Οι κυρώσεις οδήγησαν το Ιράν στο «τραπέζι των συνομιλιών», όμως αυτό δεν είναι το μέσο, το οποίο μπορεί να αναγκάσει την Τεχεράνη να αποδεχτεί την απόφαση που χρειάζεται η Δύση, θεωρεί ο δόκτορας Μαμντού Σαλάμ (Dr. Mamdouh G Salameh), εμπειρογνώμονας στην εξόρυξη πετρελαίου και σύμβουλος της Παγκόσμιας Τράπεζας:

- Η επιθυμία της Δύσης είναι να παραιτηθεί το Ιράν από το πυρηνικό του πρόγραμμα, συγκεκριμένα, εξαιτίας των φημών ότι σκοπεύει να κατασκευάσει ατομικό όπλο. Εν πάση περιπτώσει, οι κυρώσεις δεν νομίζω ότι έχουν επηρεάσει την ιρανική οικονομία, μάλιστα, αντίθετα, αποδείχτηκαν συμφέρουσες για το Ιράν. Γιατί μπόρεσε έτσι να εξοικονομήσει πάνω από 20 δισεκ. δολάρια, τα οποία δαπανούσε για την επιχορήγηση των κατεργασμένων προϊόντων.

Ο συγγραφέας του βιβλίου «Ατομικό Ιράν: η γέννηση μιας ατομικής δύναμης» Ντέβιντ Πατρικαράκος (David Patrikarakos) αμφισβητεί αυτή την προσέγγιση του ζητήματος»:

- Δεν μπορώ να συμφωνήσω μ΄αυτό. Εφόσον το Ιράν τελικά επέτρεψε στο «τραπέζι των συνομιλιών». Κατά την άποψή μου, οι κυρώσεις στις συνθήκες της αυξημένης διπλωματικής πίεσης διευκόλυναν σημαντικά αυτό το βήμα.

Σε τι έχουν στην πραγματικότητα επιδράσει οι κυρώσεις; Την άποψή του γι΄αυτό το ζήτημα εκφράζει ο Αντρέι Μπακλίτσκι, Διευθυντής σχεδίου στο Ρωσικό Κέντρο Πολιτικών Ερευνών:

- Είναι δύσκολο να πει κανείς σε ποιο μέρος έχουν ασκήσει οι κυρώσεις μεγαλύτερη επίδραση. Όμως, όπως σημείωσαν οι ομόλογοί μου, μετά από δύο χρονών σιωπή το Ιράν επέστρεψε στο «τραπέζι των συνομιλιών», συνεπώς γι΄αυτό υπήρχαν σοβαροί λόγοι. Αυτό δεν αφορά μόνο τις κυρώσεις, που περιορίζουν τη δυνατότητα πώλησης πετρελαίου, αλλά και τη μόνιμη πίεση που ασκείται στην Τεχεράνη. Οι ιρανικές τράπεζες αποκλείστηκαν από το σύστημα διεθνών συναλλαγώνSWIFT.

Η απειλή του προληπτικού χτυπήματος από μέρους του Ισραήλ ή του ισραηλινού-αμερικανικού συνασπισμού αποτελεί άλλη μια αιτία, γιατί το Ιράν δεν απορρίπτει τις συνομιλίες, θεωρεί ο Αντρέι Μπακλίτσκι. Εφόσον, αν τις απορρίψει, θα μείνει μόνο του. Η χώρα αυτή ακόμα βρίσκεται υπό τεράστια πίεση και όχι μόνο οικονομική.

Κωνσταντίν Γκαρίμποφ