Η αφορμή της τόσο ηχηρής δήλωσης είναι επινοημένη, θεωρούν οι αθλητικοί εμπειρογνώμονες. Ναι στη Μεγάλη Βρετανία είναι πολύ υψηλός ο φόρος εισοδήματος, 50 %. Αλλά οι μετέχοντες στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου με την άδεια της βρετανικής κυβέρνησης απαλλάχθησαν από αυτές τις πληρωμές. Πολύ περισσότερο, παρόμοιος φόρος κατακρατείται σε όλες τις χώρες του κόσμου, απλώς όχι σε αυτό το μέγεθος, εξήγησε ο ειδικός Αντόν Σαφόνοφ:

Εάν στο έδαφος μιας χώρας παρήχθη κάποιο εισόδημα, τότε είναι απαραίτητο από αυτό να πληρωθεί φόρος. Όμως για την πλειονότητα των αθλητικών διοργανώσεων οι οργανωτές τους ακυρώνουν αυτούς τους φόρους. Έτσι έγινε και στο Λονδίνο στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Μάλιστα εάν ο αθλητής πληρώσει φόρο στο έδαφος της χώρας, όπου έγινε το τουρνουά, τότε με την επιστροφή του στην πατρίδα ήδη δεν οφείλει να καταβάλει εκ νέου φόρο. Εξαιρέσεις αποτελούν μόνο οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, η Ερυθραία και οι Φιλιππίνες. Όμως και στις ΗΠΑ ετοιμάζονται να ακυρώσουν αυτόν τον φόρο.

Η ηχηρή δήλωση του Ουσέιν Μπολτ ανάγκασε και πάλι τους ειδικούς να μιλήσουν για το πόσο σημαντικά έχουν γίνει για τον αθλητισμό τα χρήματα. Σταδιακά παύει να αποτελεί διασκέδαση, πάθος και νόημα ζωής. Ο αθλητισμός είναι ήδη εργασία, με την οποία οι άνθρωποι αποκτούν εισόδημα για τη ζωή τους, το οποίο ακριβώς όπως και όλα τα άλλα υπόκειται σε φόρους. Αλλά, όπως και σε άλλες επαγγελματικούς τομείς, η διακύμανση των μισθών στον αθλητισμό είναι τεράστια επισημαίνει ο αθλητικός σχολιαστής Ντενίς Καζάνσκι.

Πρέπει να ξεχωρίσουμε τα Ολυμπιακά αθλήματα και τον επαγγελματικό αθλητισμό, όταν μιλάμε π.χ. για ποδόσφαιρο, χόκεϊ ή αγώνες ταχύτητας αυτοκινήτων. Φυσικά καμία σύγκριση των εισοδημάτων δεν μπορεί εδώ να υπάρξει και εάν κατονομάσουμε εκείνα τα αθλήματα, τα οποία εντάσσονται στο Ολυμπιακό πρόγραμμα και είναι όντως προσοδοφόρα, τότε σε μεγάλο βαθμό πρόκειται μόνο για ορισμένο μέρος των αθλημάτων του στίβου, όπου χάρη στη Χρυσή Λίγκα των αθλητών εισπράττουν μεγάλα πριμ, καθώς επίσης στο τένις και το μπάσκετ. Στα υπόλοιπα αθλήματα είναι αρκετά προβληματικό να βγάλεις τα προς το ζην.

Τα χρήματα των επιβραβεύσεων για τα Ολυμπιακά επιτεύγματα πληρώνονται όχι από τους διοργανωτές ή τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή, αλλά από τα εθνικά τμήματα αυτής της οργάνωσης και τις κυβερνήσεις. Πιο συμφέρον είναι να είσαι πρωταθλητής στη Γεωργία: για το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς εκεί δίνουν ένα εκατομμύριο 200 χιλιάδες δολάρια. Στη Ρωσία το χρυσό αποτιμάται σε 125 χιλιάδες, στην Κίνα σε 54 και στις ΗΠΑ σε 25 χιλιάδες δολάρια. Προκύπτει ότι όσο περισσότερα μετάλλια, τόσο μεγαλύτερο το εισόδημα. Αλλά θα ήταν επιθυμητό οι Ολυμπιακοί Αγώνες να παρέμεναν ανεξάρτητοι από όλες αυτές τις εμπορευματικές αντιλήψεις.

Αναστασία Πιόρσκινα