Μετά από μία μακρά αναζήτηση πετύχαμε τον στόχο, αλλά, δυστυχώς, τον πετύχαμε πολύ αργά. Ο Βασένιν ήταν ο τελευταίος παρτιζάνος της ομάδας, που πολεμούσε υπό τις διαταγές του Ζορζ Μονό στο Σεν-Σορλέν-αν-Βαλλουάρ, στην περιοχή Ντρομ. Σήμερα ο βετεράνος ζει σε ένα προάστιο του Αικατερινμπούργκ. Ο τελευταίος επιζών σύντροφός του από τον πόλεμο Μαρσέλ Μαρς, σε ένα σκληρό παιχνίδι της μοίρας, απεβίωσε στις 17 Μαρτίου του 2013, ενώ προσπαθούσαμε να έρθουμε σε επαφή μαζί του. Ο Νικολάι Βασένιν έμεινε ο «τελευταίος των Μοϊκανών».

Μας είναι, φυσικά, λυπηρό, που όλη αυτή η μακρά πορεία οδήγησε σε αδιέξοδο. Όλοι οι συντρόφοι πολέμου του Νικολάι από την ομάδα παρτιζάνων του Σεν-Σορλέν πέθαναν, κι αυτός έμεινε μόνος με τις αναμνήσεις και τις ανησυχίες. Μένει μόνο να λυπάται κανείς για την ασυνέπεια των Γάλλων διπλωματών, οι οποίοι, αν και του απέδωσαν επάξιες τιμές, δεν έδωσαν σημασία στο «κάλεσμα καρδιάς» του βετεράνου. Προκαλεί λύπη και ο θάνατος του Μαρσέλ Μαρς. Ο Μαρς γεννήθηκε το 1920 στην περιοχή Ιζέρ στη νοτιοανατολική Γαλλία. Όσοι γνώριζαν τον Μαρσέλ εν ζωή τον περιέγραφαν ως έναν άνθρωπο σεμνό, ευχάριστο και ταυτόχρονα αποφασιστικό.

Θα πρέπει να σημειωθεί, ότι αυτή η συναρπαστική ιστορία ενός απλού, αλλά ευγενούς ανθρώπου πρέπει να υπενθυμίσει σε όλους εμάς τη συμβιβαστικότητα. Ο Νικολάι Βασένιν δε φοβήθηκε τη ναζιστική Γερμανία, και προτίμησε να αποπειραθεί να δραπετεύσει, παρά να παραμένει αιχμάλωτος, ακόμα κι αν γνώριζε ότι η επιστροφή του στην πατρίδα μπορεί να ήταν δύσκολη, όπως άλλωστε συνέβη. Παρά την απόπειρα απόδρασης από το στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου κοντά στη Νυρεμβέργη, παρά τη δεύτερη, επιτυχή, απόπειρα απόδρασης από το στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας, παρά τη συμμετοχή σε ομάδες παρτιζάνων της γαλλικής Αντίστασης, ο Βασένιν καταδικάστηκε σε 15 χρόνια κάθειρξης σε στρατόπεδο εργασίας.

Ωστόσο, ο ίδιος δεν τα παράτησε, αλλά συνέχισε να παλεύει, κι αυτή η πράξη πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα σε όλες τις σημερινές και μελλοντικές γενιές. Έφτασε μέχρι τη νίκη με το όπλο στα χέρια, στη μακρινή και άγνωστη Γαλλία. Σε φωτογραφίες εκείνης της εποχής εμφανίζεται με ένα περήφανο χαμόγελο ενός ελεύθερου ανθρώπου, που στέκεται γερά στα πόδια του και με ψηλά το κεφάλι.

Σήμερα ο Νικολάι είναι βυθισμένος σε σκέψεις για το 1944, που πέρασε στο Ντρομ, αλλά όλοι οι σύντροφοί του έμειναν μόνο στις αναμνήσεις, στις αναμνήσεις εκείνων, οι οποίοι πολέμησαν για την ελευθερία. Από ολόκληρη την ομάδα του λοχαγού Μονό ζει μόνο ο Νικολάι, Ιππότης του Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής, ήρωας της γαλλικής Αντίστασης, βετεράνος του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου. Η ιστορική αποστολή της Φωνής της Ρωσίας εδώ ολοκληρώνεται, τα στοιχεία που βρέθηκαν θα προστεθούν στα γαλλικά αρχεία και θα παραδοθούν στις ενώσεις του κινήματος της Αντίστασης.

Εμείς απλά θα συνεχίσουμε να αποκαλύπτουμε ορισμένες λεπτομέρειες της δύσκολης πορείας του Νικολάι Βασένιν. Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε για τη βοήθειά τους στις έρευνες τον πρόεδρο της Ένωσης της Αντίστασης της περιοχής του Ντρομ Αντρέ Πετίτ, την πρόεδρο της Ένωσης Παρτιζάνικου Κινήματος Bozombo την κυρία Κατρίν Λαμερί από τη γαλλική πλευρά, καθώς και από την πλευρά της Ρωσίας – τον κυβερνήτη της περιφέρειας Σβερντλόφσκ Γεβγκένι Κουϊβάσεφ, την Επιτροπή Διεκδίκησης της έκθεσης Expo 2020, το πρακτορείο Αουρούμ-Τουρ και, τέλος, τον Σεργκέι Βασένιν και τον πατέρα του Νικολάι, στον οποίον θέλουμε να εκφράσουμε τον θαυμασμό μας.

0Νικολάι, Σας ευχόμαστε πολλά χρόνια ζωής κοντά στους αγαπημένους σας ανθρώπους.