Ο «ήρεμος και εύκολος θάνατος», όπως ορίζει την ευθανασία το λεξικό της Οξφόρδης, στην πλειονότητα των χωρών της Ευρώπης θεωρείται έγκλημα. Αυτό οδηγεί συχνά στην αύξηση του θλιβερού τουρισμού, όταν, για να φύγουν από τη ζωή, οι ασθενείς από καρκίνο, είτε οι παράλυτοι ασθενείς ζητούν από τους συγγενείς τους να τους μεταφέρουν στην Ελβετία, την Ολλανδία, το Λουξεμβούργο ή το Βέλγιο, όπου η ευθανασία είναι νόμιμη.

Προηγήθηκε της απόφασης του Ανώτατου Δικαστηρίου της Γερμανίας η δίκη εναντίον του δικηγόρου Βόλφγκανγκ Πουτς, ο οποίος συμβούλευσε την πελάτισσά του να διακόψει τη σύνδεση με τα ιατρικά μηχανήματα για τη μητέρα της. Η 77χρονη Έρικα Κιούλμερ βρισκόταν σε κώμα έπειτα από εγκεφαλική αιμορραγία κατά τη διάρκεια οκτώ ετών. Μάλιστα προηγουμένως είχε επανειλημμένως πει ότι δεν θέλει υπό τις συνθήκες αυτές να υποστηρίζεται η ζωή στον οργανισμό της τεχνητά. Δύο ημέρες μετά την διακοπή των μηχανημάτων πέθανε και η κόρη με το δικηγόρο της βρέθηκαν στη φυλακή για δολοφονία και συνέργια στο έγκλημα. Ωστόσο βάσει του νέου νόμου αθωώθηκαν και οι δύο.

Για να φύγουν από τη ζωή νόμιμα, οι βαριά ασθενείς ζητούσαν από τους συγγενείς τους να τους μεταφέρουν σε χώρες, όπου η ευθανασία έχει νομιμοποιηθεί. Εκείνοι, που δεν έχουν τα μέσα να μεταφέρουν τον ασθενή τους σε άλλη χώρα, δρουν ενσυνείδητα με βάση ένα πιο δραματικό σενάριο. Στις χώρες, που η ευθανασία απαγορεύεται, δεν είναι σπάνια τα περιστατικά δικαστηρίων εναντίον συγγενών, οι οποίοι διέκοψαν τη σύνδεση με μηχανήματα υποστήριξης της ζωής στους οικείους τους έπειτα από επίμονες παρακλήσεις.

Στη Ρωσία η ευθανασία απαγορεύεται. Κατηγορηματικός πολέμιός της είναι η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία. Ωστόσο τμήμα των Ρώσων τάσσεται υπέρ του «εύκολου θανάτου», ενώ οι βαριά άρρωστοι συχνά τη ζητούν από τους γιατρούς τους, είπε στη «Φωνή της Ρωσίας» ο ιατρός πρώτων βοηθειών Μιχαήλ Κανέφσκι:

Ως συνεργάτης της υπηρεσίας των πρώτων βοηθειών συχνά επισκέπτομαι τέτοια διαμερίσματα, όπου οι άνθρωποι είναι πολύ βαριά άρρωστοι. Είτε από εγκεφαλικό επεισόδιο, είτε από ογκολογικές παθήσεις, υπάρχουν διάφορες ασθένειες. Αντιμετωπίζω τέτοια περιστατικά, όπου ζητούν από εμένα να κάνω τη θανατηφόρο ένεση. Κι εγώ είτε προσπαθώ να κάνω χιούμορ, είτε υπόσχομαι ότι θα την κάνω αυτήν την ένεση, ενώ στην πραγματικότητα κάνω μια κανονική ένεση, προσπαθώντας να τους ενθαρρύνω και να φτιάξω τη διάθεση του ασθενή, αν και βλέπω ότι η κατάστασή του είναι απελπιστική.

Στη Ζυρίχη, την πλέον δημοφιλή πόλη μεταξύ των «τουριστών ευθανασίας», ετησίως φεύγουν από τη ζωή περίπου 200 άνθρωποι. Συχνά έρχονται εδώ για να πεθάνουν άνθρωποι, οι οποίοι δεν είναι βαριά άρρωστοι ή ανίατοι ασθενείς. Αυτό το γεγονός θέτει υπό αμφισβήτηση τη γενικευμένη νομιμοποίηση της ευθανασίας, διότι στη βάση της βρίσκεται το ερώτημα, που βασανίζει την ανθρωπότητα προ πολλού: ποιος έχει το δικαίωμα να αποφασίζει, αν θα υπάρξει ή όχι ο άνθρωπος.

Μαργκαρίτα Μπογκάτοβα