Σήμερα οι Παλαιστίνιοι είναι γεμάτοι αγαλλίαση. Και θεωρούν ότι ως την ανακήρυξη της κυριαρχίας έμεινε σχεδόν ένα βήμα. Παρόλο που στην πραγματικότητα το κύριο εμπόδιο στο δρόμο που οδηγεί στην κανονική παλαιστινιακή κρατικότητα είναι οι ίδιοι οι Παλαιστίνιοι. Ουσιαστικά η Παλαιστινιακή Αυτονομία είναι η Δυτική όχθη του Ιορδάνη. Εκεί την εξουσία κρατεί η Φατάχ. Αυτή η οργάνωση είχε ιδρυθεί το 1957 από τον μελλοντικό ηγέτη της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης Γιάσερ Αραφάτ. Από τότε το κίνημα αυτό πέρασε μακρύ δρόμο από τις καθαρά τρομοκρατικές μεθόδους αγώνα ως την ουσιαστική αναγνώριση του Ισραήλ και την επιλογή της γραμμής για τη διευθέτηση της διένεξης με ειρηνικά μέσα.

Την Φατάχ ανταγωνίζεται η ΧΑΜΑΣ από τη λωρίδα της Γάζας, η οποία θέτει ως τελικό στόχο της τη δημιουργία μουσουλμανικού χαλιφάτου και την απελευθέρωση της Παλαιστίνης από τους σιωνιστές. Αυτά τα δυο κινήματα έχουν διαφορετικούς στόχους. Οι πρώτοι είναι μάλλον κοσμικοί εθνικιστές. Ενώ οι δεύτεροι – ισλαμιστές διεθνιστές, για τους οποίους το εθνικό παλαιστινιακό κράτος δεν αποτελεί ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Πρόκειται για διαφορές σε ιδεολογικό επίπεδο, οι οποίες είναι εξαιρετικά δύσκολο να ξεπεραστούν.

Άλλο ένα σημαντικό πράγμα είναι το ότι η Παλαιστίνη οικονομικά εξαρτάται από το Ισραήλ και τις ΗΠΑ. Και τελικά βγαίνει το συμπέρασμα ότι τους Παλαιστινίους οικονομικά δεν τους συμφέρει να ερεθίζουν τη Δύση. Ωστόσο αποφάσισαν να προβούν σ΄αυτό το βήμα. Τη γνώμη του γι΄αυτό το θέμα εκφράζει ο αρχισυντάκτης του περιοδικού «Η Ρωσία στην παγκόσμια πολιτική» Φιόντορ Λουκιάνοφ:

- Η Παλαιστίνη κατά παράδοξο τρόπο, από τη μια, βρίσκεται στο επίκεντρο όλων των γεγονότων. Όμως από την άλλη, για να είμαστε ειλικρινείς, από τις αραβικές χώρες καμιά δεν την χρειάζεται. Και η τύχη του παλαιστινιακού λαού τους ανησυχεί όλους τελευταία στη σειρά. Η θλιβερή ειρωνεία συνίσταται στο ότι το καθεστώς της Παλαιστίνης αναβαθμίζεται σήμερα, που το σχέδιο του παλαιστινιακού κράτους, μπορούμε να πούμε, έχει πεθάνει. Κάτι μου λέει ότι το παλαιστινιακό ζήτημα, αν θα επιλυθεί, θα επιλυθεί εντελώς διαφορετικά και σε σχέση με ένα άλλο κράτος, το οποίο ονομάζεται Ιορδανία. Όμως τι είναι η Ιορδανία; Είναι κράτος, το 70% του οποίου είναι Παλαιστίνιοι. Και εδώ βρίσκεται κάποιο πικρό παράδοξο. Από τη μιά, θα προχωρούμε προς την αναγνώριση εκείνης της Παλαιστίνης, την οποία έχουν επινοήσει στο Λευκό Οίκο. Και από την άλλη, η πραγματική Παλαιστίνη, όπως φαίνεται, με μεγάλες συγκρούσεις και απρόβλεπτες συνέπειες, θα διαμορφωθεί σε άλλο έδαφος.