Η «οικογένεια» των UR-100 αποτέλεσε ένα από τα πλέον διαδεδομένα και αξιόπιστα εργαλεία των ΠΔΣΣ τις δεκαετίες 1970-1980. Σήμερα ωστόσο η ηλικία των νεώτερων εκδοχών των UR-100, των πυραύλων 15A35, γνωστών ως UR-100Ν UTTH, ξεπερνά τα 25 χρόνια και έως το τέλος της τρέχουσας δεκαετίας οι πύραυλοι αυτού του τύπου θα «συνταξιοδοτηθούν». H μεραρχία των ΠΔΣΣ στο Κόζελσκ της περιφέρειας της Καλούγκα είναι ένας από τους κεντρικούς σχηματισμούς των Stiletto (SS-19 Stiletto, αυτόν τον κωδικό απέκτησαν στη Δύση οι τελευταίοι UR-100) και σήμερα αυτός ο επίλεκτος σχηματισμός επανεξοπλίζεται με τους Yars, καθώς οι στοές εκτόξευσης των Stiletto μετασκευάζονται για να υποδεχθούν τους νέους πυραύλους.

Οι πύραυλοι BR RS-24 με διασπώμενη πολλαπλή κεφαλή σχεδιάστηκαν από το Ινστιτούτο Θερμοτεχνικής της Μόσχας. Ο πύραυλος αυτό δημιουργήθηκε με αξιοποίηση επιστημονικών-τεχνικών λύσεων, που εφαρμόστηκαν στο πυραυλικό σύστημα των Topol-M. Οι RS-24, που έχουν τεθεί σε επιφυλακή, παρέχουν στις ΠΔΣΣ της Ρωσίας τη δυνατότητα διάτρησης των συστημάτων αντιπυραυλικής άμυνας, τόσο των υφιστάμενων, όσο και των μελλοντικών.

Η επιλογή της υπόγειας εγκατάστασης σε σιλό εκτόξευσης στο Κοζέλσκ υπαγορεύθηκε από οικονομικούς λόγους. Δεν θα ήταν λογικό να μην χρησιμοποιηθούν οι ήδη υπάρχουσες υποδομές, ιδίως αν ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι το πολύ μικρό χρονικό διάστημα προετοιμασίας πριν την εκτόξευση των Yars επιτρέπει γρήγορα να γίνει η εκκίνηση σε περίπτωση, που διαπιστωθεί η προσέγγιση πυραύλων του αντιπάλου, έτσι ώστε να έχουν εκτοξευθεί οι πύραυλοι πριν πληγούν τα υπόγεια σιλό.

Παρά την ανάπτυξη μέρους των Yars σε υπόγειες εγκαταστάσεις, βάση του οπλοστασίου των ΠΔΣΣ της Ρωσίας θα αποτελέσουν τις επόμενες δεκαετίες τα μεταφερόμενα συστήματα. Η σημασία τους στο οπλοστάσιο των ΠΔΣΣ έχει πολλαπλασιαστεί αφότου η Συνθήκη START-3, που υπεγράφη από τον Μπαράκ Ομπάμα και τον Ντμίτρι Μεντβέντεφ τον Απρίλιο του 2010, απέσυρε τους περιορισμούς ως προς τις τοποθεσίες και ανάπτυξης των μεταφερόμενων συστημάτων. Η αδυναμία να προβλεφθεί από ποιο σημείο μιας τεράστιας επιχειρησιακής ζώνης θα πραγματοποιηθεί η εκτόξευση, περιπλέκει σημαντικά τον έγκαιρο εντοπισμό και την αναχαίτιση του πυραύλου.

Οι Yars πρέπει μέσα στα επόμενα 10 χρόνια να αντικαταστήσουν πλήρως τους UR-100 και τους Τόπολ σοβιετικής κατασκευής στο οπλοστάσιο των ΠΔΣΣ της Ρωσίας. Εάν αυτό το πρόγραμμα ολοκληρωθεί, τότε ο ελάχιστος στόχος για τη διατήρηση της μαχητικής ετοιμότητας των ΠΔΣΣ υπό συνθήκες ανάπτυξης από τις ΗΠΑ συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας θα έχει εκπληρωθεί. Ο μέγιστος στόχος εξαρτάται όχι μόνο από τους πόρους, που διατίθενται για τις στρατηγικές πυρηνικές δυνάμεις. Παρά την ευκινησία τους, τα συστήματα αυτά επίσης χρειάζεται να προστατεύονται, γι’ αυτό και σήμερα πρέπει να γίνει λόγος για τη δημιουργία προστατευμένων περιοχών, που θα έχουν αξιόπιστη κάλυψη από σύστημα αεροδιαστημικής άμυνας, μέσα στις οποίες τα μεταφερόμενα πυραυλικά συστήματα θα είναι αξιόπιστα προστατευμένα από ένα ξαφνικό πρώτο χτύπημα.

Οι 190-200 Yars, που πρέπει να παραδοθούν στο στράτευμα μέχρι το 2020, επαρκούν ακριβώς για να αντικατασταθούν στο οπλοστάσιο των ΠΔΣΣ οι υπάρχοντες πύραυλοι Topol και UR-100, που έχουν κατασκευαστεί τη δεκαετία του 1980 και τις αρχές του 1990 και να εξασφαλιστεί ένας ικανοποιητικός αριθμός εκπαιδευτικών εκτοξεύσεων.