνέντευξή του στο ραδιόφωνο της «Φωνής της Ρωσίας» ο επικεφαλής της Οργανωτικής Επιτροπής για την υποστήριξη της ρωσικής αίτησης και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης της Ρωσίας Αρκάντι Ντβορκόβιτς.

Η μάχη για το δικαίωμα διοργάνωσης της Expo δεν είναι λιγότερο «σκληρή» από τη διεκδίκηση των Ολυμπιακών Αγώνων. Στην ψηφοφορία συμμετέχουν εκπρόσωποι από 162 χώρες, δηλαδή λίγο λιγότερες από ότι στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών. Ενώ οι ανταγωνιστές του Αικατερινμπούργκ είναι σοβαροί: το Σάο Πάολο της Βραζιλίας, η τουρκική Σμύρνη, το οικονομικό κέντρο των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων Ντουμπάι και η αρχαία πρωτεύουσα της Ταϊλάνδης η Αγιουτχάγια. Ο Αρκάντι Ντβορκόβιτς εξηγεί ως εξής τη δημοτικότητα της Expo:

Οι εκθέσεις διοργανώνονται όχι τρεις ή τέσσερις εβδομάδες, όπως οι μεγάλοι αθλητικοί αγώνες, αλλά αρκετούς μήνες, ουσιαστικά ένα εξάμηνο. Κατά το διάστημα αυτό όχι χιλιάδες, αλλά εκατομμύρια, ακόμη και δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι μπορούν να επισκεφθούν μια τέτοια έκθεση. Να καταφέρουμε ώστε ειδικά μια ρωσική πόλη να γίνει πόλος έλξης για εκατομμύρια ανθρώπους - τόσο στη Ρωσία, όσο και στο εξωτερικό - είναι μια τεράστια ευκαιρία και θα ήταν κρίμα να χαθεί.

Η πρώτη Παγκόσμια Έκθεση έγινε στο Λονδίνο το 1851. Από τότε η Ρωσία ήταν μόνιμο μέλος της Expo, αλλά ποτέ δεν την φιλοξένησε, αν και είχαν γίνει προσπάθειες. Τη δεκαετία του 1960 η Σοβιετική Ένωση κατέθεσε αίτηση για τη διοργάνωσή της, αλλά εν συνεχεία την απέσυρε, για πολιτικούς, όπως θεωρείται, λόγους. Και το 2001 αφού έδωσε σκληρή μάχη η Ρωσία έχασε το δικαίωμα της φιλοξενίας της Εxpo 2010 από τη Σαγκάη.

Το κεντρικό μήνυμα της σημερινής ρωσικής αίτησης, σύμφωνα με τον Αρκάντι Ντβορκόβιτς, είναι η ιδέα της «παγκόσμιας νόησης», δηλαδή η συνένωση του πνευματικού δυναμικού διαφόρων πολιτισμών:

Πιστεύουμε ότι θα είναι ενδιαφέρουσα για όλους. Ιδιαίτερη έμφαση κάνουμε στις αναπτυσσόμενες χώρες, στην ενεργοποίηση της συνεργασίας με τις χώρες αυτές, την προσέλκυσή τους στην τροχιά των πιο ανεπτυγμένων κρατών. Θα καταβάλουμε για το σκοπό αυτό ιδιαίτερες προσπάθειες, θα υλοποιήσουμε ένα ειδικό πρόγραμμα υποστήριξης των αναπτυσσόμενων χωρών ύψους 125 εκατομμυρίων ευρώ και αυτό είναι η δέσμευσή μας.

Εκτός από το Αικατερινμπούργκ μεγάλο ενδιαφέρον για την Εxpo επέδειξε και το Νίζνι Νόβγκοροντ, ενώ κατά το τελικό στάδιο της κατάθεσης της αίτησης γεννήθηκε ενδιαφέρον και στο Κρασνογιάρσκ. Όμως στο Αικατερινμπούργκ ως εκείνη τη στιγμή ήδη είχε δημιουργηθεί μεγάλο μέρος των υποδομών, που είναι απαραίτητες για τη διοργάνωση εκδηλώσεων αυτής της κλίμακας:

Επιπλέον το Αικατερινμπούργκ έχει τις δικές του «ομορφιές»: βρίσκεται στα σύνορα Ευρώπης και Ασίας και αυτό είναι ένα από τα όμορφα επιχειρήματα, που παρουσιάζουμε στους εταίρους και συναδέλφους μας, όταν τους διηγούμαστε για το Αικατερινμπούργκ. Μια μεγάλη πόλη του ενάμιση εκατομμυρίου, με πλούσιες βιομηχανικές, πολιτιστικές, επιστημονικές και εκπαιδευτικές παραδόσεις.

Τα άμεσα έξοδα για τη διοργάνωση της έκθεσης θα υπερβούν τα 60 δισεκατομμύρια ρούβλια. Τα χρήματα, σύμφωνα με τον Αρκάντι Ντβορκόβιτς, θα αντληθούν από διάφορες πηγές, συμπεριλαμβανομένων των προϋπολογισμών διαφόρων επιπέδων.

Σοβαρή πολιτική υποστήριξη του σχεδίου ήδη υπάρχει: τέλη Μαρτίου ο πρόεδρος Πούτιν υποδέχθηκε αντιπροσωπεία του Διεθνούς Γραφείου Εκθέσεων με επικεφαλής το γενικό του γραμματέα Βισέντε Λοσερτάλες. Ο αρχηγός του κράτους υπογράμμισε ότι εάν ληφθεί απόφαση υπέρ του Αικατερινμπούργκ, οι ρωσικές Αρχές θα ακολουθήσουν όλες τις συστάσεις του Γραφείου.

 

 

Βλαντ Γκρινκέβιτς, Βλαντ Γκρινκέβιτς