Το υπόλοιπο ποσό οι Αρχές της Κύπρου προτίθενται να το εισπράξουν μέσω τον τραπεζικών λογαριασμών, επιβάλλοντας στις καταθέσεις φόρους. Ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν ήδη χαρακτήρισε το φόρο αυτό «άδικο και επικίνδυνο».

Και να η Ιρλανδία, το μοναδικό κράτος, που τήρησε αυστηρά τους όρους των δανειστών, ουσιαστικά εορτάζει τη νίκη επί της κρίσης. Η απόδοση των δεκαετών ιρλανδικών ομολόγων, σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις, ανέρχεται σε 4,15 %. Οι ειδικοί της «Φωνής της Ρωσίας» αναρωτιούνται γιατί ολόκληρη η υπόλοιπη Ευρώπη δεν μπορεί να επαναλάβει την ιρλανδική ιστορία της επιτυχίας.

Στα 4,5 χρόνια αγώνα για την καταπολέμηση της κρίσης η Ιρλανδία χρειάστηκε να θυσιάσει πολλά. Υπέστησαν περικοπές όλοι οι κλάδοι, συμπεριλαμβανομένων των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων, των επιδομάτων και των συντάξεων. Έκλεισαν αρκετές ζημιογόνες τράπεζες. Από το 2011 η οικονομία έχει επιστρέψει στην ανάπτυξη και κατά μία έννοια η χώρα ήταν τυχερή, που βρέθηκε πρώτη αντιμέτωπη με την κρίση, θεωρεί ο επικεφαλής της έδρας Παγκόσμιας Πολιτικής της Ανώτατης Σχολής Οικονομίας Μαξίμ Μπρατέρσκι:

Για τους Ιρλανδούς άρχισαν τα προβλήματα σε μια εποχή, που ακόμη ούτε στην Αμερική, ούτε στην Ευρώπη δεν είχε χτυπήσει το κύμα της παγκόσμιας χρηματιστικής κρίσης. Για τους Ιρλανδούς ήταν πιο εύκολο να βρουν χρήματα με λογικούς όρους. Μπορούσαν να προσελκύσουν ξένα κεφάλαια, ξένες επενδύσεις, διότι όλα αυτά ακόμη υπήρχαν.

Ήταν τυχεροί οι Ιραλνδοί και ως προς το πώς αναπτύχθηκε η οικονομία τους τα τελευταία χρόνια πριν από την κρίση. Εκσυγχρονίστηκε η αγροτική οικονομία. Επιπλέον στη χώρα άνοιξαν εργοστάσια οι εταιρείες IBM, Intel, Dell, Microsoft, Hewlett Packard, οι οποίες σήμερα αντιπροσωπεύουν περίπου το 8 % του ΑΕΠ της χώρας. Η Κύπρος ήταν πολύ λιγότερο τυχερή, επεσήμανε ο οικονομολόγος Ντμίτρι Tράτας:

Σε αντίθεση με την Ιρλανδία, η Κύπρος δεν μπορεί μόνη της να βγει από αυτή την κατάσταση. Επειδή όλο το χρηματοπιστωτικό σύστημα της Κύπρου είναι πολύ στενά δεμένο με το ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα. Πολλές κυπριακές τράπεζες διατηρούσαν τα περιουσιακά τους στοιχεία σε ελληνικές τράπεζες. Η Κύπρος ακολουθεί ως ρυμουλκούμενο το ελληνικό φορτίο, που τραβά όλα τα χρηματοπιστωτικά συστήματα προς το βυθό.
Οι Ιρλανδοί επωφελήθηκαν επίσης από το βόρειο χαρακτήρα τους, την επιμονή τους στην επίτευξη του στόχου, θεωρεί ο Μαξίμ Μπρατέρσκι:

Η λιτότητα είναι απλώς ένα μέρος της υπόθεσης, είναι το καθήκον να ξοδεύεις λιγότερο. Το δεύτερο μέρος της ιστορίας είναι να εργάζεσαι περισσότερο. Γι’ αυτό πρέπει να αυξήσεις την δική σου ενέργεια, να αυξήσεις τις επενδύσεις, να ανοίξεις νέες επιχειρήσεις και παραγωγικές δραστηριότητες. Υπάρχουν, βέβαια και πτυχές, που σχετίζονται με την οργάνωση της κοινωνίας. Με το πόσο διαφορετικά αντιμετωπίζουν οι λαοί αυτοί τη ζωή, την εργασία, τα χρήματα, με το πόσο διαφορετικές είναι οι δαπάνες του προϋπολογισμού.

Από την άλλη πλευρά, παρά τη μοναδικότητα της ιρλανδικής νίκης επί της κρίσης, καμία άλλη χώρα τελικά δεν αποφάσισε να επαναλάβει επακριβώς το δικό της δρόμο: να σφίξει το ζωνάρι και να αρχίσει να δουλεύει. Οι προβληματικές χώρες της ευρωζώνης αναμένουν όπως και πριν βοήθεια και οι «ατμομηχανές» της ευρωπαϊκής οικονομίας δίνουν όπως και πριν τα χρήματα.