Εν τω μεταξύ, ο ίδιος ο ηγέτης της Βενεζουέλας για τον τρίτο ήδη μήνα δεν αναφέρει τίποτα για τον εαυτό του. Εξάλλου, η περίπτωση αυτή δεν είναι η πρώτη στην παγκόσμια ιστορία, όταν κυβερνά τη χώρα βαριά άρρωστος άνθρωπος.

Πολλές συγκεκριμένες περιπτώσεις διακυβέρνησης χωρών από ανίκανους κυβερνώντες είναι γνωστές από την αρχαιότητα. Κατά το Μεσαίωνα ήταν κοινή η πρακτική ενθρόνισης βρέφων ή διατήρησης στο θρόνο βασιλιά με διανοητική αναπηρία, ενώ κυβερνούσαν στην πραγματικότητα αντιβασιλείς, σύμβουλοι, και άλλοι. Πολλά τέτοια παραδείγματα είναι γνωστά και στο πρόσφατο παρελθόν. Ο 20ος Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζέιμς Γκάρφιλντ σχεδόν το ήμισυ του χρόνου της προεδρίας του ήταν κλινήρης εξαιτίας του τραυματισμού στην πλάτη. Υπάρχουν παρόμοια παραδείγματα και στη σοβιετική ιστορία, - είπε ο πολιτικός αναλυτής Αντρέι Κλίμοφ.

- Για παράδειγμα, ο ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης Κονσταντίν Τσερνένκο δεν ήταν επίσης πολύ υγιής. Με σκοπό την επίδειξη της εργασιακής του ικανότητας, διοργάνωναν, μεταξύ άλλων, τις εκλογές με τη συμμετοχή του. Επένδυναν το δωμάτιο του νοσοκομείου, όπου νοσηλευόταν σαν το εκλογικό τμήμα και ο Τσερνένκο ψήφιζε. Εξάλλου, όλοι καταλάβαιναν ότι η παρουσία του στην εξουσία είναι το αποτέλεσμα του έργου των γιατρών.

Από το νοσοκομειακό δωμάτιο κυβερνούσε τη χώρα και ο Κουβανός ηγέτης Φιντέλ Κάστρο. Αλήθεια, ο Φιντέλ Κάστρο ανακήρυξε εκ των προτέρων ως διάδοχό του τον μικρότερο αδελφό του Ραούλ, ο οποίος αργότερα ανέλαβε επίσημα τα ηνία της εξουσίας. Ως αποτέλεσμα η ασθένεια του ηγέτη δεν προκάλεσε μεγάλες ανακατωσούρες στην Κούβα. Άλλο είναι η Βενεζουέλα. Σ΄αυτή τη χώρα είναι δυνατές οι θέσεις της αντιπολίτευσης. Ο Ούγκο Τσάβες κέρδισε τις τελευταίες εκλογές με ελάχιστο προβάδισμα και σχεδόν αμέσως πήγε για άλλη μια εγχείρηση, ύστερα από την οποία εξαφανίστηκε από την πολιτική σκηνή. Παρόλο που παρουσίασε στο λαό τον αντιπρόεδρο Νίκολας Μαντούρο ως διάδοχό του, το σενάριο αυτό φαίνεται πολύ ασταθές. Ακριβώς για αυτό τον λόγο οι κυβερνούσες στη Βενεζουέλα δυνάμεις κάνουν το πάν ώστε ο Ούγκο Τσάβες να παραμείνει όσο το δυνατόν περισσότερο στην προεδρία,- παρατήρησε ο Μιχαήλ Ρέμεζοφ, πρόεδρος του Ινστιτούτου Εθνικής Στρατηγικής της Ρωσίας.

- Αυτό είναι το πρόβλημα όλων των καθεστώτων που στηρίζονται στην προσωπική δημοτικότητα του ηγέτη. Η σταθερότητά τους εξαρτάται από τη σωματική και την ψυχική υγεία του πρώτου προσώπου. Έτσι, λοιπόν, όταν εμφανίζονται προβλήματα της υγείας του ηγέτη, το περιβάλλον του, για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα αποσιωπεί τις πληροφορίες για αυτά τα προβλήματα και προσπαθεί να βρει τρόπους παράτασης της διακυβέρνησης του καθεστώτος, μάλιστα, αυτή τη φορά χωρίς το στήριγμα στο πρώτο πρόσωπο.

Οι υποστηρικτές του Ούγκο Τσάβες λένε ότι είναι σίγουροι για την ανάρρωση του Προέδρου. Αν Ούγκο Τσάβες δεν θα είναι σε θέση να υπερνικήσει την ασθένειά του, ο θάνατος του θα ανακοινωθεί τουλάχιστον μέσα σε 3-4 ημέρες. Η μεγαλύτερη περίοδος απόκρυψης του θανάτου του είναι αντινομική και απλώς ηλίθια,- θεωρούν οι εμπειρογνώμονες. Έως ότου αναπνέει ο πρόεδρος, έστω και με τη βοήθεια των συσκευών, κανείς δεν θα τον εμποδίσει να είναι ο αρχηγός του κράτους.