Έως πολύ πρόσφατα είχαν απομείνει μόνο τρεις δεκάδες λεοπαρδάλεις. Το 2000 παραλίγο να εξαφανιστούν εντελώς. Οι λεοπαρδάλεις της Άπω Ανατολής, που διαβιούσαν στην Περιφέρεια Πριμόριε της Ρωσίας και στη βορειοανατολική Κίνα, ακολούθησαν την τύχη των ριγωτών αδελφών τους, των τίγρεων. Και το ένα είδος και το άλλο εξολοθρεύτηκε ανηλεώς, αν και το κυνήγι τους απαγορεύθηκε στη Ρωσία πάνω από πενήντα χρόνια πριν. Όμως οι λαθρέμποροι αποκατέστησαν την επιχείρησή τους και πουλούσαν στο εξωτερικό δέρματα, δόντια και νύχια των άγριων ζώων. Το αποτέλεσμα ήταν να απομείνουν μόνο μερικές εκατοντάδες τίγρεις του Αμούρ και ακόμη λιγότερες λεοπαρδάλεις.

Ήρθε ο καιρός να γίνει απογραφή των λεοπαρδάλεων, ώστε να γνωρίζουμε κάθε ζώο, ως λέγεται, προσωπικά και έτσι να μπορεί να προστατευθεί, θεωρούν οι ειδικοί επιστήμονες. Μία από τις μεθόδους καταγραφής είναι οι ειδικές «φωτο-παγίδες», οι οποίες χαράσσουν ένα σχέδιο στο δέρμα του ζώου και κάθε λεοπάρδαλη έχει το δικό της. Μια άλλη μέθοδος είναι να καταμετρηθούν τα άγρια αυτά ζώα το χειμώνα με βάση τα ίχνη τους, που φαίνονται πολύ καλά στο χιόνι. Για το σινορωσικό σχέδιο απογραφής των λεοπαρδάλεων μας μίλησε ο εκπρόσωπος της Υπηρεσίας Επιθεώρησης Θήρας στην Περιφέρεια του Πριμόριε Αλεξέι Σουρόβι:

Ο Βλαντίμιρ Πούτιν διέταξε το 2010 να οργανωθεί η παρακολούθηση της λεοπάρδαλης της Άπω Ανατολής. Τα πρώτα δύο χρόνια μετά από αυτό δεν έγινε δυνατή η καταγραφή τους γιατί δεν υπήρχε χιόνι. Χρησιμοποιούνταν επομένως μόνο φωτο-παγίδες και συλλέγονταν δείγματα για αναλύσεις DNA. Εφέτος χιόνι έπεσε και τώρα μελετούμε τις διαδρομές, συμφωνήσαμε να γίνουν αυτές οι καταγραφές στη συνοριακή ζώνη. Θα προσκαλέσουμε Κινέζους ειδικούς, οι οποίοι θέλουν να συμμετάσχουν στην απογραφή για να συγκεντρώσουν εμπειρία και εν συνεχεία να ολοκληρώσουν την απογραφή από τη δική τους πλευρά, καθώς μέρος των διάστικτων αιλουροειδών μεταναστεύει από τη Ρωσία προς την Κίνα και αντιστρόφως. Γι’ αυτό και η προστασία των ζώων χρειάζεται να γίνει από τις δύο χώρες από κοινού.

Όμως το βασικό ερώτημα, στην απάντηση του οποίου θα βοηθήσει η απογραφή, είναι εάν λαμβάνονται επαρκή μέτρα για τη διατήρησή τους και πώς θα μπορούσε με ριζικό τρόπο να αυξηθεί ο πληθυσμός τους. Πάντως το αποφασιστικό βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση ήδη έχει γίνει: εφέτος δημιουργήθηκε στο Πριμόριε με απόφαση της κυβέρνησης το εθνικό πάρκο «Η γη των λεοπαρδάλεων». Η έκτασή του είναι 2600 στρέμματα και καλύπτει το 60 % του βιότοπου της λεοπάρδαλης, λέει ο συντονιστής του Παγκόσμιου Ταμείου για την Άγρια Φύση Σεργκέι Αραμίλεφ:

Κατ’ αυτόν τον τρόπο η λεοπάρδαλη είναι ένα από τα πλέον ευτυχή άγρια ζώα στον πλανήτη ως προς την προστασία της σε ειδικά προστατευόμενα εθνικά πάρκα στη φύση. Το βασικό ζήτημα είναι να καταστεί δυνατό ώστε αυτό το εθνικό πάρκο να λειτουργήσει αποτελεσματικά και να δικαιολογηθεί το ειδικό καθεστώς του. Η χρηματοδότησή του θα επιτρέψει να αναπτυχθούν και οι επιστημονικές εργασίες, η διερεύνηση των προβλημάτων, που υπάρχουν στο εσωτερικό του πληθυσμού του ζώου, αλλά και η οργάνωση αποτελεσματικής προστασίας, η οποία πρέπει να αποτρέψει τόσο την απευθείας εξόντωση των λεοπαρδάλεων, όσο και τη μείωση της διατροφικής της βάσης.

Με άλλα λόγια για τη διάσωση των λεοπαρδάλεων είναι σημαντικό να αποτραπεί η υλοτόμηση των δασών από κέδρο, διότι με τον καρπό του κέδρου τρέφονται ελάφια, ζαρκάδια και αγριογούρουνα, τα οποία έχουν κεντρική θέση στη διατροφή των λεοπαρδάλεων. Οι κέδροι τα τελευταία χρόνια υλοτομούνται πολύ λιγότερο και αυτό αποτελεί κοινή επιτυχία και του κράτους και των οικολόγων. Μάλιστα η ρωσική εμπειρία διάσωσης της λεοπάρδαλης ήδη έχει κερδίσει υψηλή εκτίμηση στο εξωτερικό. Το Σεπτέμβριο κέρδισε το έγκυρο διεθνές οικολογικό βραβείο Φρεντ Πάκαρντ ο περιβαλλοντολόγος της Άπω Ανατολής Γιούρι Ντάρμαν. Είναι ένας από τους εμπνευστές της ιδέας να δημιουργηθεί η «Γη των λεοπαρδάλεων», στο έδαφος της οποίας οι λεοπαρδάλεις της Άπω Ανατολής μπορούν να αισθάνονται ασφαλείς.