Το πρωί της 30ής Ιουνίου του 1908 ένα φλεγόμενο σώμα διέσχισε με βροντές και αστραπές τον ουρανό πάνω από την κεντρική Σιβηρία με κατεύθυνση προς το βορρά. Κάποιοι αυτόπτες μάρτυρες περιέγραψαν το σχήμα του ως στρογγυλό, άλλοι ως σφαιρικό ή κυλινδρικό, το χρώμα του ως κόκκινο, κίτρινο ή λευκό. Στις 7:14 τοπική ώρα το σώμα κατέπεσε και ανατινάχθηκε κοντά στην περιοχή του ποταμού Ποντκάμεναγια Τουνγκούσκα στη Σιβηρία. Η ισχύς της έκρηξης, σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, έφτασε τους 40-50 μεγατόνους ΤΝΤ. Αυτό υπερβαίνει κατά 2.000 φορές την ισχύ της ατομικής βόμβας, που έριξαν οι Αμερικανοί στη Χιροσίμα. Τότε οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ένας μετεωρίτης έπεσε στο δάσος της ταϊγκά, αλλά κανείς δεν μελέτησε το φαινόμενο.

Εν τω μεταξύ υπάρχουν υποψίες ότι πρωταγωνιστής αυτού του γεγονότος ήταν ένας Αμερικανός εφευρέτης σερβικής καταγωγής, ο Νίκολα Τέσλα. Όμως ο ρόλος του δεν είναι σαφής: ήταν κακούργος, εφευρέτης όπλων μαζικής καταστροφής με πρωτοφανή ισχύ ή σωτήρας της ανθρωπότητας.

Ο ιδιοφυής ηλεκτρολόγος μηχανικός Νίκολα Τέσλα έφθασε στις ΗΠΑ από την Ευρώπη, όπου έξυπνοι, αλλά άπληστοι επιχειρηματίες κέρδισαν από το ταλέντο του νεαρού Σέρβου πολλά χρήματα, αλλά στον ίδιο δεν πλήρωσαν σχεδόν τίποτα. Δελέασε τον ταλαντούχο μηχανικό ο Τόμας Άλβα Έντισον. Ο Τέσλα εργάστηκε έναν χρόνο γι' αυτόν, βελτιώνοντας τους ηλεκτροκινητήρες του Αμερικανού, αλλά απολύθηκε χωρίς να λάβει από τον Έντισον την αμοιβή, που του είχε υποσχεθεί για την εργασία του. Ο Τέσλα δεν έμεινε χωρίς δουλειά, αλλά άρχισε να αφιερώνει ακόμη περισσότερο χρόνο στην επιστήμη.

Την άνοιξη του 1899 στην παραλιακή πόλη Κολοράντο Σπρινγκς δημιούργησε ένα μικρό εργαστήριο για τη μελέτη των καταιγίδων. Για το σκοπό αυτό ο Τέσλα κατασκεύασε μια συσκευή, η οποία του επέτρεπε να παράγει ηλεκτρομαγνητικά κύματα. Μεταδίδονταν αρχικώς από τον πομπό και στη συνέχεια, με αυξανόμενη ένταση κατέφθαναν σε διαμετρικά αντίθετα σημεία του πλανήτη, κάπου κοντά στα νησιά του Άμστερνταμ και του Αγίου Παύλου στον Ινδικό Ωκεανό.

Ο Τέσλα αποφάσισε να συνεχίσει τα πειράματα με πιο ισχυρό εξοπλισμό. Το 1902 σε ένα οικόπεδο, που είχε αγοράσει ο εφευρέτης στο Λονγκ Άιλαντ της Νέας Υόρκης κατασκευάστηκε πάνω σε σχέδιό του ο ψηλός ξύλινος πύργος 47 μέτρων Wardenclyffe με ένα χάλκινο ημισφαίριο στην κορυφή του. Με την βοήθεια αυτής της κατασκευής ο Τέσλα σχεδίαζε να παράγει και να μεταφέρει ενέργεια σε μεγάλες αποστάσεις. Ωστόσο το 1903, ο βιομήχανος Τζον Πέρποντ Μόργκαν, που χρηματοδοτούσε τις εργασίες του Τέσλα ακύρωσε το συμβόλαιό τους. Ακολουθώντας τον Μόργκαν απομακρύνθηκαν από τον Tέσλα και άλλοι βιομήχανοι. Το 1905 ο Τέσλα υποχρεώθηκε να απολύσει τους υπαλλήλους του και να σταματήσει τις εργασίες του.

Ωστόσο για μεγάλο χρονικό διάστημα παρέμεινε στο εργαστήριο ο εξοπλισμός, που είχε εγκαταστήσει εκεί. Γνωρίζουμε επίσης ότι ο Τέσλα δεν έχασε την ελπίδα του ότι θα συνεχίσει τα πειράματα. Προσπαθώντας να εξασφαλίσει χρηματοδότηση, έγραψε επιστολές σε διάφορους φορείς, αποδεικνύοντας ότι είναι σε θέση να κατασκευάσει ένα όπλο με απερίγραπτη δύναμη, ότι οι ασύρματες ενεργειακές εγκαταστάσεις του είναι σε θέση να μετατρέψουν οποιαδήποτε περιοχή του κόσμου σε αβίωτη για τους ανθρώπους. Δήλωνε επίσης ότι είναι έτοιμος να καλύψει τη διαδρομή της αποστολής του Ρόμπερτ Πέρι, που ξεκίνησε το 1908 προς τον Βόρειο Πόλο.

Την περίοδο 1927 - 1939 στην περιοχή της πιθανολογούμενης πτώσης του μετεωρίτη Τουνγκούσκα έκαναν έρευνες οι αποστολές του γεωλόγου Λεονίντ Κουλίκ. Ωστόσο ο Κουλίκ δεν ανακάλυψε ούτε κάποιο ίχνος από τον ίδιο το μετεωρίτη, ούτε από τον κρατήρα που δημιουργήθηκε. Όμως ανακάλυψε ένα εκπληκτικό γεγονός: στο επίκεντρο της έκρηξης στέκονταν όρθια δέντρα, που είχαν χάσει όλα τους τα κλαδιά. Μια σειρά από γεγονότα δείχνουν ότι το ουράνιο σώμα εξερράγη στον αέρα. Οι κυνηγοί της περιοχής, από τη φυλή των εβένκων, αφηγήθηκαν στα μέλη της αποστολής του Κουλίκ για ένα «νερό, που έκαιγε το πρόσωπο» και για φωτεινές πέτρες. Επιπλέον βρέθηκε μεγάλος αριθμός από μικρά σφαιρίδια, με διάμετρο περίπου ενός χιλιοστού, που προέρχονταν από υλικό σύντηξης. Αργότερα παρόμοια σφαιρίδια βρέθηκαν στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, αφότου δέχθηκαν τον βομβαρδισμό με ατομική βόμβα.

Τη δεκαετία του 1960 τα γεγονότα αυτά γέννησαν την εκτίμηση ότι στον ουρανό πάνω από τη Σιβηρία σημειώθηκε μια πυρηνική έκρηξη. Στο βαθμό, που η ατομική βόμβα δεν είχε ανακαλυφθεί το 1908, ως αιτία της έκρηξης θεωρήθηκε ένα ατύχημα εξωγήινου αστροπλάνου. Ωστόσο τώρα εκφράζεται προτίμηση σε μια άλλη εκδοχή.

Οι ειδικοί έστρεψαν την προσοχή τους στα παράξενα φαινόμενα, που συνόδευσαν την έκρηξη της Τουνγκούσκα. Για αρκετές ημέρες από τον Ατλαντικό μέχρι την κεντρική Σιβηρία παρατηρήθηκε έντονη λάμψη και λαμπερά σύννεφα στον ουρανό. Οι αυτόπτες μάρτυρες, που βρίσκονταν σε απόσταση 200-300 χιλιομέτρων από το επίκεντρο της έκρηξης, επεσήμαναν μια πραγματικά νεκρική σιγή, που ακολούθησε μετά την 7η πρωινή της 30ής Ιουνίου του 1908. Δεν ακουγόταν κελάηδημα πουλιών, θρόισμα φύλλων ή άλλοι συνηθισμένοι ήχοι. Επιπλέον το φωτεινό πρωινό ξαφνικά σκοτείνιασε και όλα τα πράγματα στη φύση, μεταξύ άλλων τα φύλλα και τα χόρτα, πήραν ένα κίτρινο χρώμα, έπειτα έγιναν πορτοκαλί, κόκκινα, μπορντό. Περί τα μέσα της ημέρας όλα έγιναν μαύρα και στον ουρανό προς την κατεύθυνση του ποταμού Ποντκάμεναγια Τουνγκούσκα έγινε ορατό ένα είδος συμπαγούς ασημένιου τείχους. Λίγο μετά την έκρηξη ξεκίνησε μια μαγνητική καταιγίδα, η οποία διήρκεσε 5 ώρες.

Αυτά τα ανώμαλα φαινόμενα επέτρεψαν να γεννηθεί η εκτίμηση ότι «δημιουργός» τους ήταν ο Νίκολα Τέσλα. Και οι εκδοχές είναι τουλάχιστον δύο.

Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή ο Τέσλα αποφάσισε να επιδείξει τις καταστροφικές δυνατότητες της εγκατάστασής του. Ως άνθρωπος δεν ήταν κακός και γι’ αυτό ήθελε να προκαλέσει τη μικρότερη δυνατή βλάβη. Γι' αυτό το λόγο θέλησε να καταφέρει ένα ενεργειακό χτύπημα στα ακατοίκητα μέρη της ρωσικής περιοχής Ζαπολιάριε (σ.τ.μ. της Αρκτικής ζώνης πέραν του Βόρειου Πολικού Κύκλου), αλλά έπεσε λίγο έξω στους υπολογισμούς του.

Σύμφωνα με την άλλη εκδοχή, στις 30 Ιουνίου του 1908 στη Γη κατευθυνόταν ένας γιγαντιαίος αστεροειδής. Το ουράνιο αυτό σώμα θα μπορούσε να συντριβεί στον πλανήτη και να προκαλέσει ένα φαινόμενο παρόμοιο με εκείνο, που οδήγησε στην εξαφάνιση των δεινοσαύρων, αλλά αυτή τη φορά θα μπορούσαν να πεθάνουν οι άνθρωποι. Ο Νίκολα Τέσλα χρησιμοποίησε την εγκατάστασή του προκειμένου να σώσει την ανθρωπότητα. Ανατίναξε τον μετεωρίτη στον αέρα, είτε με τη βοήθεια ενεργειακών ακτίνων, που εξέπεμψε η ίδια, είτε με μια ενεργειακή εκτόξευση από τα έγκατα της γης, η οποία προκλήθηκε από τους χειρισμούς του ιδιοφυούς εφευρέτη με τον μηχανισμό ακτινοβολίας του πύργου Wardenclyffe. Αντικειμενική επιβεβαίωση αυτών των υποθέσεων δεν υπάρχει. Όπως δεν υπάρχει μέχρι σήμερα και απάντηση, η οποία θα εξηγούσε όλα τα γνωστά γεγονότα, ως προς το ερώτημα τί επιτέλους εξερράγη το καλοκαίρι του 1908 στον ουρανό πάνω από την Τουνγκούσκα.