Κατεβάστε ηχητικό αρχείο - Download

Πριν μερικά χρόνια άρχισε να προσκαλεί στα ταξίδια της τους μαθητές της. Σχετικά με το πως υποδέχονται στα γαλλικά μουσεία τους Ρώσους σπουδαστές και πως, βήμα προς βήμα, ζωγραφίζεται ένα παλαιό κάστρο, η Εκατερίνα Λουκιάνοβα αφηγήθηκε στους αναγνώστες της "Φωνής της Ρωσίας".

Μπορείτε να μας πείτε πως γίνατε ζωγράφος;

- Γεννήθηκα σε οικογένεια ζωγράφων, από τα παιδικά μου χρόνια παρακολουθούσα την καθημερινή καλλιτεχνική διαδικασία, γι΄αυτό η μοίρα μου είχε κριθεί από τότε. Μετά την αποφοίτησή μου από το Κρατικό Ακαδημαϊκό Ινστιτούτο Καλών Τεχνών Σούρικοφ της Μόσχας, άρχισα να διδάσκω στη Σχολή Υδατογραφίας του Σεργκέι Ανδριάκα.

Πώς βρεθήκατε για πρώτη φορά στο εξωτερικό;

- Όπως και πολλοί κάτοικοι της Ρωσίας, από την αρχή της νεανικής μου ηλικίας χρονών ονειρευόμουν να επισκεφθώ το Παρίσι, να δω μια εντελώς άλλη ζωή και, βέβαια, να θαυμάσω την εξαίσια αρχιτεκτονική, να επισκεφθώ τα μουσεία και απλώς να αναπνεύσω τον μαγικό αέρα αυτής της πόλης. Σιγά-σιγά ανακάλυψα για τον εαυτό μου εκείνη τη Γαλλία, η οποία συνήθως παραμένει απρόσιτη για την πλειονότητα των τουριστών, κάποια άγνωστα μουσεία – μικρά, όμως πολύ ενδιαφέροντα.

Ζωγραφίζατε και μέσα σε τρένα;

- Φυσικά , από κάθε ταξίδι έφερνα μαζί μου πολλά σκίτσα. Επέστρεφα στη Ρωσία, κυριολεκτικά ξεχειλισμένη από εντυπώσεις και, φυσικά, τις μοιραζόμουνα με τους συγγενείς μου, με τους φίλους και τους μαθητές μου. Λοιπόν μια μέρα οι ενήλικες μαθήτριές μου μου ζήτησαν να τις πάρω μαζί μου. Όπως φαίνεται, είχαν ενθουσιαστεί τόσο πολύ από τις αφηγήσεις για τη Γαλλία, που θέλησαν και αυτές να δουν αυτή τη μαγική χώρα με τα μάτια όχι απλώς του τουρίστα, αλλά του ταξιδιώτη ζωγράφου. Έτσι λοιπόν άρχισαν τα ταξίδια μας για σκίτσα στη Γαλλία. Εργαζόμαστε τόσο σε παγκοσμίου φήμης μουσεία, όσο και σε εντελώς μικρά, τα οποία δεν είναι και τόσο δημοφιλή ανάμεσα στους τουρίστες.

Πως αντιδρούν οι επισκέπτες των μουσείων στους Ρώσους, που κάθονται και κάτι ζωγραφίζουν;

-Πολύ καλοπροαίρετα: σε πλησιάζουν και εκδηλώνουν το ενδιαφέρον τους. Βέβαια, μερικές φορές αυτό είναι ενοχλητικό, δεν σε αφήνει να επικεντρωθείς, όμως, σε γενικές γραμμές, οι εντυπώσεις είναι πολύ καλές.

Πώς πάει η δουλειά στην ύπαιθρο;

- Κάθε μέρα, νωρίς το πρωί, πάμε με τους μαθητές για σκίτσα. Φτάνουμε και για ορισμένη ώρα κάνουμε βόλτα, επιλέγοντας τη θέση με την καλύτερη θέα. Μόλις γίνει η επιλογή, ανοίγουμε τα καβαλέτα, και εργαζόμαστε μερικές ώρες. Βήμα προς βήμα εξηγώ στους φοιτητές, πως να εργαστούν με κάποιο σκίτσο, σχεδιάζω η ίδια, σχολιάζοντας κάθε στάδιο – από τη δημιουργία μιας σύνθεσης, μέχρι την ολοκλήρωση του έργου με κάποιες τελικές πινελιές. Και όλοι τα καταφέρνουν, ακόμη και άτομα, τα οποία ποτέ στο παρελθόν δεν είχαν ασχοληθεί με τη ζωγραφική.

Το καλλιτεχνικό ρωμάνζο με τη Γαλλία ήδη είναι πραγματικότητα, μήπως σκοπεύετε να διευρύνεται γεωγραφικά τα ταξίδια σας;

- Πρόσφατα ανακάλυψα για τον εαυτό μου την Ιταλία και νομίζω ότι στο αμέσως προσεχές μέλλον θα μπορεί να μας δει κανείς και στη Βενετία , και στις όχθες της λίμνης Γκάρντα.