Οι εκπρόσωποι της αντιπολίτευσης αποτύπωσαν τις συνέπειες της σφαγής σε βίντεο και ανάρτησαν τις φοβερές εικόνες στο Διαδίκτυο. Ισχυρίζονται ότι οι νεκροί βρέθηκαν σε υπόγεια και σπίτια. Ανάμεσά τους είναι γυναίκες και παιδιά. Όλοι τους είναι δήθεν θύματα της στρατιωτικής επιχείρησης των κυβερνητικών στρατευμάτων, που είχε θέση στο τέλος της περασμένης εβδομάδας.

Αλήθεια είναι, ωστόσο, ότι δεν υπάρχει ανεξάρτητη επιβεβαίωση αυτού του γεγονότος. Νωρίτερα, η αντιπολίτευση έχει πιάστεί πολλές φορές να παρουσιάζει βίντεο μοντάζ από εικόνες, βγαλμένες σε διάφορα καυτά σημεία. Τώρα στη Συρία δεν υπάρχουν παρατηρητές του ΟΗΕ. Η Δύση και οι εταίροι της σε ορισμένες μοναρχίες του Περσικού Κόλπου, έχουν κάνει τα πάντα για να τους βγάλουν από εκεί. Η Ρωσία εξέφρασε βαθιά λύπη για αυτή τη θέση της Δύσης, η οποία υποστηρίχτηκε την τελευταία στιγμή και από τον ΓΓ του ΟΗΕ, και, όπως αποδείχτηκε, είχε δίκιο. Η απουσία των παρατηρητών είναι πολύ αισθητή. Θα μπορούσαν να ρίξουν έστω και κάποιο φως στις εξελίξεις στην πόλη Νταράγια.

Τα κυβερνητικά ΜΜΕ δεν αντέδρασαν με κανένα τρόπο στις δηλώσεις της αντιπολίτευσης. Αναφέρουν μόνο ότι ο Στρατός έχει καθαρίσει την Νταράγια από τους τρομοκράτες. Νωρίτερα η Δαμασκός ανέφερε ότι σε αυτό το προάστιο διέφυγαν οι ένοπλοι άνδρες, που είχαν διωχθεί τον περασμένο μήνα από την πρωτεύουσα. Η Νταράγια είναι σουνιτικό προάστιο της Δαμασκού και, σύμφωνα με ορισμένα στοιχεία, η αντιπολίτευση είχε εκεί μεγάλη αποθήκη όπλων και τροφίμων.

Σε σχέση με αυτό πρέπει να σημειωθεί ότι ο Πρόεδρος Μπασάρ Άσαντ έχει αντιδράσει έμμεσα σ΄αυτό το επεισόδιο. Δήλωσε ότι είναι αποφασισμένος να αντισταθεί στη συνωμοσία των ξένων δυνάμεων, που στρέφεται, όπως είπε, εναντίον της Συρίας και όλης της περιοχής. Σε σχέση με αυτό ο Ρώσος εμπειρογνώμονας Μπορίς Ντολγκόβ είπε:

- Είναι πολύ σημαντική δήλωση. Εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα μιλούν πολύ για τα σχέδια διαμελισμού της Συρίας σε μερικές κρατικές οντότητες με βάση το εθνικό και το θρησκευτικό γνώρισμα. Γιατί γίνεται αυτό; Για τη χαλάρωση της ένωσης Συρίας-Ιράν, καθώς επίσης και του κινήματος των Σιιτών Χεζμπολάχ στο Λίβανο και της πτέρυγάς του στην Παλαιστίνη. Δεν είναι μυστικό ότι υποστηρίζονται από τη Συρία και το Ιράν.

Οι ειδικοί συγκρίνουν όλο και περισσότερο την συριακή κρίση με τον πόλεμο στο Αφγανιστάν την δεκαετία του ‘80 του περασμένου αιώνα. Στις γραμμές της αντισυριακής αντιπολίτευσης υπάρχουν πολλοί ισλαμιστές, οι οποίοι παίρνουν βοήθεια από τις χώρες της Δύσης και του Περσικού Κόλπου. Όπως έπαιρναν οι Μουτζαχεντίν στο Αφγανιστάν πριν από τρεις δεκαετίες.

Όλα αυτά έχουν οδηγήσει στη μετεξέλιξη της συριακής κρίσης, όπως προηγούμενα της αφγανικής, σε ανελέητο πόλεμο.