Ο πλανήτης, τον οποίο άρχισε να μελετά η διεθνής ομάδα αστροφυσικών, περιστρέφεται γύρω από το σχετικά κοντινό άστρο 55 του Καρκίνου (55 Cancri) και ονομάστηκε 55 Cancri e, επειδή είναι ο πέμπτος πλανήτης σε αυτό το σύστημα. Βρίσκεται πιο κοντά από τους άλλους προς το άστρο, ολοκληρώνει την περιστροφή του γύρω από το άστρο σε 18 ώρες και είναι πάντα γυρισμένο προς αυτό με την ίδια πλευρά, όπως συμβαίνει στην περίπτωση της Γης και της Σελήνης. Η θερμοκρασία αυτής της πλευράς σύμφωνα με τις παρατηρήσεις φτάνει τους 2000 βαθμούς της κλίμακας Κέλβιν.

Η μελέτη, τα αποτελέσματα της οποίας θα δημοσιευτούν στο Astrophysical Journal, στοχεύει να εντοπίσει την υπέρυθρη ακτινοβολία του ίδιου του πλανήτη. Επειδή αυτό είναι αδύνατο να γίνει «άμεσα», τον πλανήτη τον παρατηρούσαν κατά την έκλειψή του από το άστρο. Τα ληφθέντα στοιχεία επιβεβαιώνουν την υπόθεση, πως ο 55 Cancri e – μάλλον είναι πλανήτης με πέτρινο πυρήνα, περιβαλλόμενος με εξαιρετικά αραιή ατμόσφαιρα, είτε με νερό σε υπερκρίσιμη κατάσταση, κατά την οποία εξαφανίζονται οι διακρίσεις μεταξύ της υγρής και της αέριας φάσης.

Οι επιστήμονες, οι οποίοι πραγματοποιούσαν την μελέτη, υποθέτουν πως με αυτόν τον τρόπο μπορούν να μελετούν και άλλους εξωπλανήτες. Εάν το τηλεσκόπιο Spitzer χρησιμοποιούταν στο παρελθόν κυρίως για την μελέτη των «καυτών Δίιων» (γίγαντες αερίου, οι οποίοι βρίσκονται σε μικρές αποστάσεις από το άστρο), η νέα γενιά των εργαλείων που βρίσκονται στην τροχιά, πρώτα από όλα το τηλεσκόπιο James Webb (NASA’s James Webb Space Telescope), θα μπορούν να μελετούν τους πλανήτες, παρόμοιους με το 55 Cancri e. Τους ονομάζουν επίσης «υπέρ-Γαίες», επειδή είναι μόνο κατά μερικές φορές μεγαλύτεροι από την Γη μας και έχουν έναν στερεό πυρήνα.

Ο υπερστόχος της μελέτης των εξωπλανητών μπορεί να θεωρείται η ανακάλυψη της ζωής. Όμως υπάρχουν κι άλλα ενδιαφέροντα πλανητικά συστήματα. Συγκρίνοντάς τα μεταξύ τους είτε με το δικό μας, μπορούμε να καταλάβουμε πως σχηματίστηκαν και εάν υπάρχουν κοινοί κανόνες, που καθορίζουν αυτήν την διαδικασία.

Τον τελευταίο καιρό αυτές οι μελέτες έχουν εισέλθει σε μια περίοδο ταχείας ανάπτυξης. Από το 1992 έχουν εντοπιστεί πάνω από 750 πλανήτες, λαμβάνοντας υπόψη μόνο τους επιβεβαιωμένους. Και χάρη στο τηλεσκόπιο Kepler (NASA’s Kepler observatory) που εκτοξεύθηκε πρόσφατα, ο αριθμός τους μπορεί να ανέρθει σε χιλιάδες.

Μέχρι τώρα η μελέτη των εξωπλανητών παρουσίαζε εκπλήξεις, η κυριότερη των οποίων ήταν το γεγονός, πως τα υπάρχοντα πλανητικά συστήματα δεν ήταν όμοια με το δικό μας. Εάν στο Ηλιακό σύστημα οι γίγαντες αερίου περιστρέφονται σε εξωτερικές τροχιές, αφήνοντας τον εσωτερικό χώρο για τους μικρούς πλανήτες, σε άλλα συστήματα οι γίγαντες αερίου βρίσκονται συχνά κοντά στο άστρο. Συνεπώς, οι υπάρχουσες απόψεις για την εξέλιξη των πλανητικών συστημάτων (οι οποίες βασίζονταν στο δικό μας Ηλιακό σύστημα) αποδείχθηκαν λανθασμένες.

Η Ρωσία σχεδιάζει να ασχοληθεί με την μελέτη των εξωπλανητών στην περίοδο από το 2025 έως το 2030. Δυστυχώς, δεν είναι σαφές τι εννοείται με αυτό, επειδή η Ρωσία δεν έχει σήμερα (και δεν σχεδιάζεται στο μέλλον να έχει) διαστημικά τηλεσκόπια, τα οποία συμβάλλουν σε αυτές τις μελέτες. Εν τω μεταξύ, όπως δείχνει η παγκόσμια πρακτική, η ιστορία αυτών των εργαλείων από τον σχεδιασμό μέχρι την εφαρμογή διαρκεί συνήθως περίπου δέκα χρόνια. Ίσως γίνεται λόγος για την χρήση των επίγειων παρατηρητηρίων.