Το βρετανικό Κοινοβούλιο ήδη ανέλαβε την πρωτοβουλία να διεξαχθεί παλλαϊκή ψηφοφορία για το ζήτημα αυτό, όμως ο Ντέιβιντ Κάμερον κατόρθωσε να αναβάλει τη χρονική προθεσμία διεξαγωγής του δημοψηφίσματος επ’ αορίστω. Ωστόσο ο Τόνι Μπλερ θεωρεί ότι αυτή η ψηφοφορία αργά ή γρήγορα θα γίνει. Ιδιαιτέρως μάλιστα το γεγονός ότι οι Βρυξέλλες παίζουν κάθε χρόνο που περνά όλο και μεγαλύτερο ρόλο στην Ευρώπη, μπορεί να έρχεται σε αντίθεση με τις δημοκρατικές αρχές και τα εθνικά συμφέροντα μεμονωμένων χωρών της ΕΕ, μεταξύ άλλων και της Αγγλίας. Κατά τη γνώμη του προέδρου του Εποπτικού Συμβουλίου της ρωσικής τράπεζας VTB Σεργκέι Ντουμπίνιν, τους Βρετανούς ανησυχεί περισσότερο στην πραγματικότητα το ότι οι Βρυξέλλες προσπαθούν να επιβάλλουν στο Λονδίνο τους δικούς τους κανόνες στον χρηματιστικό τομέα:

Θεωρώ ότι για την Αγγλία είναι συμφέρουσα η παραμονή στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά οι βρετανικές Αρχές επιδιώκουν να υπερασπιστούν πρωτίστως τις δικές τους θέσεις ως κορυφαίου παγκοσμίως χρηματιστικού κέντρου. Και οι προσπάθειες εισβολής σ’ αυτόν τον τομέα είναι γι’ αυτούς πολύ ενοχλητικές.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν σχολίασε με κανέναν τρόπο τη δήλωση του Τόνι Μπλερ. Για τους Ευρωπαίους αξιωματούχους κατά τα φαινόμενα είναι αρκετές οι υπόλοιπες φροντίδες τους: στους επιχειρηματικούς κύκλους ξεκίνησαν και πάλι οι συζητήσεις ότι στις Βρυξέλλες βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη η προετοιμασία για την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη. Οι ίδιοι οι Έλληνες δεν προτίθενται μόνοι τους να επιστρέψουν στη δραχμή. Ωστόσο είναι πολύ πιθανό ότι σ’ αυτό το ζήτημα κανείς δεν θα ρωτήσει τη γνώμη των Αθηνών. Προ ημερών ο πρώην επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Οτμάρ Ίσινγκ κατέστησε σαφές ότι ορισμένες χώρες μπορούν ουσιαστικά να εκδιωχθούν από τη ζώνη του ενιαίου ευρωπαϊκού νομίσματος. Μέχρι σήμερα εθεωρείτο ότι μια χώρα μπορεί να εγκαταλείψει την ευρωζώνη μόνο με τη δική της θέληση. Μάλιστα αυτή η επιθυμία, κατά τη γνώμη σειράς εμπειρογνωμόνων, μπορεί να εμφανιστεί στη Γερμανία. Οι αναλυτές θεωρούν ότι το Βερολίνο μπορεί να επιλέξει αυτήν την οδό για λόγους οικονομικούς, καθώς προς το παρόν η Γερμανία πληρώνει περισσότερα από όλους λόγω της κρίσης. Πέραν αυτού οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι περίπου το 40 % των Γερμανών τάσσονται υπέρ της αποχώρησης από το ευρώ και της επιστροφής στο μάρκο. Πάντως η πλειονότητα των ειδικών θεωρούν αυτό το σενάριο λίγο πιθανό, καθώς ειδικά χάρη στη νομισματική ένωση η οικονομία της Γερμανίας είναι η ισχυρότερη στην ευρωζώνη. Σχολιάζει η Αλεξάντρα Λόζοβαγια:

Η οικονομική ισχύς και η αποτελεσματικότητα της Γερμανίας τα τελευταία δέκα χρόνια βασίστηκε στην καθιέρωση του ενιαίου νομίσματος. Η Γερμανία κέρδισε περισσότερο όλων από την ελεύθερη αγορά εργασίας και ανταλλαγή προϊόντων εντός της ευρωζώνης. Γι’ αυτό και το ενδεχόμενο εξόδου της Γερμανίας από την ευρωζώνη ουσιαστικά θα σημάνει την κατάρρευση της ευρωζώνης και η πιθανότητα του να συμβεί αυτό θεωρώ ότι είναι πολύ μικρή.

Όσο και αν η κατάσταση στην Ευρώπη οδεύει στη διάλυση, οι ειδικοί σε ένα συμφωνούν: η χρηματιστική κρίση στην περιοχή θα επιφέρει αλλαγές και στη σύνθεση των μελών της ευρωζώνης και στη δομή της ΕΕ συνολικά. Και εάν θα παραμείνει η Αγγλία στην ΕΕ και η Γερμανία με την Ελλάδα στην ευρωζώνη θα το δείξει ο χρόνος.

Κιρίλ Μπεζβέρχι