Πατάς ένα κουμπί και ένας σωρός από σκουπίδια εξαφανίζεται μέσα στα σπλάχνα της εγκατάστασης. Τα απόβλητα εκεί συνθλίβονται και εισάγονται σε ειδικό καταλυτικό αντιδραστήρα, όπου από τις ενώσεις του άνθρακα και του υδρογόνου συντίθεται βενζίνη.

Η πιλοτική εγκατάσταση, είναι ικανή να παράγει σχεδόν 200 λίτρα καυσίμου την ώρα. Μάλιστα, όχι υποχρεωτικά βενζίνη. Όλα εξαρτώνται από τη θέλησή μας,- βεβαιώνει ο αρχικατασκευαστής του πειραματικού Γραφείου Σεργκέι Ζότοφ.

- Μπορούμε να αλλάξουμε τις παραμέτρους και να παράγουμε πιο βαριά καύσιμα, π.χ. πετρέλαιο ή κηροζίνη, που χρησιμοποιούν τα αεροσκάφη. Αν χρειαστεί να πάρουμε άλλα στοιχεία, π.χ., οινόπνευμα ή ακετόνη, αρκεί να επανεφοδιάσουμε την εγκατάσταση.

Το κόστος των παραγόμενων καυσίμων είναι πραγματικά αφάνταστο - το 0,001 ευρώ για ένα λίτρο. Μάλιστα, η ηλεκτρική ενέργεια για την εγκατάσταση απαιτείται μόνο κατά την εκκίνησή της. Μετά αυτοτροφοδοτείται. Για αυτό τον σκοπό έχει ένα μπλοκ παραγωγής της ενέργειας. Για την ανάπτυξη τέτοιας εγκατάστασης σε κατοικία, χρειάζεται να ρυθμιστεί ειδικό κλειστό σύστημα ανακύκλωσης για την επεξεργασία όλων των αποβλήτων σε θερμότητα και ηλεκτρισμό,- παρατήρησε ο Σεργκέι Ζότοφ.

- Μια τέτοια εγκατάσταση μπορεί να τοποθετηθεί στο υπόγειο μιας πολυκατοικίας όπου θα επεξεργάζεται άπτεστα τα οικιακά απορρίμματα. Η θερμότητα που απελευθερώνεται κατά την διάρκεια της αντίδρασης οξείδωσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θέρμανση του κτιρίου.

Οι επιστήμονες είχαν αρχίσει να εργάζονται για τη δημιουργία αυτής της τεχνολογίας ακόμα στις αρχές της δεκαετίας του ‘80 του περασμένου αιώνα, για το ενδεχόμενο ενός πυρηνικού πολέμου, σε περίπτωση, που η εξόρυξη και επεξεργασία πετρελαίου θα καταστήσουν αδύνατες. Οι επιστήμονες του Τομσκ έχουν αποφασίσει ότι και σήμερα, στις συνθήκες ειρήνης, τέτοια τεχνολογία θα είναι πολύ χρήσιμη. Το αποτέλεσμα της πολύχρονης εργασίας τους στάθηκε ακριβώς η εγκατάσταση AIST, αυτή η εναλλακτική πηγή καυσίμων που έχουν συνθετηθεί.

Οι ειδικοί εξεπλάγησαν όταν υπολόγισαν τον αριθμό οκτανίων της βενζίνης, που είχε παραχθεί στην εγκατάσταση AIST. Αντιστοιχεί με το Euro 5. Είναι έξτρα καύσιμο κατηγορίας υπερ-πολυτελείας. Τέτοιο καύσιμο χρησιμοποιείται ίσως μόνο στα αγωνιστικά αυτοκίνητα.

Εν τω μεταξύ, οι συμμετέχοντες σ’αυτό το σχέδιο καινοτομίας αποφάσισαν να δοκιμάσουν το προϊόν τους στα δικά τους αυτοκίνητα και ύστερα από ορισμένο χρονικό διάστημα έχουν ξεχάσει πού βρίσκονται τα βενζινάδικα. Τους εφοδιάζει με καύσιμα η εργαστηριακή τους εγκατάσταση.

Οι κατασκευαστές της εγκατάστασης υπόσχονται μέσα σε ένα χρόνο να παρουσιάσουν το βιομηχανικό τους πρότυπο μερικών μοντέλων – για μεγάλες επιχειρήσεις, για κατοικίες και μια μίνι εγκατάσταση ακόμα.