Η νοσταλγία για το σοβιετικό τρόπο ζωής σήμερα είναι της μόδας. Οι χρήστες του Διαδικτύου συγκεντρώνονται σε οργανώσεις, ανταλλάσσουν τις αναμνήσεις της παιδικής και της νεανικής τους ηλικίας, κοιτάζουν φωτογραφίες διαφόρων κατασκευασμένων έργων τέχνης των δεκαετιών του ‘50-‘80, συζητούν πόσα πράγματα μπορούσε να αγοράσει κανείς τότε με ένα ρούβλι, ή πόσο δύσκολο ήταν στις συνθήκες των ολοκληρωτικών ελλείψεων να αγοράσει κανείς μια ηλεκτρική σκούπα ή μια έγχρωμη τηλεόραση.

Ο σοβιετικός σχεδιασμός, κρίνοντας από το γεγονός ότι οι εκθεσιακές αίθουσες είναι γεμάτες από επισκέπτες, αρέσει σε πολλούς. Οι άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας έρχονται για να θημηθούν το παρελθόν τους και οι νέοι με ενδιαφέρον κοιτάζουν τα εκθέματα, ο προορισμός των οποίων δεν τους είναι πάντα κατανοητός.

Ειδικά για τέτοιους επισκέπτες δίπλα στα εκθέματα του μουσείου οι διοργανωτές της έκθεσης τοποθέτησαν όχι μόνο τις πινακίδες με λεπτομερειακή περιγραφή τους, αλλά και τις οθόνες, στις οποίες προβάλλονται βίντεο κλιπ από τα οποία μπορεί να μάθει κανείς πως χρησιμοποιόταν το ένα ή το άλλο αντικείμενο.

Ένα από τα πιο ασυνήθιστα εκθέματα είναι το αυτοκίνητο χτυπητού πράσινου χρώματος. Ο αριθμός των μάρκων αυτοκινήτων στη Σοβιετική Ένωση δεν ήταν μεγάλος- Volga, Moskvich, Lada και Zaporozhets, αλλά το αυτοκίνητο που παρουσιάζεται στην έκθεση δεν μοιάζει με κανένα απ’ αυτά. Μοιάζει μάλλον με το Opel ή Saab. Όπως προκύπτει από το αντίστοιχο βίντεο αυτό το θαύμα αυτοκίνητο είναι πρότυπο του πρώτου στη Σοβιετική ΄Ενωση hatchback (χάτσμπακ) επιχειρηματικής κατηγορίας. Το πειραματικό μοντέλο του Moskvich-1 είχε κατασκευαστεί για το Νέο Έτος 1976. Η ηγεσία της χώρας δεν εκτίμησε αντάξια αυτό το καινοτόμο μοντέλο γιατί διέφερε πολύ από τα συνηθισμένα αυτοκίνητα. Το μοναδικό αυτό αυτοκίνητο διατηρήθηκε ως εκ θαύματος μέχρι τις μέρες μας και μεταφέρθηκε στο εκθεσιακό χώρο σε όχημα μεταφοράς αυτοκινήτων.

Ειδική προσοχή αξίζουν τα παιδικά παιχνίδια που παρουσιάζονται στην έκθεση - κούκλες με μαγνήτες, σχεδιαστές, μοντέλα στρατιωτικού εξοπλισμού και ένα φωτεινού κόκκινου χρώματος αυτοκίνητο με πετάλια και πραγματικά φώτα, που λειτουργούν με μπαταρίες - το όνειρο του κάθε αγοριού εκείνης της εποχής. Οι επισκέπτες της έκθεσης, που ήρθαν στο Μανέζ με τα παιδιά τους διηγούνται για τα παιχνίδια της παιδικής τους ηλικίας, αλλά οι εκπρόσωποι της νέας γενιάς που τους χαροποιούν τα βίντεο παιχνίδια και οι σχεδιαστές Lego δεν μπορούν να μοιραστούν τις διαθέσεις τους.

Οι διοργανωτές της έκθεσης προσπάθησαν να διαλύσουν τον μύθο ότι στη Σοβιετική Ένωση δεν υπήρχε σχεδιασμός και για να πούμε την αλήθεια το πέτυχαν αυτό. Οι επισκέπτες της έκθεσης μπορούν να μάθουν επίσης ότι πριν από 30 χρόνια ακόμα τα ρολόγια Polet και Raketa είχαν μεγάλη ζήτηση όχι μόνο ανάμεσα στους σοβιετικούς πολίτες, αλλά και στις ευρωπαϊκές χώρες, όπου ανταγωνίζονταν με επιτυχία με τα ρολόγια των δυτικών σχεδιαστών. Μπορούν να μάθουν επίσης ότι στη Σοβιετική Ένωση ακόμα στις αρχές της δεκαετίας του ’60 είχε δημιουργηθεί το Πανενωσιακό Ινστιτούτο Επιστημονικών Ερευνών τεχνολογικής αισθητικής, οι ειδικοί του οποίου ασχολούνταν με την επινόηση ασυνήθιστων μορφών και σχημάτων των πιο συνηθισμένων αντικειμένων και πραγμάτων.