- Για την Ρωσική Ομοσπονδία ήταν μία ανεξάρτητη ενέργεια πρωτοβουλίας, που προκύπτει από την δήλωση του ΥΠΕΞ, στην οποία αναφέρεται ξεκάθαρα, πως αυτή η ενέργεια ήταν απόφαση της Μόσχας. Επειδή η δήλωση ήρθε μέσω διπλωματικών οδών και σε συνδυασμό με την συνειδητοποίηση, πως η εκμετάλλευση του σταθμού ραντάρ αποτελεί καθαρά στρατιωτική αρμοδιότητα, μπορούμε να θεωρήσουμε, πως η απόφαση αυτή λήφθηκε σε επίπεδο των υψηλότερων αξιωματούχων του Υπουργείου Άμυνας και του Γενικού Επιτελείου, μέχρι και τον αρχιστράτηγο, δηλαδή τον πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν. Σε αυτήν την απόφαση υπάρχει κάποια πληροφορία, κάποιο μήνυμα. Όμως τα συμπεράσματα, νομίζω, πρέπει να βγάλει το Αζερμπαϊτζάν. Το πιο πιθανό, όταν το Αζερμπαϊτζάν αντιληφθεί την λανθασμένη αντίληψη των ενεργειών του, τότε θα μπορέσει να ξεκινήσει την επανέναρξή τους.

Όσον αφορά την Ρωσία, θυμόμαστε τις ανοιξιάτικες δημοσιεύσεις, για το ότι στην περίπτωση που κλείσει αυτός ο σταθμός ραντάρ, η χώρα θα προχωρήσει στην κατασκευή ενός παρόμοιου νέου σταθμού.

Τότε, η νέα τοποθεσία του σταθμού αναφερόταν πως θα είναι στην Αρμενία. Σήμερα, πιστεύω, πως δεν πρέπει να βιαζόμαστε με τα συμπεράσματα. Λαμβάνοντας υπόψη, πως γίνονται προσπάθειες για την βελτίωση των ρώσο-γεωργιανών σχέσεων, πολύ πιθανό για την κατασκευή του νέο σταθμού ραντάρ η Ρωσία να επιλέξει το έδαφος της Γεωργίας.

Τώρα, στα πλαίσια της ανάπτυξης των συστημάτων αντιπυραυλικής άμυνας στην Τουρκία, καλό θα ήταν η Ρωσία να έχει έναν δεύτερο σταθμό έγκαιρης προειδοποίησης εκτός από τον πρόσφατα κτισμένο στην περιοχή του Κρασνοντάρ σταθμού ραντάρ στο Αρμαβίρ. Για να συνεχίσει να παρακολουθεί τις ενέργειες των ΗΠΑ, η Ρωσία έχει ανάγκη από παρόμοιες εγκαταστάσεις.

Μπορεί άραγε το Αζερμπαϊτζάν να δώσει το σταθμό ραντάρ στην Γκαμπαλά σε τρίτες χώρες. Γιατί όχι; Θα μπορούσε να γίνει στα πλαίσια των στρατηγικών σχέσεων του Αζερμπαϊτζάν και της Τουρκίας. Και αν θυμηθούμε επιπλέον, πόσο δυνατά εξοπλίζει το Αζερμπαϊτζάν το Ισραήλ, τότε θα εμφανιστούν κάποιοι, που θα ενδιαφερθούν μετά από την Ρωσία να πάρουν υπό τον έλεγχό τους αυτόν τον σταθμό. Έχουμε να κάνουμε όχι απλώς με μια επιδεικτική αποχώρηση της Ρωσίας, αλλά με έναν φανερό υπαινιγμό, πως τώρα η Ρωσική Ομοσπονδία δεν έχει αντίρρηση να πάρει τον έλεγχο του σταθμού, για παράδειγμα το Ιράν. Όλοι μας καταλαβαίνουμε πολύ καλά, πως σε περίπτωση, που στον σταθμό ραντάρ του Κουτκασέν εμφανιστούν οι ισραηλινοί, οι αμερικανοί είτε οι τούρκοι στρατιωτικοί, σε πρώτη θέση πλήγονται τα συμφέροντα του Ιράν. Δεν αποκλείω, πως η απόφαση αυτή για το κλείσιμο του σταθμού ραντάρ στην Γκαμπαλά είχε συμφωνηθεί με την Ρωσία, μεταξύ των άλλων και σε διακρατικό επίπεδο.

Σ. Σακαριάντς