Το πυραυλικό σύστημα Club αποτελεί εξαγωγική εκδοχή του ρωσικού πυραυλικού συστήματος Calibre, είναι γνωστό στην αγορά εδώ και μερικά χρόνια. Μ΄αυτούς τους πυραύλους είναι εφοδιασμένα πολλά πλοία και υποβρύχια ρωσικής κατασκευής, τα οποία είχαν εξαχθεί την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα και, εκτός αυτού, πολλοί παραγγελιοδότες τους εγκαθιστούν στα πλοία και τα υποβρύχιά τους κατά τον εκσυγχρονισμό.

Το Club-Κ, ή Club-C, είναι τροποποίηση αυτού του όπλου με τη μορφή κοντέινερ και αποτελεί εντελώς νέο γύρο της εξέλιξης του συστήματος. Ο εκτοξευτής, οι συσκευές επικοινωνίας και πλοήγησης, το σύστημα διεύθυνσης είναι εγκατεστημένα στην καθολική μονάδα με τη μορφή ενός συνήθους θαλάσσιου κοντέινερ των 40 ποδιών (για πυραύλους 3M-54 και 3Μ-14 του συστήματος Calibre) ή 20 ποδιών (για πυραύλους 3M-24 του συστήματος Uran).

Αυτή η διάταξη των πυραύλων καθιστά το σύστημα αόρατο σε υψηλό βαθμό και εξασφαλίζει τη δυνατότητα εγκατάστασής του σε οποιαδήποτε κατάλληλα μέρη, συμπεριλαμβανομένων των φορτοεκφορτωτικών τερματικών και των καταστρωμάτων των πλοίων μεταφοράς κοντέινερ. Φυσικά δεν μπορούμε να πούμε ότι ένα τέτοιο όπλο μπορεί να μετατρέψει οποιοδήποτε μεταγωγικό πλοίο σε πολεμικό, όμως τέτοιου είδους «εκπλήξεις» μπορεί να αποδειχτούν αρκετά δυσάρεστες ακόμα και για τις μεγάλες στρατιωτικές ναυτικές δυνάμεις.

Το γεγονός ότι καμιά χώρα του τρίτου κόσμου δεν είναι σε θέση μόνη της να αντισταθεί σε μια υπερδύναμη και χωρίς εξωτερική υποστήριξη αναπόφευκτα θα ηττηθεί, είναι αυτονόητο. Ωστόσο, υπάρχει ένα συγκεκριμένο σύνολο εργαλείων που μπορούν να κάνουν μια πιθανή σύγκρουση πάρα πολύ ακριβό τίμημα για να τολμήσουν να την αρχίσουν. Σε ακραία έκφραση αυτή την ιδεολογία ακολουθεί η Βόρεια Κορέα, η οποία ως μέσο που καθιστά τον πόλεμο απαράδεκτα ακριβό για τον αντίπαλο επέλεξε την πυρηνική βόμβα, όμως στις διεθνείς σχέσεις και συγκρούσεις υπάρχουν πολύ περισσότερες χροιές και ορισμένες φορές η απειλή χρήσης επιθετικού πυραυλικού εξοπλισμού μπορεί να είναι αρκετή για να προβεί ο αντίπαλος σε ορισμένους συμβιβασμούς.

Τα συστήματα τύπου Club-Κ εκφράζουν αυτή την ιδεολογία με την πιο καθαρή της μορφή. Στο σύγχρονο πόλεμο, όπου οι ένοπλες συγκρούσεις συχνά δεν σημαίνουν διακοπή της εμπορικής ναυσιπλοΐας, ένα τέτοιου είδους όπλο με την ύπαρξη μιας στοιχειώδους στοχοθέτησης, μπορεί να είναι θανατηφόρο ακόμα και για τα πλοία, που είναι εξοπλισμένα με σύστημα Aegis, και άλλα παρόμοια συστήματα. Η εξάλειψη της απειλής αυτής, μάλιστα όχι εξ ολοκλήρου, είναι δυνατή μόνο με την επιβολή απαγορευμένων για τη ναυτιλία περιοχών πάρα πολύ μεγάλης έκτασης, πράγμα που συνεπάγεται τεράστιες οικονομικές απώλειες και ακόμη πιο μεγάλο έμμεσο κόστος. Και ακόμη και αν σε τέτοιο πράγμα είναι πρόθυμο να προβεί, λόγου χάριν, το Πεντάγωνο, το Καπιτώλιο και η Wall Street μπορεί να έχουν εντελώς διαφορετική γνώμη γι΄αυτό το ζήτημα. Και ακριβώς αυτή η διαφορά σε ό,τι αφορά την προθυμία μπορεί να αποδεχτεί αποφασιστική στα θέματα του πολέμου και της ειρήνης.