Όμως δεν πρέπει να καθησυχαζόμαστε, προειδοποιούν οι επιστήμονες, καθώς οι λεοπαρδάλεις της Άπω Ανατολής παραμένουν στο κρίσιμο χείλος της εξαφάνισής τους.

Η λεοπάρδαλη του Αμούρ είναι το βορειότερο υποείδος λεοπάρδαλης και το μοναδικό, που έχει μάθει να ζει και να κυνηγήσει στο χιόνι. Είναι επίσης και η πιο φιλική από τις λεοπαρδάλεις, η οποία ποτέ δεν επιτίθενται σε ανθρώπους. Δυστυχώς ο άνθρωπος ειδικά ήταν, που σχεδόν πλήρως τις εξαφάνισε. Όμως γι’ αυτές τις απίστευτα όμορφες και σπάνιες γάτες υπάρχει τώρα στη Ρωσία η δική τους προστατευόμενη περιοχή. Τον Απρίλιο του περασμένου έτους δημιουργήθηκε το εθνικό πάρκο «Η Γη της Λεοπάρδαλης», γεγονός, που συνέβαλε στην αύξηση του πληθυσμού του άγριου ζώου, λέει ο συντονιστής του προγράμματος για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας του WWF Σεργκέι Aραμίλεφ:

Τώρα μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε ότι στη Ρωσία διαβιούν τουλάχιστον 50 ζώα αυτού του είδους. Εκτός αυτού μέρος του πληθυσμού της λεοπάρδαλης κατοικεί σε παραμεθόριες περιοχές της Κίνας και της Βόρειας Κορέας. Ο ακριβής αριθμός στις χώρες αυτές δεν είναι γνωστός, αλλά εκτιμάται ότι είναι της τάξης των 7-10 ζώων. Οι λεοπαρδάλεις έχουν αρχίσει να μετακινούνται. Σε ορισμένες περιοχές το ζώο έχει εξαφανιστεί και αυτό οφείλεται στις ανθρώπινες δραστηριότητες, ενώ σε άλλες περιοχές έχει κάνει την εμφάνισή του. Είναι σαφές ότι 35 ή ακόμη και 50 ζώα είναι ένας χαμηλός και κρίσιμος δείκτης για τον πληθυσμό των μεγάλων αιλουροειδών. Για τη διάσωση αυτού του είδους στη φύση είναι αναγκαίο να αυξηθεί ο υπάρχων πληθυσμός τουλάχιστον κατά δύο φορές, έως και τα 100 ζώα.

Η τακτική παρακολούθηση του αριθμού των λεοπαρδάλεων γίνεται ήδη στην περιοχή του Πριμόριε από καιρό. Και τα αποτελέσματα των παρατηρήσεων των τελευταίων ετών μαρτυρούν ότι αυτοί οι θηρευτές γίνονται όλο και περισσότεροι, λέει ο διευθυντής του WWF Ρωσίας Ίγκορ Τσέστιν:

Το γεγονός ότι οι λεοπαρδάλεις γίνονται περισσότερες αρχίσαμε να το παρατηρούμε πριν από μερικά χρόνια. Σε ευνοϊκές συνθήκες αναπαράγονται αρκετά καλά και δραστήρια. Σχετικά υψηλό είναι το ποσοστό επιβίωσης των νεαρών ζώων. Και αυτό, που βλέπουμε τώρα είναι το αποτέλεσμα εκείνων των ενεργειών, οι οποίες έχουν γίνει τα τελευταία αρκετά χρόνια. Το πιο σημαντικό πράγμα είναι η δημιουργία του εθνικού πάρκου «Η Γη της Λεοπάρδαλης» στο νότιο Πριμόριε.

Η έκπληξη της τελευταίας απογραφής ήταν ότι η λεοπάρδαλη εντοπίστηκε στο νοτιότερο σημείο της Ρωσίας, στα σύνορα με τη Βόρεια Κορέα. Παρόμοια περιστατικά δεν είχαν καταγραφεί από τον προηγούμενο αιώνα και είναι πολύ πιθανό ότι το άγριο ζώο διέρχεται τα σύνορα τριών χωρών, διαβιώντας στα δάση και της ΛΔ Κίνας και της ΛΔ Κορέας και της Ρωσίας. Ένας αρκετά μεγάλος αριθμός από ίχνη λεοπάρδαλης εντοπίστηκε κατά μήκος των συνόρων με την Κίνα. Οι επιστήμονες μιλούν για την αναγκαιότητα να δημιουργηθεί ένα ρωσο-κινεζικό διασυνοριακό εθνικό πάρκο, γεγονός, που θα επέτρεπε στο μέλλον να σταθεροποιηθεί ένας πληθυσμός από 70-100 λεοπαρδάλεις της Άπω Ανατολής.