Μιλά ο στρατιωτικός εμπειρογνώμονας Ίγκορ Κοροτσένκο:

- Τα Πυραυλικά Στρατεύματα Στρατηγικού Προορισμού αποτελούν ένα σημαντικό στοιχείο των στρατηγικών πυρηνικών δυνάμεων της Ρωσίας, και το ότι βρίσκονται σε συνεχή στρατιωτική επιφυλακή αποτελεί ένα σημαντικότατο εργαλείο εξασφάλισης της εθνικής ασφάλειας της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Προς το παρόν, πραγματοποιείται η διαδικασία του προγραμματισμένου επανεξοπλισμού των ΠΣΣΠ σε νέους διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους στερεών καυσίμων ΡΣ-24 «Γιαρς» με εκτόξευση από σταθερές τοποθεσίες και από κινητές πλατφόρμες.

Το γεγονός, ότι στην μετασοβιετική περίοδο τα ΠΣΣΠ ήταν από τα λίγα στοιχεία της στρατιωτικής μηχανής που παρέμειναν να βρίσκονται σε ετοιμοπόλεμη κατάσταση, οφείλεται στις προσπάθειες της εξουσίας της χώρας, η οποία μπόρεσε να εκτιμήσει τις πιθανές συνέπειες της «αποτυχίας» σε αυτό το ζήτημα. Όμως εάν μιλούμε για συγκεκριμένα στοιχεία από τα οποία αποτελείται σήμερα η πολεμική ισχύ των ΠΣΣΠ, θα πρέπει να επισημάνουμε, πως η σημερινή αναβάθμιση του σημαντικού αυτού κλάδου των Ενόπλων Δυνάμεων έχει γίνει χάρη στο Ινστιτούτο της Θερμομηχανικής της Μόσχας και του εργοστασίου Βότκινσκ, δηλαδή αντίστοιχα του σχεδιαστή και του κατασκευαστή των διηπειρωτικών πυραύλων «Τόπολ», «Τόπολ-Μ» και «Γιαρς».

Φωτογκαλερί:Τα Πυραυλικά Στρατεύματα γιορτάζουν την επαγγελματική τους γιορτή

Η αξία των κινητών συστημάτων στο οπλοστάσιο των ΠΣΣΠ έχει αυξηθεί κατά πολλές φορές μετά από όταν η υπογραμμένη από τον Μπαράκ Ομπάμα και Ντμίτρι Μεντβέντεφ συνθήκη START-3, κατήργησε τους περιορισμούς των περιοχών που μπορούν να τοποθετούνται τα κινητά συστήματα. Η αδυναμία να μαντέψει κανείς, από πιο συγκεκριμένα σημείο θα γίνει η εκτόξευση, δυσκολεύει κατά πολύ τον έγκαιρό του εντοπισμό και αναχαίτιση. Με αυτόν τον τρόπο, η δυνατότητα μετακίνησης αποτελεί σήμερα μια πιο σημαντική προστασία σε σύγκριση με χιλιάδες τόνους μπετόν οχύρωσης και δεκάδες εκατοστά ατσάλινης θωράκισης του σιλό εκτόξευσης.

Τα «Γιαρς» θα πρέπει στα επόμενα 10 χρόνια να αντικαταστήσουν πλήρως στις ΠΣΣΠ τους «Τόπολ» σοβιετικής κατασκευής. Εάν το πρόβλημα λυθεί, τότε θα μπορέσουμε να πούμε πως το ελάχιστο πρόγραμμα διατήρησης σε ετοιμότητα των ΠΣΣΠ, στα πλαίσια ανάπτυξης των συστημάτων αντιπυραυλικής άμυνας των ΗΠΑ, έχει εκπληρωθεί. Το μέγιστο πρόγραμμα εξαρτάται από τους πόρους που διατίθενται για τις στρατηγικές πυρηνικές δυνάμεις. Παρά την δυνατότητα μετακίνησης, αυτά τα συστήματα επίσης έχουν ανάγκη από προστασία. Και σήμερα ο λόγος γίνεται για την δημιουργία προστατευμένων περιοχών, οι οποίες είναι αξιόπιστα καλυμμένα με το σύστημα αεροπορικής διαστημικής άμυνας, όπου τα κινητά πυραυλικά συστήματα θα είναι προστατευμένα από το ξαφνικό πρώτο χτύπημα.