Την πρώτη θέση για τους Ρώσους και ξένους τουρίστες αναμφίβολα κατέχει το λεγόμενο τρίγωνο της Μόλεμπκα, το οποίο βρίσκεται στην περιφέρεια της Περμ. Αυτή είναι μία από τις πρώτες γεωανώμαλες περιοχές που ανακαλύφθηκαν στην επικράτεια της Ρωσίας. Οι πρώτες αναφορές για αυτό το καταραμένο μέρος, που κυριολεκτικά προσελκύει όλα τα είδη των παραφυσικών φαινομένων, χρονολογούνται από τη δεκαετία του 30 του 19ου αιώνα. Ήδη από τότε οι ντόπιοι αγρότες διηγούνταν διάφορες παράξενες ιπτάμενες συσκευές και φωτεινά αντικείμενα, που έβλεπαν στην περιοχή του χωριού Μόλεμπκα. Αλλά το πραγματικό αποκορύφωμα του τριγώνου της Μόλεμπκα ήταν στα μέσα της δεκαετίας του 1980, όταν κατά τη διάρκεια του χειμερινού κυνηγιού ο γεωλόγος της Περμ, Εμίλ Μπατσούριν ανακάλυψε στο χιόνι έναν κύκλο διαμέτρου 62 μέτρων, για τον οποίο έγραψε λεπτομερώς στην αναφορά του. Ο Τιμούρ Ιβαντσόφ διηγείται, ότι μετά από αυτό το περιστατικό πολυάριθμες επιστημονικές αποστολές κατευθύνονταν στο τρίγωνο της Μόλεμπκα, προσπαθώντας να αποκαλύψουν το μυστικό του:

Οι άνθρωποι με τα ίδια τους τα μάτια είχαν δει ότι ιπτάμενοι δίσκοι όντως πετούν εκεί, όπως τα αεροπλάνα πάνω από το αεροδρόμιο. Μάλιστα με αξιοζήλευτη συχνότητα. Πάνω από το δάσος και τα χωράφια περιοδικά εμφανίζονται φωτεινές σφαίρες, τις οποίες οι ντόπιοι κάτοικοι ονόμασαν «πύρινα πορτοκάλια». Ιδιαίτερα θα ήθελα να αναφέρω για τη ραγδαία επιδείνωση της υγείας των ανθρώπων, που επισκέπτονται την Μόλεμπκα: πρακτικά όλοι υποφέρουν από διαρκείς, επίμονες ημικρανίες, «ανεβαίνει» η θερμοκρασία και η πίεσή τους, πρήζεται το σώμα.

Το δεύτερο μέρος, το οποίο προκαλεί πραγματικό τρόμο, μπορεί δίκαια να θεωρηθεί το πέρασμα του Ντιάτλοφ, ή, όπως αλλιώς το ονομάζουν, το Βουνό των Νεκρών. Αυτό το μέρος βρίσκεται στα βόρεια Ουράλια, στα σύνορα της περιφέρειας Σβερντλόφσκ με τη Δημοκρατία Κόμι. Με αυτό το μέρος συνδέονται πολλές τρομακτικές και ανεξήγητες ιστορίες, αφού εδώ πολλοί άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες. Όπως διηγείται ο Τιμούρ Ιβαντσόφ:

Στη Ρωσία πολλοί θυμούνται την τραγωδία με την αποστολή του Ιγκόρ Ντιάτλοφ τον Φεβρουάριο του 1959. Μία ομάδα εννέα τουριστών δεν πρόλαβε πριν το σκοτάδι να ανέβει στο βουνό και σταμάτησε στην πλαγιά για διανυκτέρευση. Τη νύχτα έγινε κάτι ανεξήγητο: όλη η ομάδα πέθανε. Η έρευνα αποκάλυψε, ότι εκείνη τη νύχτα οι ημίγυμνοι τουρίστες έσκιζαν τη σκηνή από μέσα και έτρεχαν με τρόμο κάτω προς το χωριό. Οι περισσότεροι πέθαναν από το κρύο, αλλά τρεις βρέθηκαν με σπασμένα πλευρά και χτυπημένα κεφάλια. Σε μία κοπέλα είχε κοπεί η γλώσσα. Ωστόσο, στα σώματα δεν υπήρχαν εκδορές και μώλωπες. Επιπλέον, το δέρμα όλων των νεκρών είχε μία περίεργη απόχρωση του μοβ, τα μαλλιά είχαν ασπρίσει, ενώ στα πρόσωπα είχε παγώσει ένας μορφασμός άγριου τρόμου. Οι ειδικοί ανακάλυψαν, ότι το επίπεδο ραδιενέργειας στα ρούχα των νεκρών ήταν αυξημένο δεκάδες φορές. Τότε η υπόθεση είχε αποσιωπηθεί. Και τι συνέβη εκείνη τη νύχτα, παραμένει μέχρι και σήμερα ένα μυστήριο.

Το χάλκινο μετάλλιο του πιο τρομακτικού μέρους της Ρωσίας παίρνει η λοφοσειρά Μεντβέντιτσκαγια, η οποία βρίσκεται στην περιοχή Ζιρνόβσκ της περιφέρειας του Βολγκογκράντ. Αυτό το μέρος είναι απλά ένας μαγνήτης για τους κεραυνούς: τρελοί σφαιρικοί κεραυνοί, που πετούν πάνω από τα χωράφια, ή απλά ισχυροί κεραυνοί, που εύκολα κόβουν τα δέντρα στα δύο και αφήνουν σημάδια στις πέτρες – είναι συνηθισμένα φαινόμενα για τη λοφοσειρά Μεντβέντιτσκαγια. Να προσθέσουμε σε αυτά το μολυσμένο έδαφος με αυξημένα επίπεδα ραδιενέργειας και τους περιοδικούς μυστηριώδεις θανάτους ζώων, και θα καταλάβουμε γιατί αυτό το μέρος ολοκληρώνει την «τρομακτική τριάδα» μας. Όμως, ο Τιμούρ Ιβαντσόφ γνωρίζει έαν ακόμα μυστικό αυτού του μέρους:

Αυτό είναι οι σήραγγες άγνωστης προέλευσης, που βρίσκονται σε βάθος περίπου 20 μέτρων, διαμέτρου 10-12 μέτρων. Οι ντόπιοι κάτοικοι πιστεύουν, ότι εκεί βρίσκονται οι βάσεις των ΑΤΙΑ, ή υπόγεια πόλη ληστών, όπου είναι κρυμμένοι οι λεηλατημένοι θησαυροί. Μεταξύ άλλων, μέσα από το έδαφος βγαίνουν περίεργες πηγές νερού. Εάν σε ένα σημείο ρέει καθαρό νερό πηγής, τότε σε άλλο σημείο η πηγή θα είναι πλήρως δηλητηριασμένη.

0Οι επιστήμονες ακόμα δεν έχουν μάθει, γιατί στον πλανήτη υπάρχουν γεωπαθογόνες περιοχές και γιατί αυτές συγκεντρώνουν γύρω τους τέτοιο πλήθος παραφυσικών φαινομένων. Αλλά αν κάποιος θα γίνει λάτρης του περιπετειώδους τουρισμού, ή θα παραμείνει εξωτερικός παρατηρητής, αυτό ο καθένας μπορεί να το αποφασίσει για τον εαυτό του από σήμερα.

Αλιόνα Ρακίτινα