Η οικογένεια των καθολικών πυραύλων Angara νέας γενιάς περιλαμβάνει τους φορείς ελαφράς, μεσαίας και βαριάς τάξης. Η εκτόξευση του ελαφρού Angara από το κοσμοδρόμιο Πλεσέτσκ (περιοχή Αρχάγγελσκ) έχει προγραμματιστεί για το 2ο τρίμηνο του επόμενου έτους. Η εταιρεία μελετά τη δυνατότητα κατασκευής υπερ-βαρέου τύπου πυραύλου για διαπλανητικές αποστολές. Αν οι πτήσεις στον Άρη και άλλους πλανήτες είναι έργο μακρινού μέλλοντος, η αποστολή δε στη Σελήνη και η δημιουργία εκεί μόνιμης βάσης, κατά τη γνώμη των ειδικών, είναι πολύ ρεαλιστικό στο εγγύς μέλλον πράγμα.

Τώρα μελετάται η ιδέα της πτήσης στη Σελήνη με διαστημόπλοιο, που θα συναρμολογείται από δομοστοιχεία. Τα συμβατικά δομοστοιχεία βάρους 22 τόνων κατασκευάζονται ήδη από το Κέντρο Χρούνιτσεφ, ενώ για τους πυραύλους μεγαλύτερης ισχύος χρειάζεται να κατασκευαστούν εντελώς διαφορετικά δομοστοιχεία.

Η ρωσική Υπηρεσία Διαστήματος Ροσκόσμος (Roskosmos) έχει ειδικό σχέδιο κατασκευής πυραύλων μεγάλου βάρους - σχεδόν 60 τόνων.Το σεληνιακό διαστημόπλοιο θα συναρμολογείται σε χαμηλή τροχιά από δύο τέτοια δομοστοιχεία, που θα τοποθετηθούν εκεί με δύο εκτοξεύσεις. 120 τόνοι είναι εκείνο το μίνιμουμ, που απαιτείται για την πτήση στη Σελήνη, ή γύρω απ’ αυτήν,- είπε ο Γιούρι Καράς, εκπρόσωπος της Ρωσικής Ακαδημίας Κοσμοναυτικής

- Όσον αφορά την πτήση προς τον Άρη, το εκτιμώμενο βάρος του επανδρωμένου συστήματος θα πρέπει να είναι περίπου 450 - 500 τόνοι. Έτσι, λοιπόν, δεν θα τα βγάλουμε πέρα χωρίς το σχήμα πολλών εκτοξεύσεων. Το ερώτημα συνίσταται μόνο, στο πόσες εκτοξεύσεις θα πρέπει να πραγματοποιηθούν.

Μιά από τις ιδιαιτερότητες του Angara είναι η χρήση οικολογικά καθαρού καυσίμου, μαζί και του οξυγόνου και της κηροζίνης, σε αντίθεση με τον πύραυλο Proton. Στις σχέσεις ανάμεσα στη Ρωσία και το Καζακστάν, όπως είναι γνωστό, εμφανίζεται χρόνο με τον χρόνο ένα πρόβλημα γύρω από το κοσμοδρόμιο Μπαϊκονούρ. Το πρόβλημα αυτό σχετίζεται με το ότι κατά τις αποτυχημένες εκτοξεύσεις του Proton στο έδαφος του Καζακστάν πέφτουν ορισμένες ποσότητες του τοξικού καυσίμου διμεθυλίου- υδροζίνης, προξενώνοντας ζημιά στο περιβάλλον,- παρατήρησε ο Γιούρι Καράς:

- Αν ο πύραυλος-φορέας θα λειτουργεί με οικολογικά καθαρό καύσιμο, τότε και  η πτώση του στο έδαφος του Καζακστάν δεν θα προκαλέσει καμία ζημιά. Συνεπώς, η όσο το δυνατόν γρηγορότερη έναρξη της λειτουργίας του Angara θα συντελέσει στην εξουδετέρωση των προβλημάτων, που εμφανίζονται πότε-πότε στις σχέσεις των δύο χωρών γύρω από το κοσμοδρόμιο Μπαϊκονούρ.

Όσον αφορά το καύσμο διμεθύλιο-υδροζίνη, είναι πραγματικά αρκετά τοξικό. Όταν όμως τα συστήματα εφοδιασμού λειτουργούν κανονικά και δεν υπάρχει και καμιά βλάβη στο σύστημα εκτόξευσης, τότε το καύσιμο αυτό είναι εντελώς ακίνδυνο. Ακόμα και σε περίπτωση διαρροής καυσίμου, πτώσης του πυραύλου στο έδαφος και διαρροής καυσίμου, η ουσία αυτή κατά την επαφή της με το νερό μέσα σε μερικές ώρες θα μετατραπεί σε λίπασμα για τα φυτά από το οποίο αναπτύσσονται ακόμα καλύτερα.

Ολέγκ Νεχάι