Ένα ανησυχητικό γεγονός περιγράφει η γερμανική έκδοση Der Tagesspiegel. Στις ΗΠΑ πολλές εταιρείες, για την ακρίβεια οι διευθύνσεις προσωπικού τους, ελέγχουν τους εάν οι υποψήφιοι έχουν ή όχι στο Facebook. Και εάν ο άνθρωπος δεν έχει δικό του λογαριασμό, τότε μπορούν απλώς να αρνηθούν την πρόσληψή του. Στα μάτια των εργοδοτών μοιάζει κλειστός και μη κοινωνικός. Με αυτή τη θέση δεν συμφωνεί ο ειδικούς του Εθνικού Επιστημονικού Κέντρου Τοξικομανίας του υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Ανάπτυξης Νικολάι Τουμάνοφ:

Κάποιοι απλώς δεν το χρειάζονται αυτό καταρχήν. Δηλαδή απλώς δεν χρειάζονται το Διαδίκτυο, αλλά προτιμούν την δια ζώσης συναναστροφή. Τα κοινωνικά δίκτυα είναι ένας αρκετά ιδιόμορφος τρόπος επικοινωνίας και κάθε άνθρωπος επιλέγει μόνος για τον εαυτό του, τί του είναι πιο κοντινό, τί είδους επικοινωνία επιθυμεί.

Ο άνθρωπος, που δεν διαθέτει λογαριασμό στα κοινωνικά δίκτυα δεν είναι φυσιολογικός! Αυτή τη δήλωση έκανε πρόσφατα ο Γερμανός ψυχολόγος Κριστόφ Μύλερ και ο ειδικός βασίζει την υπόθεσή του στο παράδειγμα του Άντερς Μπρέιβικ και του «σφαγέα του Κολοράντο» Τζέιμς Χολμς, οι οποίοι δήθεν δεν ήταν καταγεγραμμένοι σε κανένα κοινωνικό δίκτυο. Κατά τη γνώμη του Μύλερ η απουσία προφίλ στο Facebook επιτρέπει να εκτιμηθεί ο μη κοινωνικός χαρακτήρας του ανθρώπου. Ο Νικολάι Τουμάνοφ είναι κατηγορηματικά αντίθετος με αυτήν την εξήγηση:

Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι, εάν ένας άνθρωπος δεν συμμετέχει σε αυτή τη μορφή συναναστροφής, αυτό δεν τον καθιστά αυτομάτως μη φυσιολογικό. Εάν ο άνθρωπος δεν είναι ικανός να συναναστραφεί με ζωντανούς ανθρώπους και όλη του η επικοινωνία διεξάγεται με ηλεκτρονικό τρόπο, θα έλεγα πώς αυτό είναι περισσότερο επικίνδυνο. Διότι η ζωντανή συναναστροφή είναι πολύ δύσκολο να αντικατασταθεί. Είναι απαραίτητη σε κάθε άνθρωπο, καθώς ο άνθρωπος σε κάθε περίπτωση είναι ον κοινωνικό, ακραία κοινωνικό.

Ο Νικολάι Τουμάνοφ επίσης υπογραμμίζει ότι τα κοινωνικά δίκτυα σήμερα είναι φαινόμενο άναρχα αναπτυσσόμενο και διεθνές, και για τις συνέπειες της συμμετοχής σε αυτά θα μπορέσουμε να κρίνουμε μόνο μετά από 20-30 χρόνια. Πέραν αυτού είναι γνωστά τα περιστατικά, όπου τα κοινωνικά δίκτυα χρησιμοποιούνται ενεργά από τις μυστικές υπηρεσίες διαφόρων κρατών για την απόκτηση πληροφοριών για τους πολίτες. Γι’ αυτό και αξίζει να αντιμετωπίζει κανείς τη συμμετοχή στα κοινωνικά δίκτυα προσεκτικά.

Γκριγκόρι Μιλένιν