Τις μαζικές εκδηλώσεις διαμαρτυρίας, που άρχισαν στα τέλη του περασμένου έτους μετά τις βουλευτικές εκλογές, σήμερα υποστηρίζουν μόνο οι τέσσερις από τους δέκα ερωτηθέντες Ρώσους, βασικά κάτοικοι των μεγάλων πόλεων. Άλλοι τόσοι εκφράζουν γι΄αυτές αρνητική γνώμη. Μάλιστα μόνο το ένα τέταρτο των Ρώσων δεν αμφιβάλλει ότι αυτές είχαν αισθητό αποτέλεσμα και με κάποιο τρόπο έχουν αλλάξει προς το καλύτερο την κατάσταση στη χώρα. Η συντριπτική πλειονότητα, αντίθετα, είναι πεπεισμένη ότι η αποτελεσματικότητα του κινήματος διαμαρτυρίας είναι το λιγότερο αμφίβολη. Σε περίπτωση νέων εκδηλώσεων της αντιπολίτευσης, που θα συνδέονται με την «καθαρότητα» κάποιων εκλογών, είναι πρόθυμο να συμμετάσχει σ΄αυτές μόνο το 20% των ερωτηθέντων.

Τίποτα το εκπληκτικό στα αποτελέσματα της έρευνας των κοινωνιολόγων δεν υπάρχει. Οι ηγέτες της αντιπολίτευσης ουσιαστικά δεν έχουν προτείνει στους υποστηριχτές τους οποιοδήποτε σαφές και εποικοδομητικό πρόγραμμα, αλλά επιδίδονταν βασικά σε κριτική της σημερινής κυβέρνησης. Αυτό δήλωσε σε συνέντευξη που παραχώρησε στη "Φωνή της Ρωσίας" ο πολιτικός αναλυτής Αλεξέι Ζούντιν:

- Τα στοιχεία των κοινωνιολόγων επιβεβαιώνουν την τάση, η οποία είχε εκδηλωθεί εδώ και πολύ καιρό. Η σχέση μεταξύ των ενεργειών ή της απραξίας των ηγετών της αντιπολίτευσης και του γεγονότος ότι το κίνημα σήμερα περνά περίοδο παρακμής, είναι άμεση. Γι΄αυτούς σημασία είχε η διαμαρτυρία σαν τέτοια. Και η παράταση της διαμαρτυρίας στους δρόμους όσο το δυνατό περισσότερο. Ενώ η κοινωνία και συγκεκριμένα εκείνο το μέρος της, το οποίο αρχικά έβλεπε με συμπάθεια το κίνημα διαμαρτυρίας, ήθελε μια περιεκτική και εποικοδομητική ημερήσια διάταξη. Γι΄αυτούς τους ανθρώπους η διαμαρτυρία ήταν μάλλον μέσο, παρά στόχος. Ενώ για τους διοργανωτές – αντίθετα, σημασία είχε μόνο η διαμαρτυρία.

Όσον αφορά τα βασικά συνθήματα των «διαφωνούντων» για την απομάκρυνση του Πούτιν από την εξουσία, αυτά δεν τα υποστηρίζει το 57% των ερωτηθέντων και μόνο το 7% τα θεωρεί απόλυτα αποδεκτά.

Αναφορικά με την προσωπική δημοτικότητα των ιδίων των «δημιουργικών» και «χαρισματικών» ηγετών της αντιπολίτευσης – του νομικού και μπλόγκερ Αλεξέι Ναβάλνι και του πρώην πρωθυπουργού Μπορίς Νεμτσόφ, αυτούς τους εμπιστεύεται μόνο το 2 και το 3% των Ρώσων αντίστοιχα.