Τώρα ο Άντερς Μπρέιβικ αναμένει την ανακοίνωση της ετυμηγορίας. Κατά τη διάρκεια της δίκης του η πολιτική αγωγή προσπαθούσε να πετύχει την αναγνώριση του Μπρέιβικ ως παράφρονος. Στην περίπτωση αυτή θα αντιμετώπιζε αναγκαστική θεραπεία, πιθανώς ισοβίως. Ο ίδιος ο κατηγορούμενος επιμένει ότι είναι ψυχικά υγιής και δεν μετανιώνει για τη δολοφονία 77 ανθρώπων. Στην περίπτωση που ο Μπρέιβικ καταδικαστεί ως υγιής θα του επιβληθούν το μέγιστο 21 χρόνια φυλάκισης. Η λεπτομερώς σχεδιασμένη τρομοκρατική ενέργεια του Μπρέιβικ στρεφόταν κατά των εκπροσώπων των εθνικών μειονοτήτων, που ζουν στο έδαφος της Νορβηγίας. Τα τελευταία χρόνια διάφορες ευρωπαϊκές χώρες αντιμετωπίζουν εκρήξεις επιθετικότητας εκ μέρους μεταναστών. Όμως αυτή η περίπτωση, όταν η επίθεση πραγματοποιείται από υπήκοο μιας από τις πιο ανεκτικές χώρες του κόσμου, αποτέλεσε ένα τρομερό σοκ, εκτιμά η διευθύντρια του Κέντρου Ευρωπαϊκής Ασφάλειας του Ινστιτούτου Παγκόσμιας Οικονομίας και Διεθνών Σχέσεων της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών Τατιάνα Παρχάλινα:

Όχι μόνο όσοι άνθρωποι έχουν έρθει από αραβικές ή μουσουλμανικές χώρες δεν θέλησαν να ενταχθούν σ’ εκείνο το πολιτισμικό-αξιακό πλαίσιο, που θα μπορούσε να τους προσφέρει η χώρα. Αλλά και κάτοικοι των χωρών αυτών με έναν φρικιαστικό τρόπο διαμαρτύρονται κατά του τρόπου αλλαγής της δημογραφικής σύνθεσης της χώρας.

Ηχηρότερες από οπουδήποτε αλλού ήταν φυσικά οι συνέπειες της τρομοκρατικής επίθεσης του Μπρέιβικ στη Νορβηγία. Πρώτα απ’ όλα εργάστηκαν σε καθεστώς έντασης οι μυστικές υπηρεσίες. Πριν από την επίθεση ο Μπρέιβικ είχε εκφράσει δύο φορές τις εξτρεμιστικές του θέσεις στο Διαδίκτυο. Τώρα τα όργανα της δημόσιας τάξης παρακολουθούν πιο προσεκτικά το Δίκτυο. Επηρέασε το γεγονός αυτό και τους συσχετισμούς των πολιτικών δυνάμεων. Τα δεξιά κόμματα, που υπερασπίζονται τις εθνικιστικές θέσεις, άρχισαν να χάνουν σε δημοτικότητα, τη στιγμή, που η δημοτικότητα του κυβερνώντος Εργατικού Κόμματος άρχισε να αυξάνεται. Όμως συνολικά δεν υπάρχει η αίσθηση ότι η χώρα έχει πλήρως αναλογιστεί τις αιτίες αυτής της τραγωδίας, δήλωσε ο εμπειρογνώμονας για τις χώρες της Βόρειας Ευρώπης του ίδιου Ινστιτούτου Κονσταντίν Βόρονοφ:

Από εξωτερική άποψη μοιάζει ότι η νορβηγική κοινωνία σαν να έχει συσπειρωθεί. Η κοινωνία, ας πούμε, ενώπιον του σοκ προσπάθησε να ενισχυθεί. Υπήρξαν μαζικές διαδηλώσεις υπέρ της δημοκρατίας, κατά του περιορισμού των ατομικών ελευθεριών, κατά του εθνικού μίσους και ούτω καθεξής. Αλλά επί της ουσίας τέτοια θεμελιώδη συμπεράσματα, που θα μπορούσαν κάπως να αλλάξουν τα πράγματα, κατά τη γνώμη μου δεν έγιναν. Να φανταστείς την ενέργεια του Μπρέιβικ μόνο ως πράξη κάποιου μεμονωμένου ατόμου, το οποίο πραγματοποίησε μια μεμονωμένη πράξη, μια κραυγαλέα πράξη δολοφονίας συμπολιτών του, είναι σε γενικές γραμμές δύσκολο. Είναι προφανές ότι πίσω απ’ αυτήν βρίσκονται κάποιες πιο βαθιές θεμελιώδεις αιτίες.

Οι ευρωπαϊκές χώρες πριν από πολλά χρόνια άνοιξαν τα σύνορά τους για τους μετανάστες από άλλες χώρες, διακηρύσσοντας την πολιτική της πολυπολιτισμικότητας. Αυτό θεωρήθηκε μια λογική συνέχεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετά τη διαγραφή των ενδοευρωπαϊκών συνόρων. Ήθελαν να αποκτήσουν παγκόσμιο χαρακτήρα, όμως το σχέδιο απέτυχε. Τώρα ήδη πλέον αντιμετωπίζονται σχεδόν στην ίδια γραμμή θεωρούνται και η τρομοκρατική επίθεση του Μπρέιβικ και ο αγώνας της γαλλικής κυβέρνησης με τα μουσουλμανικά έθιμα και η απαίτηση των μουσουλμάνων, που ζουν στην Ελβετία να αλλάξει η σημαία της χώρας, γιατί ο σταυρός, που απεικονίζεται σε αυτήν προσβάλλει τα θρησκευτικά τους αισθήματα. Όλα αυτά μαρτυρούν ότι οι πολιτισμοί δεν μπορούν να συμβιώσουν ο ένας με τον άλλο. Δυστυχώς η Ευρώπη είναι τώρα πάρα πολύ απασχολημένη με την επίλυση των οικονομικών της προβλημάτων και μόνο μιλά για την ανάγκη να σχεδιαστεί μια νέα πολιτική σχετικά με τις εθνικές μειονότητες.

Αναστασία Πιόρσκινα