Η συναισθηματική ομολογία του Σεβαρντνάντζε έχει συμβολικό χαρακτήρα. Πραγματικά, τον Σαακασβίλι τον απαρνιούνται σήμερα ακόμα και οι στενότεροι ομοϊδεάτες του. Εξάλλου, τον πρώην ηγέτη της Γεωργίας δεν μπορεί να τον υποψιαστεί κανείς γιά κάποια ιδιαίτερα φιλορωσικά συναισθήματα και διαθέσεις. Έτσι, λοιπόν, η μετάνοια του Σεβαρνάτζε σε ό,τι αφορά τον Σαακασβίλι κάθε άλλο παρά είναι καλή χειρονομία προς την Μόσχα, είτε επιθυμία να πάρει κάποια πολιτικά μερίσματα. Είναι μάλλον μιά στοιχειώδης διαπίστωση του γεγονότος.

Μετά την άνοδο του Σαακασβίλι στην εξουσία η χώρα έσπευσε να πέσει στις αγκαλιές της Δύσης, παρόλο που ο λαός της παραδοσιακά έτρεφε συμπάθεια για τη Ρωσία. Ωστόσο, οι αναλυτές στις Βρυξέλλες και την Ουάσιγκτον καταλάβαιναν πολύ καλά τη γεωπολιτική σημασία της Γεωργίας στην περιοχή και έχουν κάνει το παν για να γίνει αξιόπιστος σύμμαχός τους και αντίβαρο στην επιρροή της Μόσχας. Η οικονομική και η στρατιωτική βοήθεια της Δύσης έδωσε φτερά στον Σαακασβίλι, ο οποίος για άλλη μια φορά προσπάθησε να επιστρέψει με δυναμικό τρόπο την Αμπχαζία και τη Νότια Οσετία στη σύνθεση της Γεωργίας. Αλλά η επίθεση εναντίον αυτών των Δημοκρατιών του 2008 έχει οδηγήσει ακριβώς στο αντίθετο αποτέλεσμα. Τις Δημοκρατίες αυτές τις προστάτεψε και τις αναγνώρισε η Ρωσία και αργότερα και άλλα κράτη. Αποτέλεσμα της αιματηρής τυχοδιωκτικής περιτέπειας στάθηκε η διακοπή των επίσημων σχέσεων με τη Μόσχα και η οριστική απώλεια της δυνατότητας επίλυσης μέσω των διαπραγματεύσεων των προβλημάτων της εδαφικής ακεραιότητας της Γεωργίας.

Δεν είναι καλύτερη και η κατάσταση στον τομέα των δημοκρατικών ελευθεριών. Οι ειδικοί συγκλίνουν στη γνώμη ότι στη Γεωργία έχει εγκαθιδρυθεί αυταρχικό καθεστώς. Η σκληρή καταστολή των κινητοποιήσεων της αντιπολίτευσης και οι διώξεις των αντιφρονούντων αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της πολιτικής της επίσημης Τιφλίδας.

«Διεθνής εγκληματίας», - έτσι ονομάζει τον τωρινό Γεωργιανό ηγέτη ο Βλαντίμιρ Χομερίκι, αντιπρόεδρος του Παγκόσμιου Συνεδρίου των λαών της Γεωργίας.

- Καταστρέφει σκόπιμα τη Γεωργία. Κάνει το παν ώστε να υπάρχει ένας τεράστιος φραγμός ανάμεσα στους λαούς της Ρωσίας και της Γεωργίας. Το κύριο αποτέλεσμα της διακυβέρνησης του Σαακασβίλι είναι ότι κατάφερε να προκαλέσει καυγά ανάμεσα στους δύο μεγάλους αδελφικούς λαούς. Μία από τις πολυάριθμες συμφορές είναι ότι χλεύαζε και την γεωργιανή εθνικότητα και ποδοπατούσε τον γεωργιανό πολιτισμό. Συνέθλιψε κυριολεκτικά την νοοτροπία των Γεωργιανών. Χλεύαζε και την γεωργιανη πνευματικότητα. Ό,τι έκανε, δεν θα μπορούσε να το κάνει κανένας εχθρός, περνώντας τρεις φορές με πόλεμο στη Γεωργία.

Εν τω μεταξύ, η Δύση, στην οποία τόσο υπολογίζει ο Πρόεδρος της Γεωργίας, γνωρίζει ήδη την τιμή του και αναζητά εντατικά πρόσωπο για να αντικαταστήσει αυτό το εντελώς συνεπαρμένο και αναξιόπιστο πλάσμα. Εννοείται ότι στα σχέδια των δυτικών πολιτικών δεν περιλαμβάνεται η απώλεια της επιρροής τους στην περιοχή. Ωστόσο ο λαός της Γεωργίας έχει την ευκαιρία στις επικείμενες βουλευτικές και προεδρικές εκλογές να αλλάξει την κατάσταση. Τελικά, αυτός και μόνο αυτός έχει το αδιαίρετο δικαίωμα να αποφασίζει για το μέλλον του.

 

Ιλιά Χαρλάμοφ