Κατεβάστε ηχητικό αρχείο - Download

Το Πεκίνο συνήθισε επί χρόνια να αγνοεί τις κατηγορίες ότι αντιγράφει ξένη και πρωτίστως ρωσική στρατιωτική τεχνολογία. Συνήθως οι Κινέζοι αναγνώριζαν ότι μπορεί να χρησιμοποίησαν μεμονωμένες βασικές προσεγγίσεις όμοιες με ξένα προϊόντα. Ωστόσο διαβεβαίωναν ότι όλες οι κατασκευαστικές λύσεις είναι πρωτότυπες και πολύ περισσότερο το κινεζικό προϊόν υπερέχει κατά πολύ του υπό συζήτηση ξένου προτύπου.

Ο επίσημος εκπρόσωπος του υπουργείου Άμυνας της ΛΔ Κίνας Γκεν Γιανσμέν δήλωσε ειδικότερα ότι κατά την εξέλιξη της στρατιωτικής τεχνολογίας υπάρχουν «αντικειμενικοί νόμοι», «πολλά είδη εξοπλισμού βασίζονται στις ίδιες αρχές», γι’ αυτό «και είναι αντιεπαγγελματικό να δηλώνει κανείς ότι η Κίνα αντέγραψε αεροπορικές τεχνολογίες άλλων χωρών μόνο στη βάση μιας απλής σύγκρισης».

Για να μοιάζει πειστική η επίκληση των αντικειμενικών φυσικών νόμων χρειάζεται να αποδειχθούν λίγα: ότι το ρωσικό αεροπλανοφόρο «Ναύαρχος Κουζνετσόφ» ή το ρωσικό μαχητικό καταστρώματος Su-33 αποτελούν τις μοναδικές καταρχήν εκδοχές κατασκευής ενός αεροπλανοφόρου ή ενός πολεμικού αεροσκάφους για αεροπλανοφόρα. Όμως δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Οι εκδοχές είναι πολλές. Τόσο το ρωσικό αεροπλανοφόρο, όσο και το μαχητικό καταστρώματος είναι μοναδικά και δεν ομοιάζουν με ανάλογα τεχνικά μέσα δυτικών χωρών.

Η σύγκριση ενός εξαρτήματος, για παράδειγμα, του φτερού στο κινεζικό J-15 και στο ρωσικό Su-33 αίρει τα ερωτήματα σχετικά με τις πηγές έμπνευσης των Κινέζων σχεδιαστών. Εκτός αυτού είναι γνωστό ότι το 2005 η Κίνα αγόρασε από την Ουκρανία ένα πρώιμο πρωτότυπο του Su-33, που ονομαζόταν Τ-10К-3.

Σε ό,τι αφορά στις καινοτομίες, που συνόδευσαν τη σχεδίαση του J-15, θα ήταν πραγματικά εντυπωσιακό εάν οι Κινέζοι ασχολούνταν με την αναπαραγωγή του ραδιοηλεκτρονικού εξοπλισμού καμπίνας του σοβιετικού μαχητικού έκδοσης των δεκαετιών 1980 – αρχές 1990. Είναι αυτονόητο ότι στο J-15 αξιοποιήθηκαν οι καρποί των σχεδιασμών, που έχουν κάνει οι Κινέζοι για άλλα μαχητικά στη βάση του Su-27, όπως τα J-11B, J-16. Τα αεροηλεκτρονικά συστήματα σε αυτό το αεροσκάφος πρέπει, φυσικά, να είναι λιγότερο ή περισσότερο πρωτότυπα, είτε πιθανώς σχεδιασμένα στη βάση κατοπινών ρωσικών και εν μέρει και δυτικών δειγμάτων.

Είναι γνωστό από αξιόπιστες πηγές ότι ακόμη και τα κινεζικά βαριά μαχητικά, που σταθμεύουν στην ξηρά, διαθέτουν κυρίως τους ρωσικούς κινητήρες AL-31F. Aυτό μαρτυρούν τα μεγέθη των τακτικών αγορών αυτών των κινητήρων στη Ρωσία: το 2012 υπεγράφη άλλο ένα συμβόλαιο αγοράς 140 κινητήρων αξίων 700 εκατ. δολαρίων. Ο κινεζικής κατασκευής κινητήρας «Ταϊχάν» επίσης αγοράζεται από κινεζικές εταιρείες, αλλά όπως και πριν δεν έχει ικανοποιητικά χαρακτηριστικά ως προς την αξιοπιστία και την αντοχή του. Πιο συγκεκριμένα αυτή τη στιγμή είναι σε θέση να λειτουργήσει κατά μέσο όρο όχι περισσότερο από 300 ώρες πριν υποστεί γενική επισκευή, δηλαδή αρκετές φορές λιγότερο από το ρωσικό αντίστοιχό του.

Τέλος και μόνο η προσπάθεια να συγκριθεί το J-15 και το Su-33 είναι παράλογη. Το Su-33 θεωρείται από το ρωσικό Στόλο αεροπλάνο χωρίς προοπτική, το οποίο πρέπει έως το 2015 να έχει αποσυρθεί. Σε αντικατάστασή του παράγονται τα μαχητικά MiG-29K και MiG-29KUB, τα οποία με αισθητά μικρότερο βάρος διαθέτουν ευρείες μαχητικές ικανότητες. Με αυτά θα ήταν σκόπιμο να συγκριθεί το σύγχρονο κινεζικό μαχητικό.

Η βασική τους διαφορά είναι ότι το MiG-29K σε αντίθεση από το J-15, το οποίο ακόμη δοκιμάζεται, ήδη παράγεται σειριακά και παραδίδεται στο ρωσικό Στόλο, όπως και εξάγεται στην Ινδία.