Οι εργοστασιακές δοκιμές του υποβρύχιου πλησιάζουν το τέλος τους και μέσα στους πλησιέστερους μήνες αναμένεται να παραδοθεί στο Πολεμικό Ναυτικό. Το Severodvinsk θα γίνει το πρώτο στη σειρά από 8 πολυλειτουργικά υποβρύχια καταδρομικά, που προβλέπεται να παραδοθούν στις Ναυτικές Δυνάμεις στο πλαισίου του κρατικού προγράμματος εξοπλισμών για την περίοδο 2011-2020.

Το κύριο υποβρύχιο καταδρομικό του Project 885 άρχισε να κατασκευάζεται ακόμα το 1993, αλλά κατά τη διάρκεια των επόμενων 10 και πάνω χρόνων οι εργασίες στο πλοίο δεν πραγματοποιούνταν σχεδόν καθόλου, λόγω της έλλειψης χρηματοδότησης του σχεδίου αυτού. Με την αύξηση του στρατιωτικού προϋπολογισμού εμφανίστηκε και η δυνατότητα ολοκλήρωσης της κατασκευής του σκάφους, βέβαια, παίρνοντας υπόψη το γεγονός ότι με την πάροδο του χρόνου το σχέδιο χρειάστηκε να επανεξεταστεί και το σκάφος να εφοδιαστεί με προηγμένο εξοπλισμό και σύγχρονα όπλα. Όλα αυτά προκαθόρισαν την τόσο παρατεταμένη περίοδο της κατασκευής του κύριου υποβρύχιου καταδρομικού του Project 885 Yasen.

Το Severodvinsk καθελκύστηκε τον Ιούνιο του 2010 και τον Ιούνιο του 2011 μετά την ολοκλήρωση των τελευταίων εργασιών υποβλήθηκε σε δοκιμές πλεύσης στη θάλασσα. Πολλά σ΄αυτό το υποβρύχιο χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά στην πρακτική της ρωσικής ναυπηγικής βιομηχανίας, συμπεριλαμβανομένου και του υπερσύγχρονου υδροακουστικού συστήματος Irtysh-Amphora με την σφαιρική κεραία μεγάλης διαμέτρου που έχει καταλάβει όλες τις άκρες της πλώρης, όπως ακριβώς γίνεται στα υποβρύχια των ΗΠΑ. Η λύση αυτή επιτρέπει να βελτιωθούν σημαντικά τα χαρακτηριστικά του συστήματος. Η χρήση τέτοιου είδους κεραίας είχε επιβάλει, όπως και στα αμερικανικά υποβρύχια, την ανάγκη της αλλαγής της θέσης εγκατάστασης των τορπιλών – να μετατοπιστούν από τη πλώρη στο κεντρικό μέρος του σκάφους.

Το κύριο όπλο του υποβρυχίου είναι το σύστημα πυραύλων του - στους οκτώ καθολικούς εκτοξευτές του μπορούν να τοποθετηθούν 24 πύραυλοι διαφορετικού τύπου. Γίνεται λόγος κυρίως για τους υπερηχητικούς πυραύλους κατά πλοίων επιφανείας Onyx, τους ποικιλόμορφους πυραύλους και τους πυραύλους-τορπίλες του συστήματος Caliber, καθώς επίσης και για τους στρατηγικούς πυραύλους Granat. Παρόμοια ποικιλομορφία πυραυλικού εξοπλισμού κάνει τα υποβρύχια του Project 885 πραγματικά πολυλειτουργικά σκάφη, ικανά να εκτελέσουν οποιαδήποτε καθήκοντα.

Εξάλλου, οι μεγάλες ικανότητες προκαθορίζουν και την υψηλή τιμή του υποβρυχίου, που ξεπερνά τα 3 δισεκατομμύρια δολάρια για ένα σκάφος. Η πιθανή μείωση της τιμής στο μέτρο της ανάπτυξης της σειράς κατά 20-30% θα διορθώσει εν μέρει την κατάσταση, αλλά δεν θα είναι δυνατή η λύση του προβλήματος του ανεπαρκούς αριθμού των νέων υποβρυχίων στη σύνθεση του Πολεμικού Ναυτικού, ποντάροντας αποκλειστικά σε τόσο πολυδάπανα και μεγάλα πλοία.

Η διέξοδος, που βγαίνει από εδώ σε μορφή επισκευών και εκσυγχρονισμού των υφιστάμενων ατομοκίνητων υποβρυχίων σοβιετικής κατασκευής, μπορεί μόνο να στηρίξει εν μέρει το Στόλο: οι ικανότητες αυτών των σκαφών δεν είναι ατέλειωτες, και ο ολοκληρωτικός εκσυγχρονισμός τους θα απαιτήσει χρήματα, συγκρίσιμα με τις δαπάνες για την κατασκευή νέου υποβρυχίου

Η διέξοδος απ’ αυτή την κατάσταση μπορεί να συνίσταται στην έναρξη της κατασκευής υποβρυχίων νέας γενιάς, ενοποιημένων με τα υποβρύχια του Project 885 Yasen ως προς τον βασικό τους εξοπλισμό, αλλά μικρότερου μεγέθους.

Είναι δυνατό να εξοικονομηθούν χρήματα και από τα όπλα- 10 σωλήνες τορπιλών και 8 εκτοξευτές καθολικής χρήσης, που ο κάθε ένας απ’ αυτούς μπορεί να χωρέσει 3 πυραύλους, δεν είναι απαραίτητοι για την εκτέλεση όλων των καθηκόντων. Ένα νέο πολυλειτουργικό υποβρύχιο αξίας 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων, χωρητικότητας περίπου 7000 τόνων, θα μπορούσε να γίνει στην πραγματικότητα «κινητήρια δύναμη» του ρωσικού Στόλου. Θα μπορούσε να αντικαταστήσει στο ρόλο αυτό τα σχεδόν πλήρως εξαφανισθέντα από τη σκηνή υποβρύχια του Project 671 διαφόρων μοντέλων, τα οποία ονομάστηκαν στη Δύση ως υποβρύχια Victor και που αποκαλέστηκαν από τους Βρετανούς ναύτες «Μαύροι Πρίγκιπες».