Αυτό μπορεί να είναι δυνατό χάρη στην Παγκόσμια Έκθεση Expo 2020. Ο ΡΣ «Η Φωνή της Ρωσίας» προβάλλει τα συνδεδεμένα με την Expo γεγονότα και εγώ ως δημοσιογράφος της Γαλλικής Σύνταξης του Ραδιοσταθμού, πήγα στο Παρίσι στην τελετή παρουσίασης των υποψήφιων πόλεων και στη συνέχεια στο πλαίσιο της περιοδείας Τύπου επισκέφτηκα το Αικατερινμπούργκ, πρωτεύουσα των Ουραλίων,- γράφει ο Λοράν Μπραγιάρ. Εκεί ακριβώς ο κυβερνήτης της περιοχής Σβερτλόφσκ Γεβγκένι Κουϊβάσεφ μου παρέδωσε τον φάκελο του Νικολάι Βασένιν. Από εκείνη τη στιγμή ο ΡΣ «Η Φωνή της Ρωσίας» έχει δεσμευτεί να βρει την Ζάννα και τους συμπολεμιστές του Νικολάι. Η ιστορία τους, στην οποία είναι στενά συνυφασμένη η τύχη των Ρώσων και των Γάλλων, μας κατασυγκίνησε πολύ που δεν μπορούσαμε απλώς να κάνουμε αλλιώς.

Ο Νικολάι Βασένιν σήμερα είναι ο μόνος επιζών από τους Ρώσους που είχαν τιμηθεί με τον τίτλο του Ιππότη του Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής για τις μαχητικές τους αρετές στο Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο. Είχε κληθεί στο Στρατό στις 20 Νοεμβρίου του 1939 και συμμετείχε στο ρωσο-φινλανδικό πόλεμο. Πληγώθηκε, αλλά μετά την έναρξη του Μεγάλου Πατριωτικού πολέμου το καλοκαίρι του 1941 επέστρεψε στο μέτωπο. Τον Ιούλιο, κατά τη διάρκεια της άμυνας του Μινσκ ο Νικολάι Βασένιν τραυματίστηκε σοβαρά και πιάστηκε αιχμάλωτος. Άλλαξε πολλά στρατόπεδα αιχμαλώτων πολέμου (POW) και το τελευταίο του στρατόπεδο ήταν στη Γαλλία. Στις 8 Οκτωβρίου του 1943 ο Βασένιν κατόρθωσε να δραπετεύσει από το στρατόπεδο και προσχώρησε με μερικούς συναδέλφους του στη γαλλική Αντίσταση. Ο Νικολάι πολέμησε κοντά στην πόλη Saint-Sorlin-sur-Valloire, συμμετείχε στις μάχες και συγκεκριμένα στη μάχη του Saint-Rambert-d’Albon στο βόρειο τμήμα της περιοχής του Ντρομ. Το αντάρτικο του τμήμα αποκαλέστηκε «Ομάδα του Νικολά», που υπηρέτησε υπό τις διαταγές του Ζορζ Μονό (Georges Monot). Τότε ακριβώς ο Νικολάι ερωτεύτηκε την Ζάννα, κόρη του διοικητή του. Από τους συμπολεμιστές του, θυμάται τον Αιμίλ Σοβάζ και τον Ζαν Πιέρ, ο οποίος είχε μερικά παιδιά (δυό αγόρια Μαρσέλ και Πιερ και ένα κορίτσι).

Μετά την απελευθέρωση της Γαλλίας το 1944 ο Βασένιν στάλθηκε στο Παρίσι στη σοβιετική στρατιωτική αποστολή και τον Απρίλιο του 1945 επέστρεψε στην ΕΣΣΔ. Το χειρότερο, όπως θα έλεγε κανείς, έμεινε στο παραλθόν, αλλά για τον Στάλιν, όλοι οι αιχμάλωτοι ήταν δειλοί και προδότες. Ο Νικολάι Βασένιν καταδικάστηκε σε 15 χρόνια φυλάκισης σε στρατόπεδο εργασίας επειδή παραδόθηκε στους Γερμανούς και υπηρέτησε στη Γαλλία. Έχει εκτίσει την ποινή του σε στρατόπεδα της Σιβηρίας και απελευθερώθηκε το 1960. Στα μέσα της δεκαετίας του ‘80 ο Βασένιν είχε αποκατασταθεί

Από το 1985, ο Νικολάι προσπαθεί να αποκαταστήσει τις επαφές του με τη Γαλλία. Το 1996, παρακάλεσε τον Γάλλο πρόξενο να τον βοηθήσει στην εξεύρεση των συμπολεμιστών του. Αλλά αντί της βοήθειας πήρε μόνο τιμητικές διακρίσεις, αν και αντάξιες.

Στα 93 του χρόνια ο Νικολάι Βασέιν εξακολουθεί να είναι σθεναρός με μεγάλη δύναμη της θέλησης. Θέλει να βρει τους συναδελφους του για να ολοκληρώσει την πορεία της ζωής σε αρμονία με τον εαυτό του. Ελπίζει ειλικρινά να βρει τους συμπολεμιστές του και... την Ζάνα!