Ο ανταγωνισμός για επιρροή στην Αρκτική, ιδιαίτερα λόγω της έναρξης της αύξησης της θερμοκρασίας σε αυτά τα γεωγραφικά πλάτη, τον τελευταίο καιρό έχει οξυνθεί. Σήμερα πέντε κράτη της Αρκτικής ζώνης, η Ρωσία, η Δανία, ο Καναδάς, η Νορβηγία και οι ΗΠΑ, συναγωνίζονται για την κατάκτηση των φυσικών της πηγών. Τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στην Αρκτική υπολογίζονται στο ένα τέταρτο των συνολικών παγκοσμίων αποθεμάτων, που δεν έχουν ακόμη ανιχνευθεί. Απαιτείται η κατάλληλη στρατιωτική ισχύς, η οποία θα είναι ικανή να αποκρούσει οποιαδήποτε εν δυνάμει προσπάθεια να μοιραστούν τα πλούτη της Αρκτικής με στρατιωτικό τρόπο, εκτιμά ο πολιτικός επιστήμονας Κονσταντίν Σιφκόφ:

Ο αγώνας για τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στην Αρκτική ήδη από τώρα αναπτύσσεται εξαιρετικά δραστήρια. Εκτός αυτού η λεκάνη της Αρκτικής και ειδικότερα η Βόρεια Θαλάσσια Οδός αποτελεί τη συντομότερη θαλάσσια συγκοινωνία, που συνδέει την Ευρώπη με την Ανατολή. Υπό τις συνθήκες, όπου το κέντρο της οικονομικής ανάπτυξης μετατοπίζεται από την Ευρώπη στην περιφέρεια Ασίας-Ειρηνικού η σημασία αυτής της Οδού αυξάνεται. Ιδιαίτερα λόγω του ότι εξαιτίας της υπερθέρμανσης του πλανήτη η Βόρεια Θαλάσσια Οδός απελευθερώνεται από τους πάγους. Και όποιος ελέγχει αυτή τη συγκοινωνία, θα ασκεί σημαντική επιρροή στις κινήσεις των παγκόσμιων φορτίων, γι’ αυτό και ο αγώνας, που διεξάγεται τώρα είναι πολύ σκληρός.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Ρωσία δεν είναι η πρώτη χώρα, που προανήγγειλε τη δημιουργία στην Αρκτική στρατιωτικών βάσεων. Στην αρχή της χρονιάς ανήγγειλε την πρόθεσή του να οικοδομήσει αρκτική βάση στο νησί Κορνουόλις ο Καναδάς. Ετοιμάζεται να ενισχύσει τη στρατιωτική της παρουσία στο Βόρειο Παγωμένο Ωκεανό η Δανία. Ήδη από το 2009 έχει ανακοινώσει τη δημιουργία μιας ειδικής αρκτικής στρατιωτικής διοίκησης, καθώς και δυνάμεις άμεσης αντίδρασης. Ένα χρόνο αργότερα η Νορβηγία μετέφερε την έμφαση της διοίκησής της πέραν του αρκτικού κύκλου, ενώ ΗΠΑ και Καναδάς άρχισαν να πραγματοποιούν στην Αρκτική τακτικές στρατιωτικές ασκήσεις.

Το θέμα είναι ότι στην περιοχή διασταυρώνονται όχι μόνο τα οικονομικά, αλλά και τα γεωπολιτικά συμφέροντα διαφόρων χωρών. Η Αρκτική είναι ο συντομότερος δρόμος από τη Ρωσία στη Βόρειο Αμερική και όχι μόνο για τα πλοία, αλλά και για τη στρατηγική αεροπορία και τους διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους, λέει ο Κονσταντίν Σιφκόφ:

Η δυνατότητα ανάπτυξης στην περιοχή αυτή ισχυρών συστημάτων αντιπυραυλικής άμυνας, πυρηνοκίνητων υποβρυχίων με βαλλιστικούς πυραύλους θα έχει ιδιαίτερα μεγάλη σημασία για όλους τους παγκόσμιους παίκτες στον πλανήτη. Σύμφωνα με τα στοιχεία μου τα αμερικανικά υποβρύχια μονίμως περιπολούν στα ύδατα της λεκάνης της Αρκτικής, ειδικότερα στη θάλασσα του Μπάρεντε, αρχίζοντας μάλιστα από τη δεκαετία του 1990.

Σε ό,τι αφορά στην εγκατάσταση ρωσικών στρατιωτικών βάσεων, αυτές μπορεί να εμφανιστούν στο νησί Ντίξον στη θάλασσα του Καρσκ, καθώς και στις εκβολές του Γενισέι και του Λένα. Στο ρωσικό στρατό επίσης σχηματίζονται οι αρκτικές μονάδες, οι οποίες θα είναι σε θέση να διεξάγουν πολεμικές ενέργειες σε ακραίες συνθήκες.

Λάντα Κοροτούν