Ο εξοπλισμός της στρατιωτικής μηχανής του κράτους με σύγχρονα όπλα και η διατήρησή της σε καλή κατάσταση κοστίζει ακριβά, την ώρα που η ρωσική βιομηχανία δεν είναι πάντα σε θέση να παράγει αυτό, το οποίο χρειάζεται ο στρατός. Το Υπουργείο Άμυνας, με τη σειρά του, δε σκοπεύει να αγοράζει απαρχαιωμένο ή εκτός προδιαγραφών προϊόν μόνο και μόνο επειδή δεν επιτρέπει κάτι διαφορετικό το υφιστάμενο βιομηχανικό δυναμικό.

Εν τω μεταξύ, η αύξηση των αμυντικών δαπανών – στα πλαίσια του Κρατικού προγράμματος εξοπλισμών για τα έτη 2011-2020 θα δαπανηθούν σχεδόν 20 τρισεκατομμύρια ρούβλια – από μόνη της δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα. Η αποκατάσταση και η ανάπτυξη του βιομηχανικού δυναμικού δεν ανήκει στις υποχρεώσεις του Υπουργείου Άμυνας, το οποίο δε βιάζεται να δαπανήσει τα χρήματά του για αυτό το έργο.

Το έργο της αποκατάστασης και του εκσυγχρονισμού του συμπλέγματος της αμυντικής βιομηχανίας θα αντιμετωπιστεί με τη βοήθεια ενός ξεχωριστού Ομοσπονδιακού προγράμματος, στα πλαίσια του οποίου ο κλάδος αυτός θα λάβει τρία τρισεκατομμύρια ρούβλια. Με αυτά τα χρήματα πρέπει όχι απλά να ξεκινήσει η παραγωγή σύγχρονων όπλων, αλλά και να εξασφαλιστεί τέτοιο επίπεδο ανάπτυξης των επιχειρήσεων, το οποίο θα επιτρέψει σε αυτές να κερδίζουν χρήματα ανεξάρτητα, συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής μη στρατιωτικού προϊόντος που έχει ζήτηση. Μόνο έτσι θα λυθεί το πρόβλημα των ετήσιων εργασιών για τη διάσωση της μίας ή της άλλης επιχείρησης από πτώχευση.

Το βασικότερο πρόβλημα των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων, που σε μεγάλο βαθμό παραμένει άλυτο μέχρι σήμερα, είναι η περίσσεια διαφορετικών τύπων προϊόντων που προωθούνται στον εξοπλισμό. Η σοβιετική αμυντική βιομηχανία δημιουργούσε πολλά ελάχιστα συμβατά μεταξύ τους συστήματα – εκεί, που το ΝΑΤΟ συχνά αρκούνταν σε 2-3 μονάδες με ενιαίες συστοιχίες εκτόξευσης ή πλατφόρμες βάσης. Για να γίνουν κατανοητά τα προηγούμενα, μπορούμε να θυμηθούμε την ταυτόχρονη κατασκευή των αρμάτων μάχης Τ-64, Τ-72 και Τ-80, των πολυλειτουργικών υποβρυχίων της σειράς 671 RTM («Shyuka»), 945 («Barracuda») και 971 («Shyuka-B»), που αλληλοεπικαλύπτονται πολλαπλά στους στόχους και στα τακτικά-τεχνικά χαρακτηριστικά των πυραυλικών συστημάτων κ.ο.κ..

Παρόμοιες «παιδικές ασθένειες» εξακολουθούν να υπάρχουν και σήμερα – συγκεκριμένα, στη Ρωσία πραγματοποιείται η ταυτόχρονη κατασκευή παρόμοιων σε δυνατότητες και στόχους στρατιωτικών ελικοπτέρων Mi-28 και Ka-52. Εν τω μεταξύ, αν πριν από μερικά χρόνια θεωρούνταν ότι το Ka-52 θα είναι προσανατολισμένο στην εκτέλεση ειδικών αποστολών και στην υποστήριξη τμημάτων πεζοναυτών, τότε σήμερα και τα δύο ελικόπτερα γίνονται μηχανές της γραμμής της αεροπορίας στρατού.

0Η Στρατιωτικο-βιομηχανική επιτροπή, στην ιδανική περίπτωση, θα πρέπει να εξαλείψει παρόμοιες στρεβλώσεις και να πάει σε έναν μακροπρόθεσμο σχεδιασμό της δραστηριότητας της αμυντικής βιομηχανίας, με βάση τις ανάγκες των ενόπλων δυνάμεων. Ως εκ τούτου, στο αναμενόμενο στις 20 Μαρτίου συνέδριο εναποτίθενται πολύ μεγάλες προσδοκίες. Ανάλογα την κατεύθυνση που θα ακολουθήσει η ανάπτυξη του ρωσικού συμπλέγματος αμυντικής βιομηχανίας, εξαρτώνται πάρα πολλά. Και η στρατιωτική ασφάλεια είναι μόνο μέρος του συνολικού προβλήματος.