Η κεντρική ιδέα των έργων τους είναι όχι απλώς να μεταφέρουν τα γεγονότα εκείνων των χρόνων, αλλά και να πετύχουν ώστε η εικόνα των μεγάλων προγόνων να εμπνεύσει τους σοβιετικούς στρατιώτες και αξιωματικούς.

«Το 1942 η Επιτροπή για τα θέματα Τεχνών πρότεινε στον Πάβελ Kόριν να ζωγραφίσει έναν πίνακα με βάση ένα ιστορικό θέμα, ώστε η εικόνα των μεγάλων προγόνων να εμπνεύσει τους σοβιετικούς στρατιώτες και αξιωματικούς», διηγείται η ιστορικός τέχνης και συλλέκτης Λιουμπόφ Αγκαφόνοβα. «Όλη του τη γνώση για την πνευματική ομορφιά και τις ιδιότητες του ρωσικού λαού τις έβαλε στο τρίπτυχο του “Aλεξάντρ Νιέφσκι”. H ισχύς της επίδρασης της εικόνας που γεννήθηκε αποδείχθηκε τόσο μεγάλη, ώστε αντίγραφα του πίνακα κοσμούσαν τα χαρακώματα του μετώπου και επανειλημμένως δημοσιεύονταν στις εφημερίδες της πρώτης γραμμής. Ένα τεράστιο αντίγραφο του πίνακα, που έγινε από μια ομάδα στρατιωτών, οι οποίοι είχαν εισβάλει στο Βελίκι Νόβγκοροντ, τοποθετήθηκε στην είσοδο της πόλης».

Στην έκθεση παρουσιάζεται ένα σπάνιο σχέδιο του πίνακα του Πάβελ Kόριν «Αλέξανδρος Νιέφσκι» (το πρωτότυπο έργο βρίσκεται στη μόνιμη έκθεση της Γκαλερί Τρετιακόφ).

Κατά τα λεγόμενα της Λιουμπόφ Αγκαφόνοβα, «η προβολή στο ευρύ κοινό του έργου αυτού, που δεν είχε ποτέ πριν εκτεθεί, έχει μεγάλη ιστορική και πολιτιστική σημασία, ιδίως στο πλαίσιο του γεγονότος ότι τον Απρίλιο του 2012 συμπληρώνονται 770 χρόνια από τη νίκη στη θρυλική «Μάχη επί των πάγων» στη λίμνη Τσούντσκι». Το 1242 οι ενωμένες δυνάμεις της ρωσικής πολιτοφυλακής με επικεφαλής τον πρίγκιπα Αλέξανδρο κατάφεραν την αποφασιστική ήττα των ιπποτών του Τάγματος της Λιβόν και αυτή ήταν μια μάχη, που έγινε σύμβολο του αήττητου των ρωσικών όπλων.

Στην έκθεση επίσης παρουσιάζονται πάνω από 40 σπάνια ιστορικά έργα, πίνακες μαχών, θεατρικά σχέδια σκηνικών για ιστορικές παραστάσεις τέτοιων καλλιτεχνών, όπως ο Πάβελ Kόριν, ο Αλεξάντρ Μπουμπνόφ, ο Μιχαήλ Νεστέροφ, ο Πιότρ Πετρόβιτσεφ, ο Φραντς Ρουμπό, ο Ιβάν Βλαντίμιροφ, ο Αλεξάντρ Koνοβάλοφ, ο Φιόντορ Φιοντορόφσκι, καλλιτέχνες από το στούντιο Γκρέκοφ.

«Έργα όπως ο “Αλέξανδρος Νιέφσκι” του Πάβελ Kόριν, είτε το “Πρωινό στο πεδίο Kουλικόφ” του Αλεξάντρ Μπουμπνόφ πολλοί τα θυμούνται από την παιδική τους ηλικία και θεωρούνται ως ένα είδος οπτικών σταθερών της ρωσικής ιστορίας», λέει η Λιουμπόφ Αγκαφόνοβα. «Συχνά το κοινό δεν θυμάται το όνομα του καλλιτέχνη, αλλά πολλές ιστορικές εικόνες αντιμετωπίζονται ακριβώς όπως τις παρουσίασαν οι μεγάλοι δάσκαλοί μας, οι πίνακες των οποίων αναπαράγονται επανειλημμένως στα σχολικά εγχειρίδια και τα βιβλία της ιστορίας. Στην έκθεση μπορείτε να δείτε τα προπαρασκευαστικά υλικά για ιστορικά έργα και αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον».

Aρμέν Aπρεσιάν